Met zijn zelf verschafte excuus begon Freek eens geducht kennis te nemen van wat de rooms-katholieke kerk allemaal aan prullaria nodig heeft om het lichaam van Jezus vorm te geven.

Binnenkort moet ik in de Nacht van de Theologie (NCRV-KRO) 7 minuten mijn licht over 500 jaar Hervorming te laten schijnen.

Wij wonen naast De Katholieke Kapel die al enige jaren niet meer als zodanig gebruikt wordt. Het ding staat leeg. Nou ja, er komen door de week nog wel eens yogaliefhebbers zich in allerlei bochten wringen.

Kort geleden scheurde ik een grote envelop open en haalde er een ruim 300 pagina’s dikke glossy uit en begon gelijk te bladeren in een rijk geïllustreerde gids.

Het bleek de catalogus voor kerkbehoeften van de firma C. Ludwig uit München. Ik dacht meteen: die is verkeerd bezorgd. Draaide de envelop om en ja hoor!

Ik ben dol op dat soort vergissingen van de postbode, want die geven mij de kans ongegeneerd mijn nieuwsgierigheid bot te vieren.

Waarbij ik meteen moet vaststellen dat er niets boven een verkeerd bezorgde liefdesbrief gaat.

Zaak is dat men de envelop altijd met het adres aan de onderzijde opent om wroeging te voorkomen.

Extra complicatie in dit geval was dat God alles ziet, dus ook mijn heimelijke geblader.

Maar ach, dacht ik, er komt nooit meer iemand de brievenbus legen en er is nooit meer een eucharistieviering, wat er is mis mee?

Met mijn zelf verschafte excuus begon ik eens geducht kennis te nemen van wat de Rooms Katholieke kerk allemaal aan prullaria nodig heeft om het lichaam van Jezus vorm te geven.

Al lezende bedacht ik mij opeens dat het Gods hand was die een rol speelde bij de vergissing van de postbode.

Het moest zo zijn!

(Overmorgen verder)