Das Mag-auteurs Lize Spit (Libris-nominatie), Walter van den Berg (Libris-nominatie) en Jelle Brandt Corstius krijgen geen kaartje voor het Boekenbal. CPNB, een mea culpa is op zijn plaats.
Een Twitterfittie, alles wordt vroeg of laat een twitterfittie. Of begint daarmee, zoals nu. Sylvia Witteman twitterde vanochtend bondig: ‘Right. Ik ga niet.’
Haar 152.209 volgers kunnen uit de ‘retweet’ daaronder zien wat er aan de knikker is. Een bericht van uitgeverij Das Mag waarin verteld wordt dat hun succesauteurs Lize Spit, Jelle Brandt Corstius en Walter van den Berg niet welkom zijn op het boekenbal, omdat hun uitgeverij niet aangesloten is bij de uitgeversbond. Een technocratische reden, lijkt mij, waarbij geld een rol speelt. Want zaken zijn zaken, zei de grote denker B. Super al.
Amusant als het zo uit de hand loopt. Dan knetteren de letteren. Wat zijn ze boos. Witteman, terwijl ik dit tik: ‘Kom op, medeschrijvers, we boycotten die shit.´Die shit.
Jelle BC – klinkt altijd zo messianistisch – grapt erover…
Hoewel, even later…
Walter van den Berg klinkt toch treurig – hij had zich erop verheugd.
https://twitter.com/vandenb/status/844474138689519616
en Lize Spit geeft nog niet thuis, verstandig.
Is dit erg? Mwah. Zoveel schrijvers komen niet, ook niet als ze een kaartje hebben. Andere schrijvers worden simpelweg niet uitgenodigd; ze zitten niet dicht genoeg op de inner circle van hun uitgeverij; hebben nét geen nieuw boek; verkopen niet genoeg naar de zin van hun uitgever; dringen niet aan bij hun uitgever, uit bescheidenheid en omdat dat niet chique is. Redenen te over. De waarheid is dat de uitnodiging (in termen van status) belangrijker is dan het feest. Je moet er gewild zijn en dat nu is een hard gelag voor het getroffen trio Das Mag-auteurs.
Op zoek naar échte schrijvers
Met dat feest is sowieso iets aan de hand. Opeens vindt het niet plaats in de vertrouwde Stadsschouwburg. Foutje van de CPNB. Is dát erg? Ach. Iets anders is bedenkelijker: wie op het Boekenbal is, moet tegenwoordig goed zoeken naar échte schrijvers. Wie zijn al die mensen toch, vraag ik mij vaak af. Studenten van de Kunstacademie, hoor je dan. De bezetting van de postkamer van een uitgeverij. Sponsors. Boekhandelaars en mensen die een boekhandelaar kennen. Op critici en recensenten wordt al jaren bezuinigd; die zijn niet echt welkom.
Ik herinner mij nog scherp hoe de uitbundig uitgestoken hand van Henk Kraima – de vorige CPNB-directeur – die bij de ingang de belangrijke gasten verwelkomde schielijk werd ingetrokken bij mijn nadering. Raar feestje. Het ergst zijn tegenwoordig de BN’ers – type SBS6 en RTL Boulevard – die niet gehinderd door schaamte de koninklijke trap in de Stadsschouwburg bezetten waar eertijds Harry Mulisch met zijn Herenclub resideerde. Platheid te over bij het Boekenbal, ook al is de locatie dit jaar elders.
En toch. En toch is het altijd leuk. Want ze zijn er, als je goed zoekt: de echte schrijver, de kundige redacteur, de visionaire uitgever, de belezen boekhandelaar, de gedoogde criticus. Juist daarom mogen bewezen literaire talenten als Spit, Van den Berg en Brandt Corstius niet ontbreken. Zij verlenen het feest hun bestaansrecht, de schrijvers. Ook al komt hun uitgeverij niet financieel over de brug, straf daarom de schrijvers niet.
Dus maak een gebaar, CPNB. Maak een diepe, diepe mea culpa. En wel meteen. Eppo, laat je bronzen stem weerklinken.
En wat Sylvia Witteman betreft, een hupse dans zal ik haar niet aanbieden, ik ben nu eenmaal meer een bartype. Maar een drankje, waarom niet.
Meer literatuur? Neem de nieuwsbrief van Vrij Nederland.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.