<div class="lead">Een spannende dag, eindelijk kon Nederland iets doen, eindelijk de rampplek zelf minitieus onderzoeken. Maar het werd een teleurstelling. &#8220;Het is hier nu eenmaal oorlog.&#8221;</div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p>Het was een bittere pil.</p>
<p>Een groep forensische onderzoekers en dertig man marechaussee verzamelden zich vanochtend in Hotel Palace. Ze waren gisteravond geland in het Oost-Oekraïense Charkov, hadden stevig ontbeten en waren goed gemutst. Ze hadden er “professioneel zin in”, zoals een van hen me vertelde. “We zijn alles gewend, we werken zelfs met opengereten lichamen”, sprak een jonge onderzoekster. “Het is ons vak”.</p>
<p>Eindelijk kon Nederland iets doen. Al meer dan een week zijn we afhankelijk van lokale reddingswerkers en ‘terroristen’ om <i>onze</i> doden te vinden, in treinen te bergen en naar het vliegveld te sturen. Nu waren we zelf aan zet. Na dagenlange rouw konden we de mouwen opstropen. Morgen zou de groep van tientallen professionals misschien al aan de slag kunnen in het rampgebied…</p>
<p>Maar het werd een teleurstelling. We moeten wachten.</p>
<p>Gedurende de dag kwamen steeds pessimistischer berichten binnen. Er zou hevig worden gevochten bij Donetsk. Er zou worden geschoten bij Horlivka, op de weg tussen het hoofdkwartier in Charkov en de rampplek. Toen vanmiddag bleek dat ook het tweede verkenningsteam van zeven onderzoekers tegengehouden was door de separatisten, werd het tijd de journalisten bijeen te roepen. “Het is te gevaarlijk.”</p>
<p>In de persconferentie, waarbij de hele internationale pers was vertegenwoordigd, werd de blik op de lange termijn gericht. “Zorgvuldigheid boven alles”, is nu de boodschap. Er moet toestemming komen van het Oekraïense parlement, zodat er steviger onderhandeld kan worden met de separatisten. “We winnen tijd”, probeerde chef coördinator Jan Tuinder het optimistisch te brengen. “Zo kunnen we de operatie veel beter voorbereiden.”</p>
</p></div>
<div class="figure--right">
<figure id="post-19375 media-19375" class="align-none"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2014/07/93a99ba4-d74c-4b3e-a8cf-2fc7469876af_Screen-Shot-2014-07-27-at-12.22.21.png" alt="" border=" /></figure>
</div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p>Een operatie is het. De vijfendertig vierkante kilometer van de rampplek moeten minutieus worden onderzocht. Daar is apparatuur voor nodig en veel meer mankracht; honderden mensen zullen het team moeten komen versterken. En daarbij heb je nu eenmaal zo veel mogelijk veiligheid nodig.</p>
<p>“Deze vertraging zal het publiek in Nederland zwaar vallen”, opperde een van de journalisten. “Dat begrijp ik, maar het is hier nu eenmaal oorlog”, antwoordde een medewerkster van het coördinatieteam. “Uiteindelijk gaat het bij deze missie om dode mensen, geen levende. Een grondige aanpak staat voorop. We moeten alle lichamen veilig terugbrengen bij hun geliefden.”</p>
<p>Na afloop vroegen we ons af hoe de situatie in Oost-Oekraïne volgende week zou zijn. Zou er dan minder gevochten worden, en zouden de separatisten de onderzoekers beter gezind zijn?</p>
<p><a href="https://www.vn.nl/Archief/Buitenland/Artikel-Buitenland/Oekraine-is-dichtbij.htm" class="normal" title="https://www.vn.nl/Archief/Buitenland/Artikel-Buitenland/Oekraine-is-dichtbij.htm"><i>Lees hier ook &#8216;Oekraïne is dichtbij&#8217; van Michiel Driebergen.</i></a></p>
</p></div>


Michiel Driebergen

Een teleurstellende dag ‘voor Nederland’

Vast in zijn eigen gelijk

Heinen

Verhaal van de Week

Social media hacks

Midterms

Premier Jetten

Exit-strategie

Flashback

Hans Stegeman

Tijd voor activisime

Teun van de Keuken

Stop Big Money

Montana

Zo verslaan we radicaal-rechts

Lula uitgelegd

Werkt het nog?

Demonsteren

Schrijver

S.A. Cosby

Ons nieuwe maandblad!

Nu in de winkel