Net als haar clips en haar publieke imago, regisseerde Beyoncé ook haar stadionshow gisteravond tot een vlekkeloos geheel.

Halverwege het concert van Beyoncé kleurt de gigantische videodoos die op het podium staat paars. Uit de boxen galmt ‘Purple Rain’ van Prince, terwijl de zangeres zelf is verdwenen om zich in haar vijfde outfit van de avond te verkleden.

Het is een vast onderdeel geworden in de Formation tour waarmee Beyoncé op dit moment de wereld over tourt: een kort eerbetoon aan de overleden muzikant. Prince stierf twee dagen voor Beyoncé haar nieuwste plaat Lemonade lanceerde. Zijn grootste hit wordt in de Amsterdam Arena met luid gejuich ontvangen: de armen gaan over elkaar en tienduizenden kelen gaan open.

DJ’s zullen het bevestigen: Prince verbroedert, op braderieën, schoolfeesten en huwelijkspartijen overal ter wereld. Eigenlijk net zo als Beyoncé dat doet. De tot de nok toe gevulde Arena was daarvan gisteravond het levende bewijs: een gemengder publiek zul je bij dit soort megaconcerten zelden zien. Er is haast geen artiest denkbaar die onder alle lagen van de bevolking zo geliefd is. De hele wereld houdt van Beyoncé.

Haar nieuwste album, waarop Beyoncé zich voor het eerst als zwarte, activistische zangeres bekent, heeft aan dat succes niets verandert. Sterker nog: na Lemonde wordt ze door zowel het grote publiek als critici inniger omhelst dan ooit. Juist dat ze zich uitspreekt als zwarte artiest, tegen politiegeweld en racisme, heeft de interesse in haar verdiept. In aanloop naar het uitverkochte concert gisteravond ging het dan ook vooral over die transformatie. ‘Ooit zo lieve Beyonce is nu boze politieke activiste,’ kopte het AD. ‘Beyonce bozer dan ooit,’ stond in NRC.

Maar van die vermeende boosheid was gisteravond niets te merken. Een kruimeltje engagement toonde ze alleen door slotnummer ‘Halo’ op te dragen aan de slachtoffers van de staatsgreep in Turkije. Verder overdonderde Beyoncé zoals gewoonlijk gewoon met haar fenomenale stem en ijzersterke oeuvre, waarin van een eventueel verschil tussen lief of boos niks te merken was. Hits uit de tijd dat ze nog het ‘zoete meisje’ was, werden zonder moeite vermengd met haar recentste werk. Het nummer ‘Survivor’, dat nog stamt uit haar tijd in meisjesgroep Destiny’s Child, leek plotseling perfect aan te sluiten op haar activistische anthem ‘Freedom’, dat ze onlangs nog in een indrukwekkende versie ten gehore bracht tijdens de Black Entertainment Awards. In de merchandise-stand hingen de shirtjes met ‘Boycot Beyonce’, verwijzend naar de geplande acties van poltieagenten als protest tegen haar steun voor #BlackLivesMatter, vlak naast die met haar portret erop. Alleen de prijs is gelijk: 40 euro.

Voor haar visuele album Lemonade kreeg Beyonce afgelopen week drie Emmy-nominaties. De opvallendste: de nominatie voor beste regisseur. Tegelijkertijd is het eigenlijk wat de zangeres voortdurend doet. Ook gisteravond toonde ze zich een excellent dramaturge door oud en nieuw werk, video en audio, perfect te vermengen. Het geluid in galmbak Arena klonk zoals verwacht dramatisch, en de hitte zorgde dat meerdere fans van hun stokje gingen. Maar verder was de show Beyoncé loeistrak geregisseerd. Ook homevideo’s van haarzelf, echtgenoot Jay-Z en dochter Blue Ivy werden zorgvuldig in het geheel opgenomen, om het dramatische effect te versterken. Voor Beyoncé is the personal niet alleen political, beide worden tegelijkertijd uiterst succesvol commercial.

‘Ik ken sommigen van jullie al 19 jaar,’ glimlachte de zangeres aan het begin van haar show. Maar veel van de jongens en meisjes in het eerste vak, af en toe in beeld via de gigantische schermen, zullen toen nog niet eens geboren zijn geweest. Net als Prince weet Beyoncé zowel hen, als hun ouders, leraren en poprecensenten te betoveren. Hoe gestroomlijnd en geregisseerd haar stadionshow ook mag zijn: ze staat daarmee in de popcultuur op dit moment op eenzame hoogte.