Ongelijke transzorg

Machtige Eerste Kamer

Democratisch tekort

Bange huisartsen

Verhaal van de week

Clickbait-sletjes

Nicolaas Veul

Nederland in crisis

Hans against the machine

Iedereen naar het buitenland

Hollander zoekt asiel

‘Mam, ik ga toch niet dood?’

Reportage

Tibet bezet

China verstevigt zijn grip

Het verdriet van Tibet

Iedereen is hypocriet

Hannah Prins

Tien openluchtbioscopen

Cultuurtips

Eindelijk: legerimams!
Ali Eddaoudi, publicist en voormalig geestelijk verzorger van gevangenen, heeft een duidelijke mening over de militaire missie in Uruzgan. &#8216;Een wederopbouw met gewelddadigheden en vernederingen gepleegd door westerse soldaten, daar heeft een Afghaan niets aan,&#8217; schreef hij in juni 2007 op discussieforum Maroc.nl. &#8216;Als soldaten te pas en te onpas huizen binnenvallen, hun gezinnen onteren, vrouwen en kinderen aan het schrikken maken, dan kan die hele wederopbouw de Afghanen gestolen worden. (…) Nederlanders, Amerikanen en Britten hebben geen moer te zoeken in de islamitische wereld en vragen zelf om problemen is mijn bittere conclusie.&#8217;
Milli Görüs¸
Vermoedelijk moet Eddaoudi zijn scherpe opinies over ons krijgsvertoon in den vreemde enigszins bijstellen, want deze week wordt hij beëdigd als een van de twee legerimams bij Defensie. Tijdens een feestelijke baretuitreiking op de Koninklijke Militaire Academie in Breda krijgt de Marokkaanse Nederlander de rang van kapitein en de titel Islamitisch Geestelijk Verzorger (IGV). Defensie koos ervoor om de namen van Eddaoudi en zijn Turkse collega-imam Souad Aydin de komende drie maanden niet naar buiten te brengen. Waarom, dat is niet helemaal duidelijk. Volgens een woordvoerder is Defensie &#8216;overstelpt&#8217; met media-aanvragen en moeten de imams eerst maar eens &#8216;wennen aan de organisatie&#8217;. Een interview in de Defensiekrant werd ter elfder ure afgeblazen en de beloofde foto&#8217;s van de imams in legeruniform bleven uit. Vrij Nederland wist hun namen niettemin te achterhalen.
Over Souad Aydin is weinig bekend. Hij is geboren in Oost-Turkije en werkte de afgelopen tien jaar in Nederland, waar hij verbonden was aan de Fatih-moskee in Soest. Die valt onder Milli GörüS, een organisatie die ongeveer veertig moskeeën in Nederland bestiert. Met de keuze voor Aydin is dus voorbijgegaan aan de Diyanet, het machtige ministerie van Godsdienstzaken van de Turkse Republiek, dat zo&#8217;n honderdvijftig Turkse moskeeën in Nederland onder zijn hoede heeft. Hoewel Milli Görüs te boek staat als een conservatieve organisatie, is Aydin volgens ingewijden een &#8216;laagdrempelig persoon&#8217; met een &#8216;open geest&#8217; die &#8216;openstaat voor de dialoog met andere religies&#8217;.
Ali Eddaoudi (35) omschreef zichzelf ooit als &#8216;een docent levensbeschouwing met een grote muil&#8217;. Daar zit geen woord Spaans bij. In 2002 veroorzaakte hij voor het eerst commotie toen hij boos wegliep uit een uitzending van Rondom Tien met de toen nog onbekende Ayaan Hirsi Ali. Later noemde hij haar een &#8216;simpele leugenachtige ex-asielzoeker&#8217;. Sindsdien laat Eddaoudi, wiens joods-Nederlandse vrouw zich bekeerde tot de islam, regelmatig van zich horen. Hij schreef twee boeken over Marokkanen in Nederland en is regelmatig terug te vinden op de opiniepagina&#8217;s. In zijn stukken levert hij stevige kritiek op Nederlandse moslims, die hij passiviteit en slachtoffergedrag verwijt. &#8216;Een half verlamde gemeenschap die platgespoten lijkt te zijn met de maandelijkse shots van de sociale dienst,&#8217; noemde hij ze ooit in NRC Handelsblad. Eddaoudi is een voorstander van dialoog, zelfkritiek en debat in de eigen gelederen. Hij vindt dat moslims weerbaarder moeten worden: &#8216;De moslims in Nederland moeten de &#8220;jihad&#8221; in een nieuw jasje hijsen: ze moeten zichzelf corrigeren en tegelijkertijd Nederland klaarstomen voor de zelfbewuste moslim die zich niet langer de les laat lezen.&#8217;
Tegelijkertijd is Eddaoudi een vrij traditionele moslim met soms behoorlijk conservatieve opvattingen. Hij keerde zich tegen het boerkaverbod, is ambivalent over homoseksualiteit en vindt dat islamitische buurtwerkers vrouwen de hand mogen weigeren. Hij keurde het geweld van de Deense cartoonrellen af, maar schreef ook dat hij voor het eerst van zijn leven &#8216;trots op de Arabische wereld&#8217; was: &#8216;Eindelijk een statement, eindelijk tonen ze zich als verdedigers van de religieuze beschaving.&#8217; In hetzelfde stuk schreef Eddaoudi: &#8216;Ik geloof dan ook steeds minder in hechte broederschap tussen christenen en moslims; we kunnen elkaar hooguit tolereren.&#8217;
Richtingenstrijd
Met de beëdiging van Eddaoudi en Aydin komt een einde aan jarenlang gesteggel over de legerimams. Al in 2003 zei toenmalig staatssecretaris van Defensie Van der Knaap dat er snel islamitische geestelijke verzorgers moesten komen. De krijgsmacht kent al sinds jaar en dag dominees, aalmoezeniers en humanistische raadsmannen voor soldaten in spirituele nood. Er zijn rabbijnen voor joodse militairen en zelfs twee pandits voor hindoestanen onder de wapenen. Maar de naar schatting vijftienhonderd moslims bij Defensie konden tot deze week nergens terecht met vragen over dieet, vasten en &#8211; niet onbelangrijk in het leger &#8211; rituelen bij overlijden. &#8216;Er moet zo snel mogelijk een legerimam komen,&#8217; zei een anonieme moslimmilitair al in 2005 tegen Vrij Nederland. &#8216;Of het nou een soenniet of een sjiiet is, of hij uit Turkije komt of uit Indonesië &#8211; het zal de gemiddelde moslimmilitair een rotzorg zijn.&#8217;
Kinnesinne
Maar het vinden van een imam bleek niet eenvoudig. De geestelijk verzorgers worden niet door Defensie geselecteerd, maar door een zogeheten &#8216;zendende instantie&#8217;. Aanvankelijk had Defensie twee gesprekspartners. Enerzijds was er het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), dat voornamelijk een soennitische achterban heeft. Daarnaast sprak men ook met de Contact Groep Islam (CGI), die naast soennieten ook sjiieten, alevieten (een vrijzinnige minderheid) en ahmadiyya-moslims (die de profeet Mohammed niet erkennen) vertegenwoordigt. Deze twee clubs moesten het eens worden over een gezamenlijke voordracht.
Dat werd kinnesinne. Het CMO meende een grotere groep moslims te vertegenwoordigen dan de CGI. De CGI betichtte het CMO van arrogantie en discriminatie. Wat ook niet hielp, was dat er naast de richtingenstrijd ook sprake was van een clash of characters. Namens het CMO onderhandelde de als autoritair bekend staande toenmalige voorzitter Ayhan Tonca. De CGI schoof ahmadiyya-voorman Hikmat Mahawat Khan naar voren &#8211; evenmin een wonder van buigzaamheid. Brigadegeneraal Jan Peter Spijk, die de onderhandelingen voerde namens Defensie, werd volgens ingewijden &#8216;moedeloos&#8217; van de kibbelende moslims.
Na tweeënhalf jaar vruchteloos onderhandelen was Defensie het beu. In het najaar van 2007 werd het CMO aangewezen als zendende instantie. De CGI was des duivels, maar de zoektocht naar een imam kon tenminste beginnen. Na de voordracht volgden uitgebreide medische en psychische keuringen, een screening door de MIVD en een verkorte militaire opleiding (schieten, kaartlezen, marcheren, hindernisbaan, militaire EHBO).
Nu zijn Ali Eddaoudi en Souad Aydin dan officieel onder de wapenen. Of Eddaoudi&#8217;s gepeperde opvattingen over Afghanistan daadwerkelijk op de proef worden gesteld, valt te betwijfelen. Waarschijnlijk zullen de twee legerimams nooit naar een oorlogsgebied gaan. &#8216;In principe sturen we de imams niet voor langere tijd op uitzending,&#8217; zegt voormalig hoofdkrijgsmachtaalmoezenier Geert Hoes, die de geestelijk verzorgers bij Defensie coördineert. &#8216;Ze zijn te hard nodig in Nederland. Mocht er concrete behoefte zijn aan islamitische bijstand in het missiegebied, dan laten we ze invliegen.&#8217;

Thijs Niemantsverdriet

Sophie Derkzen

Uitgekibbeld

Uit het weblog
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen ontpopte zich de laatste maanden tot de ongekroonde koning van de digitalisering in Den Haag. In september lanceerde zijn ministerie Hierisministerverhagen.nl, waar we de handel en wandel van onze man in den vreemde van minuut tot minuut kunnen volgen. En afgelopen maandag was er weer goed nieuws: Verhagen geeft op 2 juli een Twitterfeestje, en iedereen mag komen.
Afgelopen week stond hij ook al vooraan in de grote feesttent. Op &#8216;zijn&#8217; Afghanistan-top glom en zwom de minister in de complimenten, omdat het hem gelukt was Iran naar Nederland te halen. Hoewel Verhagen eind 2007 in de schaduw van Bush nog pleitte voor een &#8216;harde lijn&#8217; tegen Iran, ontving hij de Iraniërs afgelopen week allerhartelijkst in zijn rol van verzoenende gastheer. Verhagen verklaarde in het kielzog van Obama dat de inmenging van Iran van &#8216;groot belang&#8217; is voor de stabiliteit in de regio.
De verandering van toon is opmerkelijk en roept de vraag op of Verhagen ook zijn harde uitspraken over de Palestijnse verzetsbeweging Hamas zal bijstellen richting de constructieve lijn-Obama. Verhagen weigert overleg met Hamas tot nog toe categorisch, tot ontsteltenis van een aantal Kamerleden. Een van hen is PvdA&#8217;er Martijn van Dam, die in de zomer van 2007 nog opschudding veroorzaakte door in Syrië wél met Hamas te praten.
Maar Van Dam ziet voorlopig weinig beweging bij Verhagen. &#8216;Zolang Israël niet wil dat met Hamas gesproken wordt, zal er weinig veranderen.&#8217; Helaas. Maximes deurbeleid is onverbiddelijk: niet iedereen is welkom op zijn feestje.V
www.haagsestreken.nl &#8211; lees ook
Vragen &#8211; Afgelopen woensdag was ik te gast op mijn oude middelbare school in Amsterdam. De lerares geschiedenis had me uitgenodigd om wat te komen vertellen over de Haagse politiek. Nu wordt er veel geklaagd over tieners die niets&#8230;

Feestje

<div class="wpg-element paragraph">
<h3>Uitgekibbeld</h3>
11-04-2009 Door Sophie Derkzen en Thijs Niemantsverdriet
Na jaren bakkeleien worden deze week twee legerimams beëdigd. Een van hen is de uitgesproken publicist Ali Eddaoudi, wist VN te achterhalen. 
</div>
<div style="width:146px; height:96px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/04/2e88ceda-d65d-4326-892c-cb93e2997a03_ea_1461.jpg" width="146" height="96" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
Ali Eddaoudi, publicist en voormalig geestelijk verzorger van gevangenen, heeft een duidelijke mening over de militaire missie in Uruzgan. &#8216;Een wederopbouw met gewelddadigheden en vernederingen gepleegd door westerse soldaten, daar heeft een Afghaan niets aan,&#8217; schreef hij in juni 2007 op discussieforum Maroc.nl. &#8216;Als soldaten te pas en te onpas huizen binnenvallen, hun gezinnen onteren, vrouwen en kinderen aan het schrikken maken, dan kan die hele wederopbouw de Afghanen gestolen worden. (…) Nederlanders, Amerikanen en Britten hebben geen moer te zoeken in de islamitische wereld en vragen zelf om problemen is mijn bittere conclusie.&#8217;
Milli Görüs Vermoedelijk moet Eddaoudi zijn scherpe opinies over ons krijgsvertoon in den vreemde enigszins bijstellen, want deze week wordt hij beëdigd als een van de twee legerimams bij Defensie. Tijdens een feestelijke baretuitreiking op de Koninklijke Militaire Academie in Breda krijgt de Marokkaanse Nederlander de rang van kapitein en de titel Islamitisch Geestelijk Verzorger (IGV). Defensie koos ervoor om de namen van Eddaoudi en zijn Turkse collega-imam Souad Aydin de komende drie maanden niet naar buiten te brengen. Waarom, dat is niet helemaal duidelijk. Volgens een woordvoerder is Defensie &#8216;overstelpt&#8217; met media-aanvragen en moeten de imams eerst maar eens &#8216;wennen aan de organisatie&#8217;. Een interview in de Defensiekrant werd ter elfder ure afgeblazen en de beloofde foto&#8217;s van de imams in legeruniform bleven uit. Vrij Nederland wist hun namen niettemin te achterhalen.
Over Souad Aydin is weinig bekend. Hij is geboren in Oost-Turkije en werkte de afgelopen tien jaar in Nederland, waar hij verbonden was aan de Fatih-moskee in Soest. Die valt onder Milli GörüS, een organisatie die ongeveer veertig moskeeën in Nederland bestiert. Met de keuze voor Aydin is dus voorbijgegaan aan de Diyanet, het machtige ministerie van Godsdienstzaken van de Turkse Republiek, dat zo&#8217;n honderdvijftig Turkse moskeeën in Nederland onder zijn hoede heeft. Hoewel Milli Görüs te boek staat als een conservatieve organisatie, is Aydin volgens ingewijden een &#8216;laagdrempelig persoon&#8217; met een &#8216;open geest&#8217; die &#8216;openstaat voor de dialoog met andere religies&#8217;.
Ali Eddaoudi (35) omschreef zichzelf ooit als &#8216;een docent levensbeschouwing met een grote muil&#8217;. Daar zit geen woord Spaans bij. In 2002 veroorzaakte hij voor het eerst commotie toen hij boos wegliep uit een uitzending van Rondom Tien met de toen nog onbekende Ayaan Hirsi Ali. Later noemde hij haar een &#8216;simpele leugenachtige ex-asielzoeker&#8217;. Sindsdien laat Eddaoudi, wiens joods-Nederlandse vrouw zich bekeerde tot de islam, regelmatig van zich horen. Hij schreef twee boeken over Marokkanen in Nederland en is regelmatig terug te vinden op de opiniepagina&#8217;s. In zijn stukken levert hij stevige kritiek op Nederlandse moslims, die hij passiviteit en slachtoffergedrag verwijt. &#8216;Een half verlamde gemeenschap die platgespoten lijkt te zijn met de maandelijkse shots van de sociale dienst,&#8217; noemde hij ze ooit in NRC Handelsblad. Eddaoudi is een voorstander van dialoog, zelfkritiek en debat in de eigen gelederen. Hij vindt dat moslims weerbaarder moeten worden: &#8216;De moslims in Nederland moeten de &#8220;jihad&#8221; in een nieuw jasje hijsen: ze moeten zichzelf corrigeren en tegelijkertijd Nederland klaarstomen voor de zelfbewuste moslim die zich niet langer de les laat lezen.&#8217;
Tegelijkertijd is Eddaoudi een vrij traditionele moslim met soms behoorlijk conservatieve opvattingen. Hij keerde zich tegen het boerkaverbod, is ambivalent over homoseksualiteit en vindt dat islamitische buurtwerkers vrouwen de hand mogen weigeren. Hij keurde het geweld van de Deense cartoonrellen af, maar schreef ook dat hij voor het eerst van zijn leven &#8216;trots op de Arabische wereld&#8217; was: &#8216;Eindelijk een statement, eindelijk tonen ze zich als verdedigers van de religieuze beschaving.&#8217; In hetzelfde stuk schreef Eddaoudi: &#8216;Ik geloof dan ook steeds minder in hechte broederschap tussen christenen en moslims; we kunnen elkaar hooguit tolereren.&#8217;
Richtingenstrijd Met de beëdiging van Eddaoudi en Aydin komt een einde aan jarenlang gesteggel over de legerimams. Al in 2003 zei toenmalig staatssecretaris van Defensie Van der Knaap dat er snel islamitische geestelijke verzorgers moesten komen. De krijgsmacht kent al sinds jaar en dag dominees, aalmoezeniers en humanistische raadsmannen voor soldaten in spirituele nood. Er zijn rabbijnen voor joodse militairen en zelfs twee pandits voor hindoestanen onder de wapenen. Maar de naar schatting vijftienhonderd moslims bij Defensie konden tot deze week nergens terecht met vragen over dieet, vasten en &#8211; niet onbelangrijk in het leger &#8211; rituelen bij overlijden. &#8216;Er moet zo snel mogelijk een legerimam komen,&#8217; zei een anonieme moslimmilitair al in 2005 tegen Vrij Nederland. &#8216;Of het nou een soenniet of een sjiiet is, of hij uit Turkije komt of uit Indonesië &#8211; het zal de gemiddelde moslimmilitair een rotzorg zijn.&#8217;
Kinnesinne Maar het vinden van een imam bleek niet eenvoudig. De geestelijk verzorgers worden niet door Defensie geselecteerd, maar door een zogeheten &#8216;zendende instantie&#8217;. Aanvankelijk had Defensie twee gesprekspartners. Enerzijds was er het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), dat voornamelijk een soennitische achterban heeft. Daarnaast sprak men ook met de Contact Groep Islam (CGI), die naast soennieten ook sjiieten, alevieten (een vrijzinnige minderheid) en ahmadiyya-moslims (die de profeet Mohammed niet erkennen) vertegenwoordigt. Deze twee clubs moesten het eens worden over een gezamenlijke voordracht.
Dat werd kinnesinne. Het CMO meende een grotere groep moslims te vertegenwoordigen dan de CGI. De CGI betichtte het CMO van arrogantie en discriminatie. Wat ook niet hielp, was dat er naast de richtingenstrijd ook sprake was van een clash of characters. Namens het CMO onderhandelde de als autoritair bekend staande toenmalige voorzitter Ayhan Tonca. De CGI schoof ahmadiyya-voorman Hikmat Mahawat Khan naar voren &#8211; evenmin een wonder van buigzaamheid. Brigadegeneraal Jan Peter Spijk, die de onderhandelingen voerde namens Defensie, werd volgens ingewijden &#8216;moedeloos&#8217; van de kibbelende moslims.
Na tweeënhalf jaar vruchteloos onderhandelen was Defensie het beu. In het najaar van 2007 werd het CMO aangewezen als zendende instantie. De CGI was des duivels, maar de zoektocht naar een imam kon tenminste beginnen. Na de voordracht volgden uitgebreide medische en psychische keuringen, een screening door de MIVD en een verkorte militaire opleiding (schieten, kaartlezen, marcheren, hindernisbaan, militaire EHBO).
Nu zijn Ali Eddaoudi en Souad Aydin dan officieel onder de wapenen. Of Eddaoudi&#8217;s gepeperde opvattingen over Afghanistan daadwerkelijk op de proef worden gesteld, valt te betwijfelen. Waarschijnlijk zullen de twee legerimams nooit naar een oorlogsgebied gaan. &#8216;In principe sturen we de imams niet voor langere tijd op uitzending,&#8217; zegt voormalig hoofdkrijgsmachtaalmoezenier Geert Hoes, die de geestelijk verzorgers bij Defensie coördineert. &#8216;Ze zijn te hard nodig in Nederland. Mocht er concrete behoefte zijn aan islamitische bijstand in het missiegebied, dan laten we ze invliegen.&#8217;
</div>

Eindelijk: legerimams!

<div class="wpg-element paragraph">
Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen ontpopte zich de laatste maanden tot de ongekroonde koning van de digitalisering in Den Haag. In september lanceerde zijn ministerie <a href="https://www.hierisministerverhagen.nl" onclick="this.target='_blank';" class="normal" title="https://www.hierisministerverhagen.nl">Hierisministerverhagen.nl</a>, waar we de handel en wandel van onze man in den vreemde van minuut tot minuut kunnen volgen. En afgelopen maandag was er weer goed nieuws: Verhagen geeft op 2 juli een Twitterfeestje, en iedereen mag komen.
</div>
<div style="width:136px; height:155px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/04/787b6a92-ef1a-4984-a049-fd754801ca04_mv_1361.jpg" width="136" height="155" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
Afgelopen week stond hij ook al vooraan in de grote feesttent. Op ‘zijn’ Afghanistan top glom en zwom de minister in de complimenten, omdat het hem gelukt was Iran naar Nederland te halen. Hoewel Verhagen eind 2007 in de schaduw van Bush nog pleitte voor een &#8216;harde lijn&#8217; tegen Iran, ontving hij de Iraniërs afgelopen week allerhartelijkst in zijn rol van verzoenende gastheer. Verhagen verklaarde in het kielzog van Obama dat de inmenging van Iran van &#8216;groot belang&#8217; is voor de stabiliteit in de regio. 
De verandering van toon is opmerkelijk. Dat roept de vraag op, of Verhagen ook zijn harde uitspraken over de Palestijnse verzetsbeweging Hamas zal bijstellen richting de constructieve lijn-Obama. Verhagen weigert overleg met Hamas tot nog toe categorisch, tot ontsteltenis van een aantal kamerleden. Een van hen is PvdA-er Martijn van Dam, die in de zomer van 2007 nog opschudding veroorzaakte door in Syrië wel met Hamas te praten.
Maar Van Dam ziet voorlopig weinig beweging bij Verhagen. &#8216;Zo lang Israël niet wil dat met Hamas gesproken wordt, zal er weinig veranderen&#8217;. Helaas. Maximes deurbeleid is onverbiddelijk: niet iedereen is welkom op zijn feestje.
Sophie Derkzen
</div>

Maxime geeft een feestje

<div class="wpg-element paragraph">
Werken tot je 67ste? Na mij de zondvloed, moet Hanja Maij-Weggen gedacht hebben. De Commissaris van de Koningin van Noord-Brabant houdt het per 1 oktober 2009 voor gezien. Ze is dan 65, en heeft er in Brabant een ambtstermijn van 6 jaar op zitten. 
De zakelijke Maij werd nooit een echte Brabantse. Gisteren bracht ze een afscheidsbezoek aan Woudrichem. Uitgerekend hier, tegen de grens met Zuid-Holland, had ze altijd het gevoel gehad &#8216;mentaal thuis te komen&#8217;. Dat zou wel met haar protestantse achtergrond te maken hebben, verzuchtte Maij.
</div>
<div style="width:136px; height:155px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/03/0929d82d-e6b7-4aeb-bced-b3db5bd33d65_hmw_1361.jpg" width="136" height="155" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
Onder de Brabanders is het speculatiecarnaval inmiddels in alle hevigheid losgebarsten. Wie wordt de nieuwe Hanja Maij? De provincie zette een enquête uit, om inwoners de gelegenheid te geven hun ideale commissaris te omschrijven. De uitkomst is inmiddels bekend gemaakt, en zie daar: Brabanders willen een bourgondische primus inter pares. &#8216;Een warme commissaris&#8217; die &#8216;Brabander onder de Brabanders is&#8217;. Inderdaad, sprekend Hanja. 
In het verre Den Haag zingt inmiddels al een naam door de gangen. Als mogelijk opvolger voor de kordate commissaris wordt genoemd, jawel: Pieter van Geel. De gezagsgetrouwe CDA fractievoorzitter, gisteren nog &#8216;pijnlijk eerlijk&#8217; (Pechtold) tegen de Kamer over de beperkte ruimte voor wijzigingen aan het crisisakkoord, is misschien wel even toe aan frisse lucht.
Bovendien is Van Geel 100% Brabant. Geboren in Valkenswaard maakte hij er carrière bij gemeente en provincie. Hij gold als de protégé van CDA-mastodont Gerrit Braks en als de eigenlijke belofte van de partij, voordat Balkenende in 2002 ineens premier werd. 
Maar of Pieter van Geel inderdaad afreist tot beneden de rivieren, is nog maar zeer de vraag. Misschien is zijn plaats in de Haagse polonaise, achter het kabinet aan, wel véél te belangrijk.
Sophie Derkzen
</div>

De nieuwe Hanja

<div class="wpg-element paragraph">
Vanmiddag om 13.00 uur staart de Tweede Kamer een middag lang naar de eigen navel. Althans, zo verwoordde Rita Verdonk het congres Parlementaire Zelfreflectie gisteren tijdens het vragenuurtje.
Op het congres discussiëren Kamerleden en belangstellenden over de uitkomsten van een grootscheeps zelfonderzoek naar het functioneren van het parlement. Een onderzoek in goed Haags: een stuurgroep onder leiding van kamervoorzitter Gerdi Verbeet sprak met tal van (ervarings)deskundigen onder het genot van een broodje kaas &#8211; het lijvige onderzoeksrapport spreekt nadrukkelijk van &#8216;lunchgesprekken&#8217;.
</div>
<div style="width:136px; height:141px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/03/35837008-c0b3-411f-922b-212bbc733d76_reflector_1361.jpg" width="136" height="141" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
De SGP-jongeren juichen de &#8216;bezinning&#8217; van de Kamer toe. Zij boden Verbeet gisteren 150 spiegeltjes aan, om de Kamerleden te ondersteunen in het reflectieproces. Immers: &#8216;De echte reflectie is net als een fietslamp: het wordt alleen door een ander gezien&#8217;, aldus een onbekende Grote Denker in de bijgaande ludieke folder. 
Er is overigens een grote afwezige: het boekje verwijst in geen enkel opzicht naar gereformeerde beginselen. De jonge meedenkers hebben &#8216;tien uitgangspunten voor politiek handelen&#8217; geformuleerd. Er zijn adviezen aan het instituut als geheel, zoals minder spoeddebatten, minder incidentenpolitiek en een zittingstermijn à la SGP-er en kamernestor Bas van der Vlies (sinds 1981): een kamerlid zou minstens 2 kabinetstermijnen moeten blijven. 
De SGP jeugd heeft verder tips voor een respectvoller verschijnen: minder grof taalgebruik en een onberispelijke(r) outfit. &#8216;Het gaat om uitstraling en stijl&#8217;, aldus aanbeveling 7 in de folder. Voorzitter van de SGP-jongeren Geert Schipaanboord licht toe: &#8216;Zelfreflectie is gelijk aan zelfbeheersing. Stel minder vragen in de kamer en durf eens nìet voor media-aandacht te kiezen. Doe gewoon je werk!&#8217;. 
Het moet gezegd: de leden van de delegatie (overigens allen man en begin twintig) onder leiding van Schipaanboord hebben zich voor het bezoek aan het huis van de democratie keurig aangekleed. Allemaal in pak en das. Onberispelijk, zij het hier en daar nog wel een maatje te groot. 
Sophie Derkzen
</div>

Spiegeltje, spiegeltje

<div class="wpg-element paragraph">
&#8216;Wij zullen geen water bie de wien doen.&#8217; Aan het woord is Geert Wilders, afgelopen maandag tijdens een geïmproviseerde persontmoeting tussen de crêpepapieren slingers in Steyl. In dit Limburgse kloosterdorp organiseerde de PVV haar tweede bijeenkomst voor sympathisanten.
In Zaal de Vriendenkring, voor één avond het best bewaakte pannenkoekenhuis van Nederland, werd ook uitvoerig gesproken over de gemeentelijke aspiraties van de partij. Wilders gaf te verstaan ook op lokaal niveau niet van partijpolitieke concessies te houden. Voor de toegestroomde lokale media ging dat in onvervalst Venloos, overigens. Burgemeester Bruls van Venlo kreeg er alvast van langs: die stond niet genoeg boven de partijen en had te lang &#8216;de verkeerde gitaar zitten speulen&#8217;. 
</div>
<div style="width:136px; height:195px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/03/c45a9e66-2321-4be9-870d-ad45fb13318e_gitaar_1361.jpg" width="136" height="195" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
De PVV hoopt in Venlo, bij de vanwege een gemeentelijke herindeling vervroegde verkiezingen, haar eerste slag te slaan. De tactiek is duidelijk: in november 2009 een monsterzege aan het thuisfront (in 2006 scoorde de PVV hier landelijk het hoogst met 17,85% van de stemmen) en dan op naar de verovering van de rest van het land. 
Dat doet denken aan de opmars van Fortuyn vanuit zijn Rotterdamse basis. De altijd roerige Maasstad is voor de PVV dan ook een voor de hand liggend tweede target. Lijsttrekker van Leefbaar Rotterdam Ronald Sørensen beet voor de camera van het AD al van zich af. &#8216;Ik vraag me af wat hij hier toevoegt. Alle mensen die een hekel hebben aan de regentenpartijen zitten al bij Leefbaar Rotterdam&#8217;. Sørensen probeerde in hetzelfde filmpje ook nog de afleidingsmanoeuvre: hij riep Wilders op vooral in Amsterdam te beginnen. &#8216;In dat linkse bolwerk ben je pas echt keihard nodig.&#8217; 
Aan Amsterdam waagt Wilders zich niet, maar Den Haag staat wel op zijn verlanglijstje. Over de keuze voor de residentie gaat ook een mooi gerucht. Blogger (en Haags raadslid voor GroenLinks) David Rietveld suggereert dat Wilders voor Den Haag zou hebben gekozen om burgervader Van Aartsen dwars te zitten. 
Van Aartsen was ooit Wilders&#8217; politieke vader bij de VVD, totdat Jozias Geert er uit knikkerde omdat de laatste niet wilde zwichten voor het partijstandpunt over de Turkse EU-toetreding. Van Aartsen reageerde nog niet op Wilders&#8217; plannen, maar vanuit de Haagse VVD-fractie kwam al wel spierballentaal. Fractievoorzitter Anne Mulder zei Wilders &#8216;rauw te lusten&#8217;. 
Blijft over: Den Helder. Als mogelijke trekpleister voor de PVV worden de problemen met allochtone jongeren genoemd. En jawel: in Den Helder is er gesteggel over de woontoelage van de burgemeester. Die speult binnenkort vast ook de verkeerde gitaar. 
Sophie Derkzen
</div>

De verkeerde gitaar

<div class="wpg-element paragraph">
Op het Boekenbal afgelopen dinsdag was Mark Rutte prominent aanwezig. Breed lachend keek hij in elke camera, ogenschijnlijk totaal op zijn gemak op de grootstedelijke culturele apenrots. Onder het motto ‘Tjielp tjielp &#8211; een literaire zoo’, had tout Amsterdam zich verzameld voor de opening van het nieuwe boekenjaar. Niet alleen lezers als Rutte (de VVD-leider is dol op Thomas Mann), maar ook schrijfsters als Ella Vogelaar gaven acte de présence. 
</div>
<div style="width:136px; height:104px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/03/52c0e836-90b8-48fa-9bd2-5a36753f9cd9_ev_1361.jpg" width="136" height="104" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
Vogelaar leek niet van plan zich achter een struik te verstoppen. In een weergaloze verencreatie ruiste ze door de gangen, misschien wel op zoek naar een uitgever voor haar tweede meesterwerk. Echtgenoot Onno Bosma, co-auteur van de bestseller Twintig maanden Knettergek, week geen moment van haar zijde. 
Eregast Sharon Dijksma speelde in de wandelgang wat met haar telefoon. Een belletje van een literair agent, geïnteresseerd in de memoires van het voormalig jongste kamerlid ooit? Dijksma heeft het maar druk met de Boekenweek. Ze opent aanstaande vrijdag het Twents lezersfeest in Oldenzaal, aldus een trots bericht in het lokale nieuwsblad.
Uiteraard was haar minister Ronald &#8211; hoera een feestje &#8211; Plasterk ook van de partij. En eregast. Hij zwom weer als een vis in de grachtengordel, en straalde alsof er nooit een crisis in de kunstsector bestaan had. Plasterk kondigde onlangs aan dat hij de kunstsubsidies dit jaar met 1,7 en volgend jaar met 3,4 procent gaat korten. 
Kamerlid John Leerdam, ook op het bal, stelde Plasterk daarover al kritische vragen. Maar gisteren niet. Gisteren was het feest in het Grote Dierenbos. Mocht Plasterk in de discussie over Sesamstraat (en het door de PVV gesignaleerde ‘constante gezeul met Tommie, Pino en Ieniemienie’) overigens nog een vacature voor een Pino hebben openstaan: Ella Vogelaar heeft nog wel een goed pak liggen. 
Sophie Derkzen
</div>

Tjielp

<div class="wpg-element paragraph">
Een zucht van verlichting bij de heren van GroenLinks: Eindelijk weer wat testosteron in de overwegend vrouwelijke fractie. Het ‘bedreigde mannenclubje’ (copyright: Femke Halsema) van Kees Vendrik en Tofik Dibi werd gisteren uitgebreid met Mathieu Heemelaar. Heemelaar vervangt Naïma Azough, die tot half juni met zwangerschapsverlof is. Daarmee komt de man-vrouw verhouding in de fractie tijdelijk op 3-4. 
</div>
<div style="width:136px; height:163px;" class="wpg-element image right"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2009/03/321f4db5-a083-43db-95aa-02417978b450_MH_1361.jpg" width="136" height="163" alt="" /></div>
<div class="wpg-element paragraph">
De nieuwe man van GroenLinks lijkt een kleurrijke aanwinst voor de kamer. ‘Een apart geval’ aldus fractiegenoot Dibi. ‘Hij is heel theatraal en nogal excentriek. En extréém roze’. Heemelaar, bij zijn installatie overigens gehuld in een extreem roze overhemd, zal zich volgens Dibi vooral gaan storten op de homo-emancipatie. Naast zijn werkzaamheden in de stadsdeelraad Amsterdam-Westerpark was Heemelaar ook actief in RozeLinks, de werkgroep van GroenLinks die zich bezighoudt met seksuele- en genderdiversiteit.
Homo-emancipatie is een groot punt voor GroenLinks, vindt Dibi. ‘Het is mooi dat Heemelaar daar gepassioneerd mee aan de slag gaat’. Maar geen zorg, GroenLinks is er ook voor de meer mannen-man. Dibi stuurde onlangs een brief naar Balkenende met het verzoek het WK voetbal van 2018 naar Nederland te halen. Daar is ‘heel positief’ op gereageerd, volgens het kamerlid. ‘En het vaderverlof blijft een speerpunt, dat vind ik ook een hele mooie. Echt alle mannen kunnen hun hart ophalen bij GroenLinks’.
Sophie Derkzen
</div>