Meer manieren om vluchtelingen aan werk te helpen

Wat is dit nu weer?

Een initiatief dat vluchtelingen op drie manieren een duw in de rug wil geven: door ze te helpen een portfolio en een netwerk op te bouwen, ze te koppelen aan betaald werk of ze een klein bedrijf te helpen opzetten. Vanuit een ruimte in het Amsterdamse Student Hotel worden T-shirtmerken en cateringbedrijfjes opgezet, opdrachten gedaan voor grote modemerken en bedrijven als Booking.com, wordt er ontmoet, gepraat en gewerkt. Allemaal door mensen die naar Nederland zijn gevlucht. Refugee Company werkt dan ook een beetje ‘op de grens van wat mag in Nederland,’ zegt driving force Fleur Bakker. Wie in een noodopvang zit, mag namelijk geen werk, vrijwilligerswerk of studie doen. ‘Maar hoewel de noodopvang eigenlijk bedoeld is voor maximaal 72 uur, loopt dat door de grote instroom nu soms wel uit op een half jaar. Het wordt steeds meer een azc.’ Wie heeft er wat aan zo lang stilzitten?

De regels maken het niet makkelijk. Zo bouwde Osama hier eens een kast. Dat mag, want dat heet ‘activering’. Maar toen Refugee Company er spullen in legde, was het opeens ‘vrijwilligerswerk’. Mag niet. Maar ja, omdat Osama die kast had gebouwd, kwam hij wel in aanmerking voor werk bij de ijsbaan op het Museumplein, daar zochten ze timmermannen.

Hoe gaat dit de wereld veranderen?

Misschien niet de wereld, maar dan in ieder geval de mens. Terwijl Bakker met me praat is modeontwerper Camiel op bezoek om met vluchteling/kleermaker / Mahmoud te overleggen over zijn collectie voor Parijs. Ondertussen ziet ze Ibrahim langslopen, die via Refugee Company bij de buren aan de slag is gegaan in de bediening. ‘Het is tof om te zien wat een verschil het is voor mensen om aan de slag te zijn, in plaats van opgeborgen te zitten aan de rand van de samenleving.’

Loopt het een beetje?

‘We missen misschien wat focus, zeggen sommige mensen. Iemand anders noemde het een integrale aanpak, zo kan je het natuurlijk ook zien.’ Refugee Company wist al vijftigduizend euro omzet te draaien dankzij een paar grote opdrachten, zoals voor Booking en het Bevrijdingsfestival. Daar is nog tweeduizend van over. Er moet opeens een goede professionaliseringsslag gemaakt worden. ‘Ik merk dat we organisatiekracht missen. We komen handen tekort om dingen op te volgen.’