De Week Waarin… we de oplossing hadden voor klimaat én vluchtelingen

Het moest de maand van Parijs worden, en dat werd het ook – alleen niet op de manier die we hadden gehoopt. Terwijl vanuit Nederland de People’s Climate March op verstandig schoeisel richting de Franse hoofdstad wandelt om extra aandacht te genereren voor de cruciale klimaattop die aanstaande maandag begint, was het oog van de wereld gericht op de terroristen die in tegengestelde richting de stad waren ontvlucht. 

En daar zal het oog nog wel even blijven hangen. Vanwege de acute dreiging natuurlijk, maar ook omdat er bij een van de omgekomen aanslagplegers een paspoort was gevonden dat zou bewijzen dat hij als vluchteling Europa was binnengekomen. Het kan snel gaan. Dachten we een maand geleden dankzij Halbe Zijlstra dat vluchtelingen, het vrouwelijk deel althans, hier vooral naartoe kwamen om van onze belastingcenten hun borsten op te blazen, inmiddels is het zonneklaar dat al die zogenaamde stakkers gewoon van plan zijn om, nou ja, álles op te blazen. Dus donder lekker op met je klimaattop. Heel nobel dat jullie de City of Lights willen omtoveren tot de City of Spaarlights, maar wij hebben effe wat belangrijkere zaken aan ons hoofd.

Rivieren van bloed, aangericht door de Moezelman, die zien ze. Maar rivieren van wáter, eh nee.

Terrorisme en vluchtelingenstromen aan de ene kant en het klimaat aan de andere: het zijn thema’s die zelden in één adem genoemd worden. Opvallend genoeg zijn het grofweg dezelfde opiniemakers die hoofdletters en uitroeptekens tekortkomen om ons te doordringen van de gevaren van moslimterreur en vluchtelingenstromen, die er tegelijkertijd genoegen in lijken te scheppen de gevolgen van klimaatverandering zoveel mogelijk te bagatelliseren en klimaatactivisten weg te zetten als gekkies en halve criminelen. De rivieren van bloed, aangericht door de Moezelman, die kunnen ze zich maar al te levendig voorstellen. Maar rivieren van wáter, eh nee, dat vinden ze als inwoners van een land dat half onder de zeespiegel ligt maar ongefundeerde doemdenkerij. Dat de publieke omroep tijdelijk elke dag vijf (!) minuten zendtijd wijdt aan een itempje over de klimaatmars is volgens de hoofdredacteur van Elsevier niets minder dan ‘vulgaire agitprop’ – vooral niet te verwarren met stijlvolle agitprop.

Dit alles is best raar, want er zijn wel degelijk verbanden. Volgens een Amerikaans onderzoek begon de oorlog in Syrië met een opstand van boeren tegen Assad na een jarenlange droogte – vanwege klimaatverandering dus. Ook weten we dat IS zijn macht in hoge mate dankt aan de verkoop van olie. De Russen hebben konvooien met tankwagens gebombardeerd, wat een oplossing zou kunnen zijn, maar zeker geen duurzame. Wat nou als we die olie gewoon niet kochten? Hoppa! Jihadi’s kijken lelijk op hun neus, volle tankwagens onverrichterzake terug naar Raqqa, Heilige Oorlog afgelast wegens gebrek aan inkomsten, vluchtelingenstroom droogt op. De enige reden waarom dit niet kan, is dat we snakken naar die olie – die het kalifaat voor een vriendenprijsje van de hand schijnt te doen (‘gratis zuiltje uit Palmyra erbij?’). Het enige antwoord dat we daarop kunnen bedenken is, tadáá: duurzaamheid. Alle ballen op schone energie, elektrische auto’s, hogesnelheidstreinen, zonnepanelen, de hele mikmak, en snel een beetje. Dan hoeven we straks ook niet meer koste wat kost bondgenoot te blijven van een abject regime als dat van Saoedi-Arabië, en kunnen we die sjeiks vertellen dat ze met hun olie maar lekker de rug van hun vrouw moeten insmeren.

Een utopie? Misschien. Maar er kunnen nooit meer haken en ogen zitten aan ons plan dan aan elke geopolitieke oplossing voor de clusterfuck in het Midden-Oosten die we de afgelopen tijd voorbij hoorden komen. En wellicht kunnen we de moslimalarmisten annex klimaatsceptici alsnog over de streep trekken met dit argument: doen we niets aan het klimaat, dan zal de vluchtelingenstroom nog veel en veel groter worden. Vijfentwintig miljoen Bengalen hebben hun koffers al klaarstaan. En hoe lastig ook, met zo’n ouderwets ‘Rot op naar je eigen land!’ kom je nergens wanneer dat eigen land niet meer bestaat.