<div class="lead">
Nu we geen tijd meer hebben voor komkommerdieren, moeten we het doen met wat we hebben. Verwonder je dus eens over de reiger: best een sensationele vogel.
</div>
Ze zijn zo talrijk dat je er niet meer van opkijkt, maar eigenlijk is de blauwe reiger best een sensationele vogel. De eerste keer dat ik een reiger zag schijten vergeet ik nooit meer. Ik hoorde een licht suizen gevolgd door een keihard KLATSJ. De vooruit van een geparkeerde auto was in één klap helemaal wit gesausd, en al stond ik een paar meter van de getroffen auto vandaan, toch voelde ik een mist van vochtige deeltjes op mijn gezicht neerdalen. Even dacht ik dat iemand vanaf de bovenste verdieping van de flat een emmer vuilwit afvalwater had leeggekieperd, maar toen ik verontwaardigd opkeek zag ik alleen een reiger, die met een uitgestreken snavel bovenop een lantaarnpaal zat.
<q class="pull-right">De vermeende dreiging van een lansspeerslang in een dakgoot in Enkhuizen maakt de gemiddelde zomervakantie toch wat interessanter.</q>
In reactie op al het heftige nieuws wat zich al maandenlang onafgebroken aan ons opdringt, wordt steeds <a href="http://www.volkskrant.nl/media/de-lezer-snakt-naar-komkommernieuws~a4114460/" target="_blank">verzucht</a> dat er elke zomer <a href="http://www.nu.nl/weekend/4080355/al-zeker-365-dagen-geen-komkommertijd-meer-geweest.html" target="_blank">minder</a> aanleiding <a href="http://nunspeethuisaanhuis.nl/nieuws/grumpie-waar-blijft-het-komkommernieuws-1.6200203" target="_blank">is</a> voor komkommernieuws. En dat is erg jammer: niet alleen omdat dat betekent dat aanslagen en humanitaire rampen nu zelfs in de zomermaanden op volle toeren doordraaien, maar ook omdat we zo in de krant geen ruimte overhouden voor het komkommerdier. Het aantal poema’s, bijtende schildpadden en ontsnapte wurgslangen in het nieuws wordt alsmaar kleiner. Vorig jaar moesten we het een hele zomer lang doen met <a href="http://www.metronieuws.nl/binnenland/2015/07/megagiftige-spin-vrijgelaten-in-rijnsburg" target="_blank">één</a> lullig kamspinnetje in Rijnsburg; dit jaar is er zelfs nog helemaal niets gevaarlijks of exotisch opgedoken in een Nederlandse randgemeente. En als je het mij vraagt, is dat een gemis. De vermeende dreiging van een lansspeerslang in een dakgoot in Enkhuizen of een school wraakzuchtige pietermannetjes voor de kust van Zandvoort maakt de gemiddelde zomervakantie toch wat interessanter.
In de afwezigheid van komkommerdieren, moeten we het maar doen met wat we hebben. De blauwe reiger dus, bijvoorbeeld. Tegenwoordig kom je ze bijna overal in de stad tegen, met een hongerige blik in de gele kraaloogjes en permanente fritessausvlekken in het grijze verenkleed, maar zo vanzelfsprekend is zo&#8217;n stadse reiger helemaal niet. Toeristen kijken ze vaak na met schrik en verwondering, want zo&#8217;n enorme vogel verwacht je eerder in de beschutte begroeiing van een zorgvuldig geconserveerd natuurgebied, dan naast een snackbar in het centrum van een hoofdstad. Met zijn statige manier van bewegen en wapperende zwarte hoofdpluimpjes ziet de reiger eruit als een overwerkte ambtenaar uit het Interbellum, en als hij geluid maakt <a href="https://www.youtube.com/watch?v=0dPK_IyjRYA" target="_blank">klinkt</a> het alsof er een roestige poort naar de hel openzwaait.
De blauwe reiger was altijd al in Nederland, want ze gedijen goed in een zompig landschap. Het <a href="http://natuurtijdschriften.nl/download?type=document&amp;docid=518389" target="_blank">schijnt</a> dat er in 1298 een keer gevochten is om het bezit van een reigerkolonie in Amstelland (reigerkolonies stinken naar rottende visresten, maar in die tijd was het nogal bon ton om met valken op reigers te jagen en ze met saffraan en gember op te dienen bij chique vreetfestijnen). Ook werd hun vet <a href="http://www.onsamsterdam.nl/tijdschrift/jaargang-2007/285-nummer-4-april-2007?start=4" target="_blank">gebruikt</a> als een geneesmiddel tegen jicht. De reigers die <a href="https://nl.wikipedia.org/wiki/Reyghersbosch" target="_blank">nestelden</a> in het moeras Reyghersbosch (tegenwoordig de wijk Reigersbos in Amsterdam Zuidoost) werden lange tijd beschermd tegen stroperij. Maar het is pas sinds halverwege de vorige eeuw dat de reiger regelmatig in de stad opduikt. Op geheugenvanoost.nl <a href="http://www.geheugenvanoost.nl/26024/nl/oprukkende-reigers" target="_blank">beschrijft</a> Pieter Bol hoe zijn schoonvader nauwkeurig bijhield hoe de reiger langzaam maar zeker oprukte in Amsterdam Oost: &#8216;Hij merkt op dat er een uitzaaiing plaatsvindt naar het Oosterpark bij het Koloniaal Instituut (nu Tropeninstituut). De taxistandplaats daar heeft nog steeds een afdak wegens hun ontlasting, want ze kunnen <a href="https://www.youtube.com/watch?v=9RGQzxscl4U" target="_blank">schijten</a> als een reiger.&#8217;
Het is best wonderbaarlijk hoe snel de reiger zich aan de mens en op het urbane landschap heeft aangepast. Ooit was het misschien een schrandere vogel, die zich al liet verjagen door een verbleekte plastic nepreiger van de Intratuin, maar inmiddels loopt een reiger bij de <a style="font-size: 1em; background-color: white;" href="https://www.youtube.com/watch?v=-YfFgMG-Chg" target="_blank">viskraam</a> op de Dappermarkt je zonder pardon omver als je per ongeluk tussen zijn snavel en een hoopje visafval komt. Verwonder je dus eens over de reiger, als hij weer eens bedaard langs komt gesjokt of met zijn lange snavel in je afvalbak zit te poeren. Het is de <a href="https://www.youtube.com/watch?v=73d1exi0RJY" target="_blank">wilde</a>, ongerepte natuur, maar dan binnen handbereik. En bijna net zo <a href="https://www.youtube.com/watch?v=6sh9YXPM_Tw" target="_blank">spannend</a> als een ontsnapte kamspin.