Je bent pas een man van het volk als je elke week met je kop op de voorpagina van Privé staat. Type Dries, Dave, Dré en Peter Jan.
We moeten ze koesteren, die types. Voor je het weet, worden ze gekaapt: zelfs ónze Peter Jan Rens moeten we tegenwoordig delen met de Gülen-beweging. ‘Dit is een spoed bericht!’ tikte onze Meneer Kaktus op Facebook. Dit weekend vond hij zich terug in de Turkse media, als ‘Adel Rothschild’, de grijnzende, wijzende man op anti-Erdogan-propaganda. ‘Mijn foto’s worden gebruikt op een pagina die de couppleging in Turkije ondersteund ik ben dit niet!’ De spel- en interpunctiefouten krijg je er gratis bij, want een man van het volk tikt als een man van het volk.
Ho, Peter Jan. Je was het wél, op die foto. Al stond je tussen de Turkse volksverraders. De social-media-redacteur van Gülen had vast op ‘typical middle aged white guy’ gegoogled. Of op ‘man of the people’.
Precies het streven van de pr-afdeling van de VVD. Peter Jan was al bezet, en bij wie kom je dan uit? Inderdaad. Daar zat-ie, in z’n witte hempie voor de tent in de krant, het hoofd nog net iets glanzender dan tijdens het kruisverhoor in de Tweede Kamer, de grijns nog net iets breder dan tijdens zijn banaan-momentje bij 24 uur met… Fred Teeven, zo gewoon gebleven.
Wat nou personal trainers en groene smoothies, Fred dúrft gewoon dat ijsje aan. Niks genderneutrale wc’s en dikke boeken, Fred gooit gewoon z’n testosteron op die barbecue. ‘Wie eet er mee?’ riep hij na de keurig uitgelichte shoot voor de Volkskrant. ‘Ravioli uit blik! Huzarenslaatje! En pak even een bekertje wijn! Kijk, een pak met zo’n kraantje. Ze hebben hier ook een Lidl, maar dan op z’n Italiaans. Lie-dèl, per favore!’
Trap er niet in! Het zou ons niks verbazen als hij voorafgaand zijn voet nog even extra tegen die haring heeft getrapt, gewoon, voor die authentiek blauwe teen. Zijn vrouw onherkenbaar in beeld, met die grote dikke zonnebril. Terwijl al zijn confraters lekker op de Middellandse Zee ronddobberden op hun Erica II of Jeanine III, moest Teeven de partij-eer hooghouden.
Halbe Zijlstra was al aan de beurt geweest, die moest op Toppers-corvee met een kerstslinger om terwijl hij eigenlijk al tickets voor Metallica had. ‘ZINGEN, HALBE!’ riep Rutte. ‘HET VOLK KIJKT!’ Zelf had Rutte Gordon godbetert al vijf keer met tompoezen naar het Torentje gelokt. Dus Fred, als het je niet bevalt, hebben we altijd dat ene bonnetje nog. Fredje T., onder partijdruk het campingkeurslijf aangemeten.
De nieuwe generatie mannen van het volk staat gewoon op een schuit voor de kustlijn van Ibiza. 20.000 euries had Lil’ Kleine verstrooid op opnamedag één van zijn nieuwste clip. Hij moest ‘wat tijd voor zichzelf hebben’. 8.000 voor een boot, 5.000 voor VIP-arrangementen, 2.000 voor het hotel, beetje billenhappen, champagnehozen, en een spierwitte onderbroek: dan wil het wel, hoor. ‘Kijk hoe ik een jaarsalaris stuksla.’ En of we het zagen, Jorik Scholten uit 1994, je was zo vriendelijk geweest om het bonnetje voor de camera te slepen: 219 euro voor een bord paella.
Arme Fred. Moest-ie op z’n natte sokken naar het campingkakgat. Alles voor de VVD, alles voor Mark.
Maar ons nep je niet zomaar. Wij zagen het, Fred. Op een potje pindakaas, vlak achter campingstoel twee, had je een noodkreet gekrabbeld, een cryptische sleutel, a dead man’s switch. Een roep om hulp die we deze week al ontvingen van Edward Snowden. ‘Ffdae96f8’ en nog iets. Zoiets tik je niet vanuit je broekzak. De code kwam na een aantal andere verontrustende tweets. ‘Het is tijd,’ tikte hij. En ‘Hebben wij samengewerkt?’ En, niet veel later: ‘Neem alsjeblieft nog een keer veilig contact met me op.’ Nu zijn ze weg, foetsie.
Voor de leek was er geen logica in te bekennen. Voor ons wel. We hebben je gehoord, Fred. We komen je redden.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.