Evert Nieuwenhuis houdt duurzaamheidsclaims tegen het licht. Deze week: ja: bedrijfslobbyisten beïnvloeden het standpunt dat namens u door de EU in Parijs wordt verdedigd.

Eindelijk staat het klimaat vol in de schijnwerpers, dankzij de grote klimaatconferentie van de Verenigde Naties in Parijs. In de kranten leest u over de standpunten van Barack Obama, Xi Jinping, Narendra Modi en natuurlijk Mark Rutte, leider van het land dat door het Internationale Energieagentschap omschreven wordt als ‘een van de meest CO2-intensieve economieën’ ter wereld.

U leest echter niets over Marcus Lippold, Chris Davies, Joaquín Almunia, Nathalie Tocci en Matthew Hinde. Toch hebben zij grote invloed op het standpunt dat namens u door de EU in Parijs wordt verdedigd.

In Brussel zijn bedrijfsleven, ambtenarij en politiek innig verstrengeld.

In Brussel zijn bedrijfsleven, ambtenarij en politiek innig verstrengeld. De meest gewilde lobbyisten zijn oud-politici en voormalige ambtenaren met een gouden rolodex en dito netwerk. Bedrijven zien ook al te graag hun mensen vertrekken naar hoge posities in de EU. Enter de draaideurpoliticus en -ambtenaar.

De ngo Corporate Europe Observatory publiceerde onlangs een rapport over vijf draaideuren die energiebedrijven gebruiken om toegang te krijgen tot de macht in Brussel. De Brit Marcus Lippold is de ongekroonde koning van dit gezelschap. Lippold vervulde topfuncties in het directoraat-generaal Energie, dat verantwoordelijk is voor het Europese energiebeleid. Daarvoor werkte hij voor ExxonMobil, een oliebedrijf dat klimaatsceptici financiert, actief lobbyt tegen klimaatbeleid en in de VS onderwerp is van gerechtelijk onderzoek wegens het verspreiden van leugens over klimaatverandering. Lippold is bij de Europese Commissie op sabbatical om te werken voor – ik verzin dit niet – Saudi Aramco, ’s werelds grootste olie- en gasmaatschappij en eigendom van Saoedi-Arabië, het land dat zich fel verzet tegen een ambitieus klimaatakkoord. We kunnen er uiteraard op vertrouwen dat deze vrijage geen enkele invloed heeft op Lippolds inbreng in het Europese energie- en klimaatbeleid.

Of neem Nathalie Tocci, speciaal adviseur van Federica Mogherini, de Hoge vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid. Tocci zit ook in de raad van bestuur van energiebedrijf Edison, eigendom van de Franse energiereus EDF.

Vergeet ook de Brit Chris Davies niet. Als Europarlementariër voerde hij jarenlang een pro-fossiele agenda en nu lobbyt hij open en bloot voor energiebedrijven.

Lobbyisten van energiebedrijven zijn graag geziene gasten bij Miguel Arias Cañete, de commissaris voor Klimaatactie en Energie. Uit openbare registers bleek dat pleitbezorgers van hernieuwbare energie 17 gesprekken hadden met het EU-commissariaat, tegenover maar liefst 282 ontmoetingen met fossiele bedrijven. Met name BP en elektriciteitsbedrijf E.ON kwamen vaak over de vloer. Dat zal ongetwijfeld niets te maken hebben met een van de assistenten van Cañete, Joachim Balke, voormalig werknemer bij E.ON.

Deze column staat deze week in de papieren versie van Vrij Nederland. Daar kun je een abonnement op nemen, dan valt-ie elke week op de mat.