Isaac Monté kneedt speklapjes tot nieuwe vormen, met een nieuwe betekenis. Met The Meat Project probeert de designactivist het bewustzijn rond ons gebruik van vlees vergroten: hij maakt er lampen van.
Designactivist?

Isaac Monté ziet maatschappelijke problemen en reageert daarop met zijn kunst en zijn ontwerpen. Voor zijn afstuderen maakte hij bijvoorbeeld vogelhuisjes van sigarettenpeuken, nadat hij erachter was gekomen dat de gemiddelde roker jaarlijks 2,5 kilo peuken op straat gooit. Hebben we allemaal niet door – hetzelfde geldt voor op straat uitgespuwde kauwgom – en Monté vindt dat best belachelijk. Vogels zien de peuken aan voor voedsel en gaan eraan dood. Al wil slim gevogelte de sigarettenstompjes ook nog wel eens gebruiken om een nest te bouwen. Synthetische vezels houden de eitjes lekker warm en ongewenste bezoekers (zoals bloedzuigers) fijn buiten.

De lampen op die je hier ziet zijn gemaakt van vlees en maken deel uit van Montés The Meat Project. Nog belachelijker dan die collectieve peukendump vindt hij hoe we met vlees omgaan: het kost zesduizend liter water om een kilo vlees te maken (denk aan voer, grond, transport), maar elke dag belanden talloze kilo’s daarvan ongegeten in de vuilnisbak van de supermarkt. En daar is dan een dier voor gefokt, gevoerd, geslacht. Voor The Meat Project redde Monté over-de-datum-vlees uit zijn lokale supermarktcontainer en onderwierp het aan een decellularisatieproces, waarbij de cellen uit het weefsel worden gewassen met een sterke detergent. Wat overblijft, is doorzichtig wit, rubberachtig weefsel. Heel bewerkbaar, vooral in het geval van een vetrijk stukje. Zo kneedt Monté het speklapje tot een nieuwe vorm met een nieuwe betekenis. Door die reframing hoopt Monté het bewustzijn rond afval en ons gebruik van vlees te vergroten – en de wereld erop te wijzen hoe hard verandering nodig is.

Monté onderwierp over-de-datum-vlees aan een decellularisatieproces. Wat overblijft, is doorzichtig wit, rubberachtig weefsel. Foto’s: Boudewijn Bollmann
Hoe gaat dit de wereld veranderen?

De wereld verander je niet op eigen designhoutje, natuurlijk, maar als kunstenaar hoopt Monté zijn publiek wel tot nadenken aan te zetten. En misschien dat die mensen die erover nadenken dan weer dingen gaan doen die de wereld veranderen.

Hoe loopt het?

Monté merkt in elk geval dat bezoekers van zijn tentoonstelling in eerste instantie in de war zijn – Is dit vlees? Wit vlees? – en ja, dat zet ze aan het denken. Mooi. Maar dat stempel ‘designactivist’, daar is hij eigenlijk wel een beetje klaar mee. Het plaatst hem in een hokje, en dat werkt uiteindelijk alleen maar beperkend.

VN bezoekt broedplaatsen van vernieuwing. Voor suggesties: [email protected]