Een spannende dag, eindelijk kon Nederland iets doen, eindelijk de rampplek zelf minitieus onderzoeken. Maar het werd een teleurstelling. “Het is hier nu eenmaal oorlog.”

Het was een bittere pil.

Een groep forensische onderzoekers en dertig man marechaussee verzamelden zich vanochtend in Hotel Palace. Ze waren gisteravond geland in het Oost-OekraĆÆense Charkov, hadden stevig ontbeten en waren goed gemutst. Ze hadden er ā€œprofessioneel zin inā€, zoals een van hen me vertelde. ā€œWe zijn alles gewend, we werken zelfs met opengereten lichamenā€, sprak een jonge onderzoekster. ā€œHet is ons vakā€.

Eindelijk kon Nederland iets doen. Al meer dan een week zijn we afhankelijk van lokale reddingswerkers en ā€˜terroristenā€™ om onze doden te vinden, in treinen te bergen en naar het vliegveld te sturen. Nu waren we zelf aan zet. Na dagenlange rouw konden we de mouwen opstropen. Morgen zou de groep van tientallen professionals misschien al aan de slag kunnen in het rampgebiedā€¦

Maar het...