VVD versus de rechtse kerk

De rechtse kerk

Verhaal van de Week

Onder de motorkap van het IDF

Documentaire

600 dagen de straat op

Verzet

Tijd voor scholierenprotest?

Jongerenpanel

Doe iets niet

Dolf Jansen

Dienstplicht

Chard van den Berg

Laat de boer rouwen

Hans Against the Machine

Veiligheidsraad

Verenigde Naties

Iedereen aan de marathon

Zeitgeist

Jacht op vreemdgangers

Digital Families

<div class="lead">
Thomas Erdbrink is gesneuveld. Hij is een dijk van een journalist, maar een matige Zomergastheer. Typisch een slachtoffer van de nieuwste TV-denkfout: &#8216;als-ie dit kan, kan hij dat ook.&#8217;
</div>
&#8216;Dit was Zomergasten!&#8217;, zei Thomas Erdbrink. Hij was als een kind zo blij dat het erop zat. Het was de laatste aflevering, en het leek erop dat Mark Rutte vlak voor de uitzending had aangeboden de regie over te nemen. Prima, moet Erdbrink gedacht hebben. De presentator werkte laconiek een lijstje vragen af, en nam genoegen met nietszeggende antwoorden: &#8216;Wat gaat er door je heen?&#8217; &#8211; &#8216;Emoties.&#8217; Een fout van de VPRO: zo&#8217;n lichtgewicht zet je niet neer tegenover een gast van het kaliber minister-president/berekenende gladjakker (aka &#8216;nat zeepje&#8217;).
Het was een hemeltergend slecht interview. Erdbrink vroeg niet door, gaf Rutte meer ruimte dan nodig was om in alle rust campagne te voeren, en liet de kijker achter met een vieze smaak in zijn mond. Erdbrink is een goede schrijvende journalist, maar als Zomergastheer was hij onder de maat.
Maar hé, Erdbrink had vóór Zomergasten een prachtprogramma gemaakt. Als <a href="http://www.vpro.nl/programmas/onze-man-in-teheran.html" target="_blank">Onze man in Teheran</a> sleepte hij prijs na prijs binnen, flirtte hij met iedere talkshow host, won hij in rap tempo het hart van <a href="https://www.vn.nl/man-zomergasten-eigen-mening-is-hier-levensgevaarlijk/" target="_blank">ieder gutmensch</a> en werd hij het lievelingskind van de Nederlandse Publieke Omroep. Wie neemt het ze kwalijk? Een gedegen journalist, kennis van zaken, gids in een land dat voor vele kijkers een black box is, een hip voorkomen, een geinig stemmetje en een interessante vrouw. De ster is zijn eigen merk, stond vanmorgen nog in de Volkskrant-column van <a href="http://www.volkskrant.nl/opinie/even-bijlezen-in-cafetaria-de-vette-hap~a4370360/" target="_blank">Jean-Pierre Geelen</a>. En wij vraten alles waar Thomas Erdbrink op stond.
En het lievelingsmerk, eh -kind, mag dus Zomergasten hebben.
Ik noem het de promotievloek: de arme werknemer die zijn werk zo goed doet dat hij een promotie cadeau krijgt van zijn leidinggevende, en vervolgens geen ene pannenkoek bakt van zijn nieuwe functie. Het lijkt zo logisch: je bent goed in wat je doet, niet per se in nét wat anders. Maar als de kijkcijfers tegen blijven vallen, verdikt de mist zich in het blikveld van de NPO: dan grijpen ze naar clickbait van vlees en bloed. Ze lokken de kijker met een bekende kop, die op alle mogelijke manieren wordt ingezet. Geschikt of niet.
<div class="info-box">
Noot: ik heb inmiddels, twee dagen na het schrijven van dit stukje, al zo&#8217;n honderd keer gehoord dat ik het over het Peter Principle heb als ik de &#8216;promotievloek&#8217; opschrijf. Dat is niet de bedoeling, want dat principe zit echt wat anders in elkaar. Een tijd lang doorpromoveren tot je opgescheept zit met een functie die niets meer te maken heeft met jouw kunnen is wat anders dan wanneer je na één succesje een totaal ander vak aangemeten krijgt.
</div>
Het meest stuitende voorbeeld van de promotievloek in praktijk is Lauren Verster. Een mooie, brutale presentatrice, die een tijdje Jakhals was bij DWDD en 6Pack presenteerde op MTV. Leuk, tot Lauren het Merk ontdekte dat de kijker het pikte als ze zichzelf als stralend middelpunt liet filmen. Lauren!, heet haar programma tegenwoordig. (Linda had de punt al gekaapt, dus ging Lauren voor het uitroepteken.) <a href="http://www.nu.nl/media/4289046/avrotros-verdedigt-ibiza-programma-lauren-verster-.html" target="_blank">Ze was op Ibiza</a>, waar ze een aantal oninteressante mensen interviewde in het Engels van een tweedeklasser. In haar eigen woorden: &#8216;In de komende weken ga ik op zoek naar vrijheid op een van de meest vrije plekken op aarde.&#8217; Dat snijdt geen hout, recenseerde Han Lips in het Parool. Ze was <a href="http://www.parool.nl/kunst-en-media/waarom-gaat-lauren-verster-naar-ibiza-van-onze-belastingcenten~a4334465/" target="_blank">op vakantie</a> op kosten van de kijker. Bovendien, recenseer ikzelf, was er geen reet aan: Lauren vertelde niets nieuws over Ibiza, en bestaat zelf uit bruine benen, de overpeinzingen van een schoolmeisje, een snufje narcisme, en gebakken lucht. Ze is ook verhuisd op kosten van de kijker: met haar nieuwe vriend huurt ze een duur appartement in Amsterdam, en haar &#8216;wenproces&#8217; was volgens de Avro-Tros een peperduur tweeluik waard. Over de Amsterdamse Wallen zijn tal van prachtige producties gemaakt, dus de meerwaarde zou &#8216;m in in het merk Lauren! moeten zitten.
Ook Eva Jinek heeft het egodocument ontdekt, en de NPO Eva als merk. In <a href="http://www.npo.nl/de-verenigde-staten-van-eva/25-08-2016/KN_1683665" target="_blank">De Verenigde Staten van Eva</a> reist ze door het land waar ze geboren is, op zoek naar het Amerika uit haar jeugd. Eva op een paard, Eva op een motor, Eva op schietles, Eva naast een indiaan in een zweethut, waar ze in tranen naar buiten komt omdat ze haar &#8216;gedachten niet kan sturen&#8217;. Haar Engels is na Lauren (en Katja, for that matter) een verademing, net als haar journalistieke kwaliteiten, maar ook hier blijf ik me afvragen: waarom kijken we naar Eva&#8217;s persoonlijke zoektocht als we iets te weten willen komen over Amerika? Jinek is een talkshow host, geen Amerika-kenner.
Maarten van Rossem was er in 2009. Het werd <a href="http://www.npo.nl/van-rossem-in-amerika/14-02-2009/EO_101151781" target="_blank">een programma</a> waarin de meerwaarde van de presentator – zijn kennis van de geschiedenis en zijn voorliefde voor het absurde – niet te miskennen viel. Hetzelfde gevoel dat ik kreeg bij Langs de oevers van de Yangtze, met Ruben Terlou, Grensland, met Jelle Brandt Corstius, en Onze man in Teheran. Maar helaas, de promotievloek is onvermijdelijk: het typetje Van Rossem bleek als merk goud waard en werd door de NPO volledig uitgemolken. Inmiddels is de NPO alle schaamte voorbij en wordt Van Rossem simpelweg op een stoel in de hoek van een studio gedrukt om tijdens De Slimste Mens lekker zichzelf te zijn. Meer niet.
Het absolute dieptepunt van met bekende koppen op safe spelen was F*ck me, I&#8217;m famous. Een programma van Filemon Wesselink, die probeert nog beroemder te worden met een programma over zijn <a href="http://www.npo.nl/npo3/fuck-me-i-m-famous-nieuw-op-npo-3" target="_blank">worsteling met roem</a>. Hij spreekt met lotgenoten als Matthijs van Nieuwkerk, Dave Roelvink, en Arie Boomsma. Het werd een opsomming van &#8216;ach en wee&#8217;-gesprekken over first world problems die geen enkele kijker bekend voorkwamen. (Behalve Van Nieuwkerk, Roelvink en Boomsma, die er vast de televisie voor hebben aangezet.)
Het kán wel, een boeiend NPO-format in de categorie egodocument. Denk aan de chronisch charmante Jort Kelder die ons zijn etiquette leert in Hoe heurt het eigenlijk, de bommen charisma van Beestieboys en Super Stream Me, het maffe BOOS! van Tim Hofman, Sophie Hilbrand met Sophie in de kreukels, of de gespeeld naïeve maar razend slimme Michael Schaap in De Hokjesman. Doen waar je goed in bent met jezelf in de hoofdrol: de schoenmaker bij zijn leest.
Láát ze daar, NPO. Mijn hart breekt bij het idee dat er volgend jaar weer een BN&#8217;er sneuvelt aan tafel bij Zomergasten (Doe het niet, Ruben!). Laat een documentairemaker documentaires maken en een journalist onderzoeken. Laat een interviewer interviewen en stel ze zelf geen vragen. Onderschat het ego niet van mensen die graag in het oog van de camera kijken. Gooi die arme BN&#8217;ers niet zomaar voor de leeuwen. Laat ze niet meer of minder doen dan waar ze goed in zijn. Dan kunnen ze rijpen binnen hun vakgebied. Gestaag, als goede wijn.
Zodat de volgende Zomergastheer na de laatste aflevering de camera inkijkt – de gast uitgeput en uitgehoord – en  hij of zij kalmpjes aan kan verzuchten: &#8216;Dit was Zomergasten. Jammer, hè?&#8217;

Roos van Tongerloo

Volgend jaar graag een échte interviewer bij Zomergasten

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: de politie zoekt naar de moordenaars van Robert Gerritsen. Slachtoffer van een ruzie die niet de zijne was. De VVD zoekt naar normen en waarden.
</div>
Vanmiddag valt er een sms-bom op Amsterdam. Dat is een ongelukkige term voor een oproep van de politie, per sms. Of iedereen die op zondag in de rosse buurt was zijn of haar herinnering wil uitpluizen op zoek naar drie Oost-Europese types. De drie klootzakken die Robert Gerritsen (32) hebben vermoord.
Gerritsen vierde het vrijgezellenfeest van zijn vriend Evert, <a href="http://www.telegraaf.nl/tv/nieuws/ttvnieuws/26545548/___Fatale_ruzie_Wallen_zeker_gefilmd___.html" target="_blank">toen hij zag</a> hoe een conflict tussen &#8216;een groep licht getinte mannen, waarschijnlijk Marokkanen&#8217; en &#8216;wat Oost-Europeanen, eentje met een hanenkam&#8217; uit de hand liep. In een poging de gemoederen te bedaren bemoeide hij zich ermee. De hanenkam en zijn vrienden sloegen hem tot moes. &#8216;Er werd flink geknokt&#8217;, vertelt een man met Amsterdamse tongval aan <a href="https://blendle.com/i/de-telegraaf/wie-gaf-robert-de-fatale-klap/bnl-telegraaf-20160906-1_02_7" target="_blank">Telegraaf-verslaggever Niels Kalkman</a>. &#8216;Drie kleine, opgefokte gasten. Volgens mij waren het Russen of zo. Ze namen een kerel te grazen die zeker een kop groter was. Ze hebben zelfs een fles gebruikt als wapen.&#8217;
&#8216;Rob was een gezelligheidsmens&#8217;, deelt een dorpsgenoot. &#8216;Hij hield niet van ruzies. Nooit.&#8217; Gerritsen lag even in coma en stierf gisterenochtend.
In groep zes, in 1998, hield ik een spreekbeurt over zinloos geweld. De dood van Meindert Tjoelker in 1997 had diepe indruk op me gemaakt, en hé: ik was een gutmensch in de dop. In de bibliotheek in het dorp spitte ik met de bibliothecaris de krantenarchieven door, op zoek naar voorbeelden (Google was nog wat hooggegrepen). Ik maakte een tijdlijn, om aan de klas te presenteren en kreeg van de <a href="http://www.moed.nl/" target="_blank">Landelijke Stichting tegen Zinloos Geweld</a> stickers mee om uit te delen. Het bekende lieveheersbeestje Lieve, dat je zo ongelukkig vaak op stoeptegels tegenkomt.
De klas was stil. De meester maakte dankbaar gebruik van de rust door nog wat rapporten in te vullen. Die middag speelden we geen tikkertje en riepen we verdacht vaak &#8216;gaat-ie?&#8217;.
Vorig jaar, toen ik zelf nog voor De Telegraaf schreef, sprak ik de piepjonge filmmakers Jesse Bleekemolen (17) en Stijn van Dongen (15). &#8216;Aan een domme actiefilm heeft niemand wat&#8217;, zeiden ze. &#8216;Wij willen iets betekenen.&#8217; Stijn kon het filmen niet gemakkelijk combineren met school, maar Jesse zette in z&#8217;n eentje door: over een paar weken gaat zijn lange speelfilm in première: Fataal. Inderdaad, <a href="https://blendle.com/i/de-telegraaf/het-is-zo-verdrietig/bnl-telegraaf-20150324-1_09_2" target="_blank">geen domme actiefilm</a>. Fataal vertelt het verhaal van clubeigenaar Milan, die slachtoffer wordt van zinloos geweld. Zijn lichaam herstelt zich, maar het trauma maakt zijn leven en dat van de mensen om hem heen hartverscheurend ingewikkeld.
<iframe title="FATAAL - Officiële NL trailer 2016" width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/1PRuC1j_cLk?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
De jongens hebben zich laten inspireren door verhalen als dat van Pierre Weymans (27) die in 2014, net als Gerritsen, de dupe werd van een ruzie die niet de zijne was. Hij werd doodgestoken. Jesse en Stijn bezochten een aantal nabestaanden van slachtoffers van zinloos geweld, om niet alleen te kunnen vertellen van het geweld, maar ook van de nasleep en de impact die zoiets nodeloos heeft om de omgeving van het slachtoffer.
&#8216;Weet je, zinloos geweld is geen natuurramp of een ziekte&#8217;, zei Jesse me vorig jaar. &#8216;Het is iets vreselijks dat mensen elkaar aandoen. Het is iets dat ons allemaal kan overkomen. Daarom komt het ontzettend dichtbij. Dat moeten we aanpakken.&#8217;
<a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/39681/nbsp/article/detail/4371044/2016/09/06/Top-VVD-waagt-zich-aan-normen-en-waarden.dhtml" target="_blank">Normen en waarden</a>, zou Edith Schippers zeggen. Die twee moeten we niet langer associeren met &#8216;verfoeilijke spruitjeslucht en morele oproepen met ongewenste bemoeizucht. Het was de kern van haar H.J. Schoolezing gisteravond. &#8216;We moeten ons met elkaar bemoeien.&#8217;
Super gedaan, Jesse (en jij ook, Stijn). Ik ga kijken.

Een sms-bom tegen zinloos geweld

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: de minister van Wonen en Rijksdienst is als een blok  gevallen voor de Rotterdamwet van Marco Pastors. Leve wijken zonder kansarmen! Die moffelen we dan wel ergens weg.
</div>
Drie jaar terug kreeg ik les van Marco Pastors. Ik begon aan de PDOJ (de Postdoctorale Opleiding Journalistiek) aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam en was slachtoffer van een poging een handjevol Utrechters en Amsterdammers en iemand uit Soest in sneltreinvaart van Rotterdam te laten houden. Marco gaf een presentatie, wij keken toe en oefenden onze pasverworven kritische blik.
Vriendelijke man, die directeur van het Nationaal Programma Rotterdam Zuid, dacht ik. Stilletjes, want het leek me nog altijd taboe in mijn linkse kringen je positief uit te laten over Marco Pastors. Hij grapte wat, legde zijn plannen helder uit, en wist het vragenvuur van de kersverse critici met oneliners te blussen. Naast hem zat een man in een roze overhemd die we ergens van moesten kennen.
Rotterdam-Zuid was bij de rondleiding door de stad overgeslagen.
&#8216;Kijk&#8217;, zegt Marco Pastors nu <a href="https://blendle.com/i/de-volkskrant/kijk-zegt-marco-pastors-het-werkt/bnl-vkn-20160901-6929261" target="_blank">in de Volkskrant</a>, &#8216;het werkt&#8217;. Zijn Rotterdamwet splijt de probleemwijk in tweeën op de Strevelsweg. Aan de ene kant ligt Bloemhof, waar de wet geldt sinds 2010, aan de andere kant Vreewijk, waar Pastors vooralsnog af moet blijven. &#8216;Je ziet het verschil. Ik wil niet zeggen dat het nu allemaal pais en vree is aan de Bloemhofkant. Maar er is wel minder overbewoning, er wonen meer mensen die werken. Het ziet er nu ook gewoon netter uit.&#8217;
In Bloemhof mag je je volgens de Rotterdamwet alleen vestigen als je kunt aantonen dat je vaste inkomsten hebt, studiefinanciering, salaris, of AOW. Er is geen plaats voor kansarmen, en dat levert wat op: sinds de Rotterdamwet geldt is Bloemhof verbeterd en barst Vreewijk nog (en meer) van &#8216;kansarmenoverlast&#8217; (overlast, onjuiste inschrijvingen in het bevolkingsregister, illegale kamerhuur en wietplantages). Minister Blok van Wonen en Rijksdienst heeft dan ook besloten de Rotterdamwet toe te passen <a href="http://www.telegraaf.nl/binnenland/26518857/__Rotterdam_gaat_aso_s_weren__.html" target="_blank">waar hij maar kan</a>. Per 1 januari 2017 wordt de Rotterdamwet aangepast en grootschalig ingezet (Nijmegen en Den Bosch staan te trappelen.) Nieuwe bewoners worden gescreend, niet alleen op inkomen, ook op politiegegevens of een Verklaring Omtrent het Gedrag.
&#8216;Sommige gebieden hebben gewoon extra maatregelen nodig&#8217;, zegt Pastors. &#8216;Nu is het wettelijk vastgelegd. Van: jij hebt veel overlast gepleegd, jij mag er nu even niet bij in deze wijk.&#8217;
Logisch.
Na de preek van Pastors aten we buiten een broodje. &#8216;Aardige vent&#8217;, zei ik. &#8216;Hm&#8217;, mompelde een studiegenoot. &#8216;Er klopt geen reet van.&#8217; Ik stopte even met kauwen, en leerde de les. Tússen de woorden van Marco Pastors krijg je geen speld, maar in de marge is plaats voor een stortvloed aan kanttekeningen.
De Rotterdamwetscreening, zoals deze door Blok wordt toegepast, is een inbreuk op de privacy van een potentiële bewoner. Politiegegevens mogen niet zomaar op te vragen zijn. Jammer dan, vindt Pastors. De kritiek van de Raad van State doet hem weinig. Alles voor de buurt. In aangeharkt Bloemhof vond pas geleden nog een schietpartij plaats. Wie wat uit te vechten heeft, loopt met hetzelfde gemak een (Stef) blokje om. Kansarmen hopen zich op in de wijken rond project Pastors, waar overlast en criminaliteit intensiveren. Ze zijn als vuile was onder het bed geveegd. Opgeruimd staat netjes.
De gemeente beloont Bloemhof door schoon te maken en midden op de weg boompjes te plaatsen. Een &#8216;lekker puh&#8217;-label, met beleid geplant op ooghoogte van de kansarmen aan de overkant. Nog een paar maanden, dan kamt Marco ook hun kant van de straat uit. Met z&#8217;n vlooienkam.

De vlooienkam van Marco Pastors

<div class="lead">Sorry, zei Rutte. Sorry, zei Samsom. Sorry dat de ánder (of het nou de kiezer of couveusebaby PvdA is) het minder goed door had dan ikzelf. Ja, hé! Zo kunnen wij het ook.</div>
De boerkini-discussie maakt het leven er niet gemakkelijker op. Dat was al zo toen de lucht grijs was en je je boerkini-onklare lijf simpel onder een kuikengele regenponcho kon verhullen. Maar toen kwam opeens die hittegolf en moest je je als vrijgevochten vrouw niet alleen druk maken over ingegroeide haartjes, sinaasappeldijen en neonkuiten, maar ook over hoeveel bloot de westerse beschaving eigenlijk het bést diende. Zo’n stuk plakkerig textiel herinnerde ons persoonlijk inderdaad wat veel aan het afzwemmen, maar al die korte broeken en teenslippers op kantoor leken ook weer niet direct het hoogtepunt van ‘onze manier van leven’.
In minirok stond je dan maar in de rij voor de koffieautomaat de Verlichting uit te dragen. Al het naakt bleek plotseling functioneel – decolleté ergo sum – en ook ongepast kon je altijd nog framen als vrijheid. Het was een Umwertung aller Werte waar geen hitteplan tegenop kon, en Mark Rutte leek ’m precies te begrijpen. Híj gaf zich pas echt bloot – bovenste knoopjes van zijn overhemd los – met een verhaal waar je als vrouw met een ‘ik-mag-geen-sorry-meer-zeggen’-bord om je nek allang mee in de hoek zou zijn gezet.
Sorry, zei Rutte. In de krant en op Facebook, de webcam onscherp en nét iets te dichtbij, als een conference call in de jaren negentig. De korreligheid gaf het net die je ne sais quoi-authenticiteit die we kennen van zijn ‘helemaal top’-vlogs. ‘In elke relatie doe je beloftes,’ begon Mark, en nog voor we gretig konden doorvragen, kwamen de excuses al. Vrijgezel des Vaderlands Mark gaf een lesje verontschuldigen. Dat doe je namelijk zonder bloemen en bonbons, zelfs zonder een laïcité-tartend boetekleed, maar gewoon met een glimlach, een opgestoken duim en een paar keer ‘ongelooflijk gaaf’. Zulke goed bedekte blote billen en zo’n goed omhulde naakte waarheid, daar kon zelfs geen boerka tegenop.
En voor extra inspiratie sloeg je het evangelie van Diederik Samsom erop na. De fors doorstampende Mozes die zijn volk – zijn fractie, ‘de couveusebaby’ – ergens halverwege de woestijn allang was kwijtgeraakt. Daar stond-ie dan, de excuus-Messias, inmiddels steady op het wateroppervlak, ongeduldig gebarend: waar blijven jullie nou? Sorry, zei hij. Jullie, onrijpe vruchten, kunnen mij niet bijhouden. Daarvoor excuses. We schrijven ’m op: beter dan het doosje Merci of het bosje bloemen is anno 2016 een publieke vergelijking met een onvoldragen zuigeling.
<q class="pull-left">Beter dan het doosje Merci of het bosje bloemen is anno 2016 een publieke vergelijking met een onvoldragen zuigeling.</q>
Het waren het soort sorry’s dat we kennen van drukke stations. Ellebogen vooruit, beuken en de pas erin: ‘Sorry! Haast! Sorry!’ Het soort sorry dat ‘collateral damage’ ‘collateral’ maakt. Het verwijt in vermomming: ‘Sorry. Maar hé, ik moest wel want jij…’ Het geluid dat een brakke puber maakt, als je ’m aanspreekt op z’n taalgebruik: ‘Sorry, hoor. Whatever.’ Het antwoord per mail van een zelfverklaard expert op het gebied van communicatie: ‘Sorry, ik ben bang dat hier sprake is van een misverstand.’ De woorden van het kleine broertje in de deuropening: ‘Ik moet van mama mijn excuus aanbieden voor zonet. Nou, alsjeblieft.’
We hadden ’m liever verdrongen, maar deze week deed ons verdacht veel denken aan de blunderlunch die we ooit meemaakten. Op het podium in de kantine staken mannen en vrouwen in pak de hand in eigen boezem. Wij keken toe en aten een gratis broodje. Een goedbedoeld initiatief van de bedrijfsleiding, dat ons een harde, maar wijze les leerde: excuses maken is voor professionals een invuloefening. Het is de kunst je eigen gebreken hardnekkig toe te schrijven aan een willekeurige ander. Een in een sorryjasje verpakt compliment aan jezelf, dat in een sollicitatiegesprek goed van pas zou komen: ‘Ik werk wel eens té hard. Dan loop ik vervelend voor op de rest. En ik ben wel eens té aardig. Dan blijf je maar rondjes geven.’ Vul maar in:
‘Het spijt me dat ik (vul tijd in), in mijn functie als (vul baan in), (kies: a. mijn collega’s, b. de kiezer, c. anders, namelijk), te veel heb vertrouwd, overschat heb. Sorry.’

Clara van de Wiel

De Week Waarin… sorry het verwijt in vermomming was

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: Nederlandse vrouwen winnen al 88 jaar meer goud dan de mannen. Maar ná het sporten stoten ze als vanouds tegen het glazen plafond.
</div>
Shit, zilver. Dafne Schippers lag plat op de baan, armen en benen wijd, alsof ze een engel in het rode zand wilde achterlaten. 200 meter in 21,88, een historische prestatie. Ze krabbelde op, smeet met haar schoenen en zei: &#8216;Dit is verschrikkelijk. Ik kan hier niet van genieten&#8217;. De Jamaicaanse Elaine Thompson was sneller. <a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/7206/Olympische-Spelen/article/detail/4359765/2016/08/18/Schippers-woedend-na-historisch-zilver.dhtml" target="_blank">Alweer</a>. Schippers liep een achterstand op in de bocht, en miste de kracht Thompson in de laatste meters in te halen. &#8216;Ik was toch niet sterk genoeg. We gaan dit nu eerst analyseren. Ik baal. Ik kwam hier om te winnen en dat heb ik niet gedaan.&#8217; Ze raapte haar schoenen op en stond de pers <a href="http://www.parool.nl/4350932/" target="_blank">een tweede keer</a> te woord. Haar liesblessure is een vloek, maar verklaart het een en ander: &#8216;Voor de 100 meter leek de kans dat ik zou starten nul. En nu ga ik toch terug naar huis met zilver, dat is goed voor nu.&#8217; Helemaal overtuigd klonk ze niet, maar &#8216;een beetje optimisme staat je goed&#8217;, had haar coach haar ingefluisterd: &#8216;Op naar de volgende vier jaar.&#8217;
Wie weet haalt Churandy Martina wél goud op de 200 meter. De sprinter met de meest aanstekelijke lach van de hele delegatie liep zijn beste tijd van het seizoen in de halve finales. 20,10, goed voor <a href="http://www.ad.nl/dossier-meer-sport/churandy-martina-stunt-met-finaleplek-dit-is-heel-bijzonder~a0ec9c9d/" target="_blank">een tweede plaats</a>. &#8216;Ik hoorde aan het gejuich van de Nederlanders op de tribunes dat ik door was,&#8217; zei hij met een grijns. &#8216;Ze schreeuwden zo hard! In de finale is alles mogelijk. Ik ga zo hard mogelijk lopen en mijn best doen.&#8217;
Goud voor een Nederlandse man is tegenwoordig relatief uitzonderlijk. (Há!) Nederlandse vrouwen winnen al bijna honderd méér gouden medailles dan de mannen: in de periode tussen het eerste goud voor vrouwen, in 1928, en de medaille van Sanne Wevers, wonnen vrouwen goud met zwemmen, zeilen, atletiek, hockey, wielrennen, paardensport, roeien, én waterpolo. Een aantal dat de verzameling van de mannen flink overtreft.
Het Mulier Instituut publiceert binnenkort de resultaten van een onderzoek naar dit fenomeen. Gisteren gaven ze alvast <a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/7206/Olympische-Spelen/article/detail/4359374/2016/08/17/Nederlandse-vrouwen-altijd-al-beter-op-Olympische-Spelen.dhtml" target="_blank">een </a><a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/7206/Olympische-Spelen/article/detail/4359374/2016/08/17/Nederlandse-vrouwen-altijd-al-beter-op-Olympische-Spelen.dhtml" target="_blank">teaser trailer</a>. Komt-ie: in Nederland doen jongens en meisjes evenveel aan sport. Er zijn dan ook evenveel mannen als vrouwen met een officiële sportstatus van het NOC-NSF. Nederland heeft een gigantische competitiedichtheid (een woord dat in elke krant tussen aanhalingstekens staat), en hoogwaardige faciliteiten voorhanden die de sporters met talent helpen uitblinken. Topsporters in Nederland komen vaak uit hogere welstandsgroepen en zijn even vaak hoogopgeleid.
Daar zit het &#8216;m in: gelijke rechten, geld en educatie maken het voor Nederlandse vrouwen relatief gemakkelijk. Zo hebben wij een hink-stap-voorsprong op veel Afrikaanse, Zuid-Amerikaanse en Aziatische landen, waar deelneming van vrouwen in de topsport alles behalve vanzelfsprekend is. &#8216;Om niet te spreken van Islamitische landen&#8217;, voegt Trouw toe. Bovendien draagt het NOC-NSF ongewis bij aan deze ongelijkheid, door &#8216;kansrijken&#8217; te belonen met extra investeringen. Nederlandse vrouwen winnen meer, krijgen meer, en lopen meer en meer voor op de concurrentie.
Vandaag nog, <a href="http://nytlive.nytimes.com/womenintheworld/2016/08/17/iranian-women-should-not-face-arrest-and-threats-for-watching-volleyball/" target="_blank">in de New York Times</a>, wordt verteld van de Iraanse vrouwen. Voor hen is volgens de Iraanse autoriteiten niet eens plek op de publiekstribune.
<iframe title="Stop Sidelining Women in Iran" width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/bODu0R4W48s?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
Zuur.
Maar, hoewel we relatief mijlenver voorlopen, zijn we er in Nederland nog lang niet. Zodra de vrouwelijke topsporter haar medailles binnenheeft, stoot ze als vanouds tegen het glazen plafond. &#8216;Is de succesvolle sportcarrière voorbij, dan zijn de blikvangers weg,&#8217; vervolgt het verslag van het Mulier Instituut. Ex-topsporters, vrouw, komen niet aan de bak als coach of in sportbesturen. Bij NOC-NSF is slechts 10 procent van de betaalde coaches vrouw. In het team van Maurits Hendriks zit er niet één. &#8216;En dan ga ik nog een stapje verder terug, naar het hockeyveld waar ik als vader naar mijn zoontje kijk. Het zit heel diepgeworteld bij ons dat het de papa&#8217;s zijn die coachen.&#8217;
Het zullen de wortelbroeken wel zijn, in de dug-out. Van die oranje, die Willem-Alexander in de kast heeft hangen. Kom op, mensen. Dit soort excuses gelden niet in de topsport. Hier kunnen we wat aan doen.

Vrouwen, zelfs de winnaars, krijgen zilver

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: die Steve, die met zuignappen de Trump Tower beklom: topsport.
</div>
Een Rio-update van één alinea: Yuri van Gelder spant een kort geding aan. Het is <a href="https://www.vn.nl/vandaag-huilen-we-allemaal-om-yuri/" target="_blank">zijn laatste kans</a> op een Olympische medaille en hij gaat tot het naadje. Het NOC-NSF laat &#8216;m, ze liggen er daar <a href="https://blendle.com/i/eindhovens-dagblad-eindhoven/noc-nsf-ligt-niet-wakker-van-kort-geding-yuri-van-gelder/bnl-edeindhoven-20160811-6835123" target="_blank">niet wakker van</a>. Keith Bakker <a href="https://keithbakker.nl/2016/08/09/een-open-brief-aan-yuri-van-gelder/" target="_blank">schreef</a> Yuri een open brief. (&#8216;Als je het wilt, ben ik er voor jou. We kunnen samen naar een meeting en sinaasappelsap drinken.&#8217;) Heineken werkt wanhopig aan de <a href="http://www.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/26387248/__Heineken_tapt_gemeentepils__.html" target="_blank">besmeurde reputatie</a> en schreeuwt dat ze binnenkort OOK WÁTER TAPPEN IN DE KROEG! Tom Dumoulin <a href="https://blendle.com/i/ad/het-gaat-niet-echt-lekker-in-rio-maar-het-kan-nog/bnl-adn-20160811-6833332" target="_blank">won zilver</a>, maar baalt als een stekker want, hè, het is geen goud. Het aantal medailles tot nu toe: 4. Het AD vat de Rio-sentimenten keurig samen: &#8216;Is dat weinig? <a href="https://blendle.com/i/ad/het-gaat-niet-echt-lekker-in-rio-maar-het-kan-nog/bnl-adn-20160811-6833332" target="_blank">Nee.</a> Is dat veel? Nee. Het gaat niet echt lekker in Rio&#8230; maar het kan nog.&#8217;
Persoonlijk kreeg ik pas kippenvel bij het live-verslag vanuit Manhattan, waar op het onderdeel free solo climbing een recordje werd gevestigd. De 21-jarige &#8216;Steve&#8217; uit Virginia haalde met een paar zuignappen en een zwaargewicht lef de 21e verdieping van Trumps glimmende wolkenkrabber. Het klinkt wat banaal, dat begrijp ik, maar het was, ook van onder, prima geschikt voor jonge kinderen.
Drie uur, duurde de klim. Met een harnas waaraan kabels en enorme <a href="https://twitter.com/claireballor/status/763508315934437377" target="_blank">zuignappen</a> waren bevestigd, en een emmertje met sop werkte Steve zich in slow motion het gebouw op. Om de zoveel ramen pakte hij het sopje en lapte hij er een, omdat het vuil de zuignap af zou stoten. Politieagenten beukten van binnenuit het glas kapot in pogingen hem te stoppen en zetten de achtervolging in <a href="https://www.youtube.com/watch?v=JsaEtBo-oYE" target="_blank">in een glazenwassersbakje</a>. Een tergend traag kat-en-muis-spel, tot Steve door bakjes ingesloten raakte en zich overgaf. De climax, raak <a href="https://www.theguardian.com/us-news/2016/aug/10/man-climbs-trump-tower-new-york-city-suction-cups" target="_blank">beschreven</a> door The Guardian: &#8216;As a crowd gasped on the street below, two officers leaning far out of a window frame where the glass was removed grabbed the climber’s arm and backpack, and in a flash yanked him from his dangling stirrups. He went through the opening head first, his legs pointed skyward.&#8217;
<iframe title="Man Climbs Trump Tower Using Suction Cups" width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/nBtSNt7OMug?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
Beneden stond Kathy uit Sunnyside, overtuigd Trump-supporter. Ze nam het Steve niet kwalijk. Ze begreep hem wel: &#8216;People just want to be around Trump. They will glom onto anything like him.&#8217;
Niet lang voor de klim plaatste Steve dit filmpje op YouTube:
<iframe title="Message to Mr. Trump (why I climbed your tower)" width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/sP493LmSJrE?start=10&amp;feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
Mocht je geen zin hebben om te kijken (alle begrip): &#8216;The reason I climbed your tower is to get your attention. If I had sought this via conventional means, I would be much less likely to have success because you are a busy man with many responsibilities.&#8217;
Trump was niet thuis. De busy man with many responsibilities stond op een rally in Florida, waar hij zonder blikken of blozen beweerde dat President Obama &#8216;<a href="https://www.theguardian.com/us-news/2016/aug/11/donald-trump-calls-barack-obama-the-founder-of-isis" target="_blank">the founder of Islamic State</a>&#8216; is. &#8216;Isis is honoring President Obama. He founded Isis. And, I would say the co-founder would be crooked Hillary Clinton.&#8217;
Arme Steve, naar huis gestuurd nog voor hij kon laten zien wat hij waard was. Er is zeker potentie, en gezien zijn leeftijd en het momentum van de verkiezingen was dit zijn laatste kans. Misschien kan hij een kort geding aanspannen.
https://twitter.com/saladinahmed/status/763550958940860417

Ook klimmer Steve moest al naar huis voor hij kon pieken

<div class="lead">Onze Peter Jan Rens, zomaar gekaapt en ingezet als uithangbord voor de Gülenbeweging! En wij blijven achter met Lil&#8217; Kleine, en Fred Teeven, &#8216;onze man&#8217; op de camping.</div>
Je bent pas een man van het volk als je elke week met je kop op de voorpagina van Privé staat. Type Dries, Dave, Dré en Peter Jan.
We moeten ze koesteren, die types. Voor je het weet, worden ze gekaapt: zelfs ónze Peter Jan Rens moeten we tegenwoordig delen met de Gülen-beweging. ‘Dit is een spoed bericht!’ tikte onze Meneer Kaktus op Facebook. Dit weekend vond hij zich terug in de Turkse media, als ‘Adel Rothschild’, de grijnzende, wijzende man op anti-Erdogan-propaganda. ‘Mijn foto’s worden gebruikt op een pagina die de couppleging in Turkije ondersteund ik ben dit niet!’ De spel- en interpunctiefouten krijg je er gratis bij, want een man van het volk tikt als een man van het volk.
<div class="gpdr-overlay-wrapper">
 <script type="text/plain" class="gpdr-iframe gdpr-service-twitter">
<blockquote class="twitter-tweet" data-width="500" data-dnt="true">
het hoofd van Peter Jan Rens wordt door een coupe-steunende Turkse site gebruikt als uithangbord. Peet is in paniek. <a href="https://t.co/a5XxPYIv04">pic.twitter.com/a5XxPYIv04</a>
&mdash; Tim Hofman (@debroervanroos) <a href="https://x.com/debroervanroos/status/762456382129876992?ref_src=twsrc%5Etfw">August 8, 2016</a></blockquote>
<script async src="https://platform.x.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> </script>
<div class="row">
<div class="col-sm-12">
<div class="gdpr-content">
<h4>Twitter</h4>
Deze dienst is alleen beschikbaar wanneer alle cookies zijn geaccepteerd
 <a href="javascript: Cookiebot.renew()" class="gdpr-settings btn btn--primary button--primary">Wijzig cookie voorkeur</a>
 </div>
</div>
</div>
</div>
Ho, Peter Jan. Je was het wél, op die foto. Al stond je tussen de Turkse volksverraders. De social-media-redacteur van Gülen had vast op ‘typical middle aged white guy’ gegoogled. Of op ‘man of the people’.
Precies het streven van de pr-afdeling van de VVD. Peter Jan was al bezet, en bij wie kom je dan uit? Inderdaad. Daar zat-ie, in z’n witte hempie voor de tent in de krant, het hoofd nog net iets glanzender dan tijdens het kruisverhoor in de Tweede Kamer, de grijns nog net iets breder dan tijdens zijn banaan-momentje bij 24 uur met&#8230; Fred Teeven, zo gewoon gebleven.
Wat nou personal trainers en groene smoothies, Fred dúrft gewoon dat ijsje aan. Niks genderneutrale wc’s en dikke boeken, Fred gooit gewoon z’n testosteron op die barbecue. ‘Wie eet er mee?’ riep hij na de keurig uitgelichte shoot voor de Volkskrant. ‘Ravioli uit blik! Huzarenslaatje! En pak even een bekertje wijn! Kijk, een pak met zo’n kraantje. Ze hebben hier ook een Lidl, maar dan op z’n Italiaans. Lie-dèl, per favore!’
Trap er niet in! Het zou ons niks verbazen als hij voorafgaand zijn voet nog even extra tegen die haring heeft getrapt, gewoon, voor die authentiek blauwe teen. Zijn vrouw onherkenbaar in beeld, met die grote dikke zonnebril. Terwijl al zijn confraters lekker op de Middellandse Zee ronddobberden op hun Erica II of Jeanine III, moest Teeven de partij-eer hooghouden.
Halbe Zijlstra was al aan de beurt geweest, die moest op Toppers-corvee met een kerstslinger om terwijl hij eigenlijk al tickets voor Metallica had. ‘ZINGEN, HALBE!’ riep Rutte. ‘HET VOLK KIJKT!’ Zelf had Rutte Gordon godbetert al vijf keer met tompoezen naar het Torentje gelokt. Dus Fred, als het je niet bevalt, hebben we altijd dat ene bonnetje nog. Fredje T., onder partijdruk het campingkeurslijf aangemeten.
De nieuwe generatie mannen van het volk staat gewoon op een schuit voor de kustlijn van Ibiza. 20.000 euries had Lil’ Kleine verstrooid op opnamedag één van zijn nieuwste clip. Hij moest ‘wat tijd voor zichzelf hebben’. 8.000 voor een boot, 5.000 voor VIP-arrangementen, 2.000 voor het hotel, beetje billenhappen, champagnehozen, en een spierwitte onderbroek: dan wil het wel, hoor. ‘Kijk hoe ik een jaarsalaris stuksla.’ En of we het zagen, Jorik Scholten uit 1994, je was zo vriendelijk geweest om het bonnetje voor de camera te slepen: 219 euro voor een bord paella.
<iframe title="Lil Kleine - Vakantie (prod. Jack $hirak)" width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/H-h8fRlqIS8?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
Arme Fred. Moest-ie op z’n natte sokken naar het campingkakgat. Alles voor de VVD, alles voor Mark.
Maar ons nep je niet zomaar. Wij zagen het, Fred. Op een potje pindakaas, vlak achter campingstoel twee, had je een noodkreet gekrabbeld, een cryptische sleutel, a dead man’s switch. Een roep om hulp die we deze week al ontvingen van Edward Snowden. ‘Ffdae96f8’ en nog iets. Zoiets tik je niet vanuit je broekzak. De code kwam na een aantal andere verontrustende tweets. ‘Het is tijd,’ tikte hij. En ‘Hebben wij samengewerkt?’ En, niet veel later: ‘Neem alsjeblieft nog een keer veilig contact met me op.’ Nu zijn ze weg, foetsie.
Voor de leek was er geen logica in te bekennen. Voor ons wel. We hebben je gehoord, Fred. We komen je redden.

De Week Waarin… de mannen van het volk zich in bochten wrongen

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: hoe herken je een terrorist in de mensenmassa? Niet.
</div>
Een jongen van negentien stak gisteren een vrouw dood in Londen, in de buurt van Russel Square. <a href="http://www.volkskrant.nl/buitenland/man-steekt-met-mes-om-zich-heen-in-londen-zeker-een-dode~a4351530/" target="_blank">Zwaaiend met een mes</a> verwondde hij nog vijf anderen, drie mannen en twee vrouwen. Wat vaststaat is dat de geestelijke gezondheid van de jongen een &#8216;significante factor&#8217; is geweest. Of het om een terrorist gaat is nog niet duidelijk, het is &#8216;een mogelijkheid die wordt onderzocht.&#8217;
&#8216;De veiligheid van de inwoners van Londen heeft mijn eerste prioriteit&#8217;, sprak de Londense burgemeester Sadiq Khan. &#8216;Ik roep alle Londenaren dringend op om kalm en waakzaam te blijven. Meld verdachte zaken alstublieft aan de politie. We hebben allemaal een belangrijke rol te spelen als ogen en oren voor onze politie- en veiligheidsdiensten, en we moeten er samen voor zorgen dat Londen beschermd is.&#8217;
We doen ons best en letten op &#8216;verdachte zaken&#8217;. We melden verdachte pakketjes, zitten spiedend in de trein, roepen &#8216;hé, wat moet dat!&#8217; naar hangjongeren en kijken elke baard preventief wat langer na. Ja, die waakzaamheid gaat je niet in de koude kleren zitten. Goddank verlichten professionele profilers onze lasten. In een toffe <a href="https://blendle.com/i/de-volkskrant/profiler-zoekt-de-eenling-die-kwaad-wil-in-een-feestende-massa/bnl-vkn-20160804-6801324" target="_blank">reportage in de Volkskrant</a> lezen we hoe profiler Tony zijn werk uitvoert. Hij krijgt, zegt-ie, betaald om te kijken. Als hem iets opvalt, schakelt hij de politie in. Hij is waakzaam, zodat wij rustig Pokémon kunnen vangen in de tuin van onze chagrijnige buurman.
Tony speurt de menigte af. Hebbes: &#8216;Die met dat rode petje is op zoek naar een probleem. Zijn vriend trouwens ook.&#8217; Het was ons niet opgevallen. Weer beet: &#8216;Het is hartje zomer en die tas is erg groot voor deze gelegenheid.&#8217; Daar zit iets in. &#8216;Dat kan een nest puppy&#8217;s zijn, maar ook een bom.&#8217; &#8216;Sinds de aanslag op de Bataclan in Parijs willen alle grote evenementen profilers hebben&#8217;, zegt zijn baas, Jim van Huizen. Tony en zijn collega&#8217;s hebben elke dag wel iets te profilen, en nog komt Jim handen te kort.
<q class="pull-left">Het is simpel. Als je zoekt naar een terrorist, ga je &#8216;m niet vinden.</q>
In Frankrijk is <a href="http://www.volkskrant.nl/buitenland/frankrijk-wil-nationale-garde-van-84-duizend-man-na-terreuraanslagen~a4351097/" target="_blank">een speciale garde</a> van 84 duizend man opgesteld, die de anti-terreur-werkzaamheden van het leger voor een deel op zich neemt. Profilers kwadraat: 40 duizend militairen, en 44 duizend werknemers van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Tot de garde speurklaar is blijft het Plan Sentinelle actief. Daarbovenop meldden duizenden Fransen zich aan als reservist, waarvan er vierduizend worden ingezet als extra beveiliging bij grootschalige evenementen.
Hoe werkt dat eigenlijk, vroeg de Volkskrant-verslaggever, een terrorist herkennen in de mensenmassa? &#8216;Niet&#8217;, zegt Tony. &#8216;Het is simpel. Als je zoekt naar een terrorist, ga je &#8216;m niet vinden. Een terrorist probeert op te gaan in de mensenmassa.&#8217;
<div class="article__body--v2 has-dropcap ">
<div class="article__body__container default">
In 2005 bliezen islamitische extremisten zich op in de metro, vlak onder datzelfde Russel Square in Londen. Drie bommen ondergronds, een in de bus. 56 mensen kwamen om het leven, 700 raakten gewond. &#8216;Een van de terroristen die zich opbliezen in de metro in Londen, is vlak van tevoren teruggelopen omdat hij zijn wisselgeld was vergeten&#8217;, zegt Mari van Dorst, adviseur bij Kenniscentrum Evenementenveiligheid. &#8216;Dat verwacht je niet van een zelfmoordterrorist.&#8217;
Maar wat dan wel? Het gewone, dat is pas verdacht.
</div>
</div>

Wat valt er te profilen als verdacht normaal is en andersom?

<div class="lead">Af en toe mag je best van mening veranderen. Je struikelt even en krabbelt weer op. De paus doet het regelmatig, Abou Jahjah maar soms. Wij wagen een poging.</div>
Oké, de kijkcijfers van Zomergasten vielen wat tegen, maar hé, wat moet de NPO dat goed gecompenseerd hebben met Radio 4! Fietste je zondagavond over de grachtengordel, dan was de klassieke muziek bijna oorverdovend. Lekker, even geen bierfiets-ellende of homoherrie, maar een keurig stukje beschaving. Niet de antisemitische en oorlogszuchtige zomerpropaganda van de VPRO, maar de vreedzame klanken van Wagner. Zelden zag het er in een loopgraaf zo comfortabel uit.
Je moest er toch niet aan denken dat je dat familiepak tissues voor niets had gekocht en het schuim bij nader inzien achter de lippen bleef. Of dat het allemaal reuze mee bleek te vallen met die Abou en je een avond níét urenlang werd bevestigd in je mening. 
Voor wie vanwege z’n Villa Achterwerk-opvoeding toch bezweek onder de druk om te kijken, was daar gelukkig Jahjahs spraakgebrek. Vlaams, wie verstaat dat nog tegenwoordig? We kennen er eentje, Peter Vandermeersch, en die heeft dat barbaarse accent vliegensvlug afgeleerd. Veur ons, en zo heurt het. Niet te volgen, dat gemurmel van de zomergast. Het leek wel Arabisch, man. Alsof-ie in Libanon heeft leren praten. Jammer dat ze die gangster-tolk van Netanyahu niet effe hadden ingehuurd. Wij kregen er niets van mee. Oostindische doofheid werkt bij gevorderden nu eenmaal besmettelijk.
Pfoe, blij dat het erop zit. Wie bij de lunch kleur bekent, mag als vanouds kiezen tussen killer body en kokosmakroon. Aankomende zondag zetten we de tv extra hard. Met een mening over Arjen Lubach ben je zelfs op de bank tussen Asha ten Broeke en Elma Drayer veilig. ‘Ik vind ’m wel geinig. Jij?’ ‘Ach, ik vind die Amerikanen beter.’ ‘Ja, dat heb je met de publieke omroep, hè? Geld…’ ‘Ja, geld…’
<q class="pull-left">Van mening veranderen is tegenwoordig zo zeldzaam als een niet-witte man bij Zomergasten.</q>
Van mening veranderen is tegenwoordig zo zeldzaam als een niet-witte man bij Zomergasten. Terwijl het juist zo fijn kan zijn: een keertje te struikelen over je eigen gelijk. Zelfs de paus voelde zich deze week niet te goed zich even van zijn voetstuk te verstappen. Voor ons. Het gebeurt hem wel vaker, stond in de krant. Zijn hoofd, gezicht, jurk en onderjurk bleven in de plooi. Het kan namelijk ook best zachtjes, bijna genoeglijk: een klein beetje kukelen. Nadat-ie opgekrabbeld was, metselden we er met liefde een laagje voetstuk bij.
De zomergastentissues kwamen deze week alsnog van pas bij de woorden van Khizr Khan, op de Amerikaanse Democratische Conventie. Met tranen in zijn, en onze, ogen sprak de vader van een gesneuvelde Amerikaanse soldaat over militaire begraafplaatsen, waar nationaliteit naast nationaliteit ligt, mening naast mening. Het weren van moslims, alle moslims, uit Amerika, getuigt van een ‘gitzwarte ziel’, sprak Khan. Maar het verlies van een vader mocht het gewin van Donald Trump niet in de weg zitten. ‘Ik ben op schandalige wijze aangevallen door Khan,’ zei The Donald. Khans vrouw, naast haar man op het podium, stil, was hét voorbeeld van islamitische onderdrukking. ‘Waarschijnlijk, misschien, zeg maar, mocht ze niks zeggen,’ suggereerde Trump. Weg ermee.
Zijn Melania kiest woorden helemaal zelf. Deze week liet ze zelfs haar borsten spreken. En mochten de preutse Amerikanen daar problemen mee hebben, dan had Trump een uitstekend verweer: ‘In Europe, pictures like this are very fashionable and common.’ (Oei. Dat fotootje hier linksboven voelt opeens als een knieval voor de sharia.) 
Trump verstaat ons, de Europeanen. Hij is niet doof voor de stemmen van de bergen, borsten of de kleuren van de wind. Hij begrijpt dat de rest soms wat blijft hangen in hun eigen gelijk. Treed eens in het voetspoor van een ander, stelt hij voor. Kan er zomaar een goeie bos hout in het vizier komen. Kleine moeite.
Thomas Erdbrink, onze witte prins op dito paard, hielp ons ondertussen nog een handje. Op familiefeestjes was het een tijdlang ongezellig, zei Abou Jahjah. Niet iedereen vond wat hij vond van Hezbollah. ‘Waarom pas je je mening dan niet even aan?’ vroeg Thomas.
Het antwoord hebben we helaas niet kunnen verstaan. Wagner stond te hard.

De Week Waarin… we struikelden over ons eigen gelijk

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: vervuilde lucht, een gameboyrug, en Appie-obesitas liggen op de loer, maar niets is zo ongezond als de liefde.
</div>
Milieudefensie heeft de staat <a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/4332/Groen/article/detail/4350038/2016/08/02/Milieudefensie-eist-schone-lucht-op-als-mensenrecht.dhtml" target="_blank">voor de rechter gesleept</a>. Schone lucht is een mensenrecht, vinden ze, en met almaar meer asfalt en hogere snelheden op de wegen wordt dat recht door de staat geschonden. &#8216;Duizenden Nederlanders gaan eerder dood en tienduizenden worden ziek als gevolg van de vervuilde lucht die ze inademen. Dat is onacceptabel.&#8217;
Jongeren zadelen zichzelf ondertussen met een Bernie Sanders-bochel op door eindeloos boven devices te hangen, waarschuwen fysiotherapeuten vandaag. Een beetje gamen, onderuit gezakt in een stoel, met je neus op je scherm: mensen die zijn geboren ná 1995 kampen opvallend vaak met<a href="https://blendle.com/i/ad/he-ga-eens-rechtop-zitten/bnl-adn-20160802-6787080" target="_blank"> rug-, nek- en schouderklachten</a> die normaal gesproken alleen bij vijftigers voorkomen.
Omdat het ons zelf niet lukt te dimmen, grijpt Albert-Heijn in. Volgend jaar verkoopt de supermarkt 250 miljoen minder klontjes suiker. &#8216;En dat is nog maar het begin,&#8217; zegt de woordvoerder. Yoghurt, vla, ketchup en koekjes, het mag wel wat minder. Honderd producten leveren 10 tot 40 procent suiker in, om de consument <a href="https://blendle.com/i/de-volkskrant/gezonder-als-eerste-het-huismerk/bnl-vkn-20160802-6786774" target="_blank">wat langer in leven te houden</a>.
Oef. De maatschappij is een mijnenveld voor de gezonde burger.
Sander Cirk (41) uit Noord-Holland ligt in het ziekenhuis in China. Zijn suikerziekte en een dieet van instant noedels sloegen &#8216;m na twee weken knock out. Vandaag mag hij naar huis, eindelijk. &#8216;Ik mis mijn ouders zo. Mam, maak je niet ongerust!&#8217;
Op het vliegveld, verderop, <a href="https://blendle.com/i/de-telegraaf/ik-wil-liu-fang-meenemen/bnl-telegraaf-20160801-1_02_1" target="_blank">wachtte hij op de liefde</a>. Liu Fang heet ze, hij heeft haar ontmoet op de site Asian Beauties. Ze is prachtig, en twee maanden lang kletste hij met haar via de chat. Ze belden zelfs een keer. &#8216;Een halve ontmoeting,&#8217; zegt Cirk, en een hele kon niet op zich laten wachten: zonder het aan zijn ouders te vertellen vertrok Cirk naar Hangzou om zijn grote liefde in zijn armen te sluiten (en haar mee naar Nederland te nemen).
Maar ze was er niet, dus hij wachtte. In Nederland werkt hij in een kringloopwinkel, soms. Voor een hotel heeft hij geen geld, hooguit voor een zakje noedels per dag. Hij sliep wat op de bankjes in de ontvangsthal. Medicatie voor zijn suikerziekte had hij niet. Hij trok wit weg en sliep nog wat. Fang was er niet, dus hij wachtte. &#8216;Ik heb me bij de politie gemeld en mijn verhaal verteld, gevraagd of ze me konden helpen. Heb zelfs voorgesteld voor ze te werken. Is er een politie-auto stuk? Kom maar, ik maak hem wel.&#8217; De auto&#8217;s werkten prima, hij zag lijkwit, dus hij wachtte.
Personeel op het vliegveld <a href="https://blendle.com/i/de-telegraaf/sander-opgelucht-terug/bnl-telegraaf-20160802-1_07_1" target="_blank">bracht hem naar het ziekenhuis</a>. Daar lag hij aan een infuus, op Fang te wachten. &#8216;Ik ben een doorzetter. Het geeft ook aan dat ik haar echt heel graag wil zien en spreken. Ik ben ervan overtuigd dat ze serieus met me is. Ik wil haar eigenlijk gewoon mee naar huis nemen.&#8217; Fang ligt óók in het ziekenhuis, chatte ze Cirk door. Ze was hun afspraak helemaal vergeten. Ze moest wel, vanwege &#8216;plastische chirurgie aan haar gezicht.&#8217;
Een onbekende betaalde zijn medische kosten. &#8216;In ieder geval hartelijk bedankt hoor, onbekende!&#8217; Nu wacht hij weer, op zijn vlucht terug naar huis . Fang is er niet. Nóg niet, maar Cirk is het wachten zat. &#8216;Ik ben wel even klaar met dat internetdaten met Chinese vrouwen. In ieder geval voor nu.&#8217;
Liefde maakt blind, en hoop doet slechts leven als je er af en toe wat bij eet. Iets zonder suiker. Bovendien is het slecht voor je rug, die datingsites. En als het even tegenzit, vervuilen je diepe zuchten de lucht die de buurman weer inademt. Zo ongezond, het zou verboden moeten worden.

Liefde: zo ongezond dat het verboden zou moeten worden

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: het duurt tien jaar voor je als nieuwkomer doorhebt wat &#8216;normaal&#8217; is in Nederland, vindt de VVD. Wisten Nederlanders zelf maar wat normaal is.
</div>
Een tijdje terug solliciteerde een jonge moslima bij het COA. Ze werd afgewezen omdat ze vanwege haar geloof mannen geen hand wil geven. Dat principe past niet bij de neutrale uitstraling die een COA-medewerker moet hebben, vindt de organisatie. Gekwetst klopte de 23-jarige Arnhemse aan bij het College voor de Rechten van de Mens. Met succes: ze gaven haar gelijk. Je hoeft mannen geen handen te geven als je daar vanwege je geloof niet bij op je gemak bent, oordeelde het <a href="https://blendle.com/i/ad/kamer-gewoon-hand-geven/bnl-adn-20160728-6766557" target="_blank">College</a>. En dat ongemak (het geloof) mag zeker geen reden zijn om een sollicitant de deur te wijzen.
Jammer, die uitspraak, vindt PvdA&#8217;er Ahmed Marcouch: &#8216;Het kan bot overkomen als je geen hand krijgt.&#8217; Zeker bij het COA, waar mensen zich welkom moeten voelen. Het is discriminatie van mannen, volgens SP&#8217;er Sadet Karabulut. &#8216;Als ze in een callcenter zou willen werken, was het anders.&#8217; Een vrouw mag geen onderscheid maken, en groet een ieder als het even kan hetzelfde. &#8216;Belachelijk&#8217;, vindt VVD-Kamerlid Malik Azmani. &#8216;Op wat voor planeet leven die mensen van het College?&#8217; Zo&#8217;n houding geeft het verkeerde signaal af aan vluchtelingen die in Nederland worden opgevangen. &#8216;Juist bij het COA moeten we duidelijk maken hoe we in dit land met elkaar omgaan.&#8217; En handjesweigering vinden we in Nederland &#8216;niet normaal&#8217;.
Voordat je door hebt wat in Nederland wel &#8216;normaal&#8217; is, moet je tien jaar oefenen, zegt diezelfde Azmani in een interview met Trouw (<a href="http://www.telegraaf.nl/binnenland/26303729/___NL-paspoort_pas_na_10_jaar___.html" target="_blank">schrijft De Telegraaf</a>). Dán pas ben je een Nederlands paspoort waard. &#8216;Je moet ingroeien in de samenleving. Je invechten. Dan pas bouw je rechten op.&#8217; Nu is de wachttijd vijf jaar. Te kort, vindt Azmani: &#8216;Je moet eerst laten zien of je iets te bieden hebt in plaats van meteen je hand op te houden.&#8217; Hij verwacht geen &#8216;universitair denkniveau&#8217;, maar wel een lidmaatschap van de sportschool, braaf bardienst op zaterdag, wat vrijwilligerswerk en een hand aan de buurman. &#8216;Je moet een van ons willen zijn.&#8217;
De &#8216;asielinvasie&#8217; is voorbij, kopt De Telegraaf. <a href="http://www.telegraaf.nl/binnenland/26303263/__Asielinvasie_voorbij__.html" target="_blank">De storm gaat liggen.</a> De grond die na veel zuchten en steunen is vrijgemaakt voor asielzoekerscentra, blijft nog even braak liggen. Pijnlijk, zegt COA-bestuursvoorzitter Gerard Bakker. Heb je die zeurende gemeenten net zover, hoeft het niet. De spade heeft de grond niet eens aan mogen tikken. Zit-ie lekker mee, het is verdorie ook nooit goed. Op de foto zit hij gehurkt in het gras waar niets gebouwd hoeft te worden. Een kleine knuffelvluchteling rolt een bal zijn richting uit.
Edwin Senff (55) schoot in 1992 bij inbraken vijf mensen neer. (&#8216;Toen Ruud Lubbers nog premier was, Ajax de Europacup 3 won en het vliegtuig van El Al zich in de Bijlmer boorde &#8211; <a href="https://blendle.com/i/ad/levenslang-zonder-i-pad-onmenselijk/bnl-adn-20160728-6766203" target="_blank">zó lang geleden</a>.&#8217;) Het leverde hem een levenslange gevangenisstraf op. Binnen de muren kookt hij wat, kijkt hij tv, kan-ie wat lezen en sporten, en mag hij soms even wat internet pakken op een stokoude computer. &#8216;Het digitale tijdperk is aan hem voorbij gegaan&#8217;, zegt zijn advocaat Jose Lindhout. &#8216;Hij weet niet hoe een mobiele telefoon werkt, hij komt nog uit de tijd van de gulden en hij heeft nog nooit van zijn leven een iPad aangeraakt.&#8217; Levenslang zonder iPad is onmenselijk, vindt Senff. De staat moet hem helpen reïntegreren, ook áchter de tralies.
Daar zit-ie dan, straks. De moordenaar met z&#8217;n iPad. App voor app, snap voor snap, Pokémon na Pokémon vecht hij zich de maatschappij in. Als je iemand ontmoet kijk je terwijl je een slap handje geeft nog even op je telefoon. &#8216;Sorry hoor, deze móét ik opnemen.&#8217; Geluid blijft aan, aandacht netjes verdeeld tussen mens en machine. Dát vinden we normaal, in Nederland.

Recept voor echte Nederlanders: tien jaar laten rijpen

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: Wilders, Trump, Le Pen, en Erdogan, ze luisteren naar het volk. Hun volk.
</div>
Wilders is nog in Cleveland. Als een kleuter met een plaksnor die meneer agent een handje heeft gegeven, huppelt hij de Republican National Convention over. Zoveelste kers op de taart: een interview met CNN.
<iframe title="Geert Wilders interviewed by CNN at the Republican National Convention" width="500" height="281" src="https://www.youtube-nocookie.com/embed/k94uGHHDGUE?feature=oembed" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>
Bottom line: het volk voelt zich niet vertegenwoordigd door haar politieke leiders. &#8216;Dat verklaart niet alleen de populariteit van de heer Trump, maar ook die van mijn eigen partij, die veruit de grootste is in alle peilingen. Ik kan volgend jaar premier zijn als we de verkiezingen winnen. Deze geest gaat niet meer terug in de fles.&#8217;
Even in Wilders&#8217; Engels, want dat bekt zo lekker: &#8216;This genie will not go back into the bottle again.&#8217; Toen, the usual: allereerst een Nexit, ASAP. Dan iedereen die de wet overtreedt en in het bezit is van een dubbel paspoort eruit, en geen enkele islamitische immigrant meer toelaten. Hun soort is een probleem voor het volk, en problemen moeten worden erkend en uitgesproken. Regeringsleiders zijn verleerd te luisteren naar het volk, maar, stelt Wilders gerust, hem lukt het best. Net als Trump, of Le Pen. Stort je hart maar uit, volk. Leg je hoofd neer op zijn schouder.
Het volk op de conventie liet Ted Cruz niet uitspreken, gisterenavond. Een groot deel van zijn haast presidentiële speech was amper te verstaan. &#8216;Houd stand, stem volgens je geweten,&#8217; zei de verbitterde, conservatieve senator. &#8216;TRUMP, TRUMP, TRUMP!&#8217;, scandeerde het volk. &#8216;Stem op kandidaten hoog en laag op het stembiljet die je vertrouwt omdat ze onze vrijheid zullen verdedigen en de Grondwet trouw zullen blijven,&#8217; zei Cruz. Alsjeblieft, niet op Trump, dacht hij erbij. En een conservatief, fanatiek schietgebedje. &#8216;ENDORSE TRUMP! TRUMP! WE WANT TRUMP!&#8217;, joelde het volk. De zaal schuimde van woede, staat in <a href="http://www.volkskrant.nl/buitenland/ongekend-rumoer-rond-speech-cruz-legt-diepe-verdeeldheid-bij-republikeinen-bloot~a4343715/" target="_blank">de Volkskrant</a>. Cruz werd uitgescholden voor verrader en aangevallen door een sponsor, die &#8216;in bedwang gehouden moest worden.&#8217;
Als hij goed had geluisterd, en wie weet deed hij dat wel, kon hij het volk horen: &#8216;We willen je niet, Ted. We willen je niet. We zijn bozer en banger dan jij, Ted. Witheet en roekeloos, onmachtig en onbegrepen. Wees boos met ons. Wees bang met ons. LUISTEREN, TED! LUISTEREN!&#8217;
In Turkije heeft Erdogan heeft <a href="http://www.reuters.com/article/us-turkey-security-idUSKCN0ZX07S" target="_blank">de noodtoestand</a> uitgeroepen. Op volle kracht voort met de zuiveringsoperatie onder het ambtenarenapparaat, en dan door. Meer dan zestigduizend mensen zijn gearresteerd, of ontslagen, veelal zonder precieze redenen, maar Erdogan is nog niet klaar. &#8216;Het virus&#8217; moet worden uitgebannen, zegt de leider van het volk. Voorzichtig werd hem gevraagd of hij zich niet wat autoritair opstelde voor een democratisch gekozen leider. Onzin, vond Erdogan. Ondanks de couppoging, ondanks alle harde maatregelen, blijft Turkije een parlementaire democratie. En in een democratie wordt naar het volk geluisterd.
Je kunt, als dat je uitkomt, wat rommelen aan de definitie van &#8216;het volk&#8217;. De taal helpt ons hier een handje, omdat met zo&#8217;n term het enkelvoud en het meervoud in een eeuwige strijd verwikkeld zijn. Luisteren naar het volk moet zijn als een publieksplaats bij een weet-ik-het-hoeveel-voudige-korenstrijd. De melodieën vermengen, de hoeveelheid aan stemmen vlakt de toonsoorten af. Wat rest is een oorverdovend gezoem, en een paniekerige destillatiedrift: voor het gemak kun je beter generaliseren (alle moslims eruit!), oordoppen indoen (we bouwen een muur!), of het gezoem en masse interpreteren (dit moet anders! Great again!).
De democratie, in opperste werking, lever van elk spreekkoor een vertegenwoordiger. Een een sopraan, een alt, een tenor, een bas. Meerstemmig, en verstaanbaar. Dan kun je luisteren.

These regeringsleiders listen tenminste wél to the people

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: bedelen wordt verboden en kerken worden gesloopt. En de politiek koopt een aflaat.
</div>
Bij de bushalte Janskerkhof in Utrecht weet ik dat ik kan rekenen op een praatje met een dakloze. Een blonde vrouw van tegen de veertig, nooit opdringerig, vriendelijk en praatgraag. Zaterdag ontbrak voor het eerst de stapel Straatnieuws onder haar arm. Ik hengelde desondanks in mijn portemonnee naar munten om haar te geven, vergeefs, en sputterde het cliché: &#8216;Nee, sorry. Ik heb alleen een pinpas.&#8217; Een diepe zucht ontsnapte via de barsten in haar masker: &#8216;Geen munten. Dat dacht ik al. Niemand koopt nog Straatnieuws. We worden allemaal bedelaars. En ik was best een goede verkoper. Echt waar!&#8217; Ik knikte.
Shit. Je zou er bijna twintig euro voor pinnen en bij de HEMA een enkel haarspeldje afrekenen. Met Straatnieuws voelt een dakloze zich een verkoper. De sterverkoper onderaan de trappen bij Hoog Catharijne werd ooit ontdekt en promoveerde tot huis-aan-huis salesman van hippe stofzuigers. Zonder krantje is het bedelen. Zo keldert je waardigheid parallel aan de verkoopcijfers.
Detailhandel Nederland wil een <a href="http://www.volkskrant.nl/economie/winkeliers-willen-bedelverbod-in-alle-winkelstraten~a4339388/" target="_blank">verbod op bedelen</a> in alle winkelstraten. Dat was er al tot 1995, toen gemeenten besloten dat het niet meer nodig was. Gek, want al snel begonnen steden hun bedelaars op eigen houtje af te straffen. Een van de weinige plaatsen waar het verbod officieel nog niet geldt, is Utrecht: de stad waar veruit het meest geklaagd wordt over het gebedel.
Winkeliers vinden het onaangenaam, die ijsberende klantenfluisteraars bij de etalage. Het winkelend publiek voelt zich af en toe bedreigd, zegt de woordvoerder van Detailhandel Nederland in de Volkskrant. Cijfers over de overlast heeft ze niet. &#8216;Het wordt door winkeliers als een probleem ervaren.&#8217; Punt. &#8216;Zelfs als er nu geen problemen zijn, kunnen die in de toekomst nog komen.&#8217; Aha. &#8216;En het ziet er ook niet aantrekkelijk uit in het straatbeeld.&#8217; Touché. Het is een akelig gezicht, <a href="https://www.vn.nl/zouden-we-geen-moreel-kompas-kunnen-maken-van-de-dingen-die-we-bezitten/" target="_blank">armoe aan de oppervlakte</a>. Wil je in alle rust je vakantiegeld over de balk smijten bij de Manfield (failliet?), de Van Dalen (failliet?), de V&amp;D (&#8230;), of Cora Kemperman (failliet), komt er zo&#8217;n flets type met panfluit en zo&#8217;n opgehouden handje jou confronteren met van alles.
Vroeger – en nog, in vakantielanden – verzamelden de bedelaars zich op de trappen van de kerk. &#8216;Loop maar langs, Roos,&#8217; zei mijn moeder. &#8216;Je kunt ze niet helpen. Of nou ja, in ieder geval niet allemaal.&#8217; Ik liep langs met een gezicht waar &#8216;stoïcisme voor beginners&#8217; op af te lezen was. Binnen kirde mijn vader over de Romaanse boogjes, zochten mijn broer en zus naar smerige relikwieën, keek Jezus me bestraffend aan en bedelde ik bij mijn moeder om vijftig cent om mijn schuldgevoel met een kaarsje af te kopen.
In Nederland staan kerken leeg, steeds meer in rap tempo: alleen al het aartsbisdom Utrecht zal in twintig jaar tijd van 200 naar ongeveer 30 kerken gaan, voorspelde aartsbisschop Eijk. Staan ze niet leeg, wonen er vaak van die types die het glas in lood combineren met IKEA en de IJ-Hallen. Kleedje over de graven op de vloer, Jezus een geinig hoedje op en wachten op VT Wonen of Volkskrant Magazine. &#8216;De overheid moet het onder ogen zien: de meeste leegstaande kerken kunnen niet worden gered,&#8217; staat in Trouw. &#8216;Het onderhouden van verlaten godshuizen is zo ontzettend duur dat gemeenten en het Rijk moeten selecteren.&#8217; Sommige kerken krijgen subsidie om in leven te blijven, andere zullen aan hun lot worden overgelaten of worden gesloopt.
Maandag nog hielden Gert-Jan Segers (ChristenUnie) en Alexander Pechtold (D66) een <a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/4500/Politiek/article/detail/4337321/2016/07/11/D66-en-CU-samen-tegen-lege-kerken.dhtml" target="_blank">pleidooi</a> voor het behoud van de kerken in Nederland. Schoon, vindt Kerkelijk Waardebeheer, maar schijn: &#8216;Den Haag kan waarschijnlijk niet zo veel voor de kerken betekenen. Een paar jaar geleden heeft dat de verantwoordelijkheid voor erfgoed juist naar de gemeenten geschoven. En die hebben veel te weinig geld.&#8217;
Het lijkt op een moderne aflaat. Bundel publiekelijk krachten, hoe &#8216;ingewikkeld&#8217; ook, roep het streven van de daken en laat de praktijk even links liggen. Segers steekt een kaarsje op, Pechtold maakt vrienden.
Ze hadden even geen munten in Den Haag, maar wel tijd voor een praatje.

Daklozenleed: geen munten, geen kerk, en ook nog een bedelverbod

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Met vandaag: Henk Kamp, Hillary Clinton, en ik: we zitten in hetzelfde schuitje. Alsjeblieft, rot toch op met die werkmail op je privé-adres.
</div>
Ik kan thuis niet in mijn Vrij Nederland-mail. Berichten blijven na zessen en in het weekend ongelezen en mijn telefoon loopt over van oproepen. IT kan me niet helpen. Ze mompelen om de beurt iets en halen in wave hun schouders op. Inmiddels weten collega&#8217;s mijn privé-inbox te vinden. Ik moest ze tegemoetkomen om niet platgebeld te worden en baal als een stekker. Niet alleen omdat werk nu als dubbelvla mijn inbox instroomt – smaak twee: &#8216;Heeft iemand dat fietspompje gezien?&#8217;, &#8216;Ik heb het fietspompje niet!&#8217;, &#8216;Ik krijg van iedereen nog 80 cent voor dat nieuwe fietspompje. Graag overmaken op NL59INGB000&#8230;&#8217; – en ik uit automatisme afsluit met &#8216;liefs&#8217;, maar vooral omdat ik noodgedwongen beantwoord vanuit mijn eigen naam @gmail.com.
Het zwaardvandamocles@live.com zit me op de hielen.
Henk Kamp feels my pain. Twee jaar geleden vond hij het nog &#8216;omslachtig en niet-gebruiksvriendelijk&#8217; om thuis zijn zakelijke account te gebruiken. Hij liet mail van ambtenaren liever doorsturen naar zijn gmail-adres. Privé tikt zo lekker en je kunt de layout zo geinig customizen.  Maar het kwartje is gevallen: <a href="http://www.volkskrant.nl/binnenland/ministers-gebruiken-prive-mailaccount-voor-werkberichten~a4334700/" target="_blank">hij stopt ermee</a>.
De Volkskrant legt uit dat volgens de Baseline Informatievoorziening Rijksoverheid (BIR) de afzender per bericht moet vaststellen of iets geschikt is voor een privé-adres. Automatisch doorsturen mag dus niet, maar hethenkkamp@gmail.com viel de controleurs jarenlang niet op. Nee, het was &#8216;niet zo slim&#8217;, geeft Kamp toe. En ja, het was &#8216;strikt genomen niet tegen de regels&#8217;, maar het blijft tricky: <a href="http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2104614-om-mailbox-henk-kamp-is-wel-gehackt.html" target="_blank">hackers liggen op de loer</a>, en ook mevrouw Kamp had het wachtwoord.
Andere bewindslieden hebben ook aan Rutte toegegeven werkmail door te sturen naar hun privé-adres. Maar zij hielden, naar eigen zeggen, wél rekening met de &#8216;aard van de informatie.&#8217; Kamp gaat dus braaf op z&#8217;n rug liggen: de Auditdienst Rijk ontleedt zijn privé-inbox tot het bot, op zoek naar staatsgeheimen of zeer vertrouwelijke documenten. Na de zomer is de schade bekend.
En na een jaar van &#8216;<a href="http://www.nytimes.com/2016/07/06/us/politics/hillary-clinton-fbi-email-comey.html?hp&amp;action=click&amp;pgtype=Homepage&amp;clickSource=story-heading&amp;module=a-lede-package-region&amp;region=top-news&amp;WT.nav=top-news&amp;_r=0" target="_blank">grondig onderzoek</a>&#8216; mag de privé-inbox van Hillary Clinton nu van de operatietafel af. De e-mail-gate is afgesloten en ze wordt niet vervolgd. Het was Kamp kwadraat: Clinton, toen minister van Buitenlandse Zaken, was zich van geen kwaad bewust toen ze haar e-mail naar een privé-server liet doorsturen. Geheime informatie zoefde van privé naar privé, en Clintons medewerkers stonden erbij en keken ernaar. &#8216;<a href="http://www.nytimes.com/2016/07/06/opinion/legal-but-not-political-clarity-on-the-clinton-emails.html?action=click&amp;pgtype=Homepage&amp;clickSource=story-heading&amp;module=opinion-c-col-left-region&amp;region=opinion-c-col-left-region&amp;WT.nav=opinion-c-col-left-region&amp;_r=0" target="_blank">Extreem onvoorzichtig</a>&#8216;, zegt FBI-chef James Comey: &#8216;any reasonable person in Mrs. Clinton’s position should have known that she was playing with fire&#8216;. Slordig, dom, en bloedlink, maar zonder kwade opzet.
Flauw, vindt de Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Paul Ryan. Ze wordt hartstikke voorgetrokken. Trump laat het er, vanzelfsprekend, ook niet bij zitten. Crimineel is ze, die Clinton. Zie je wel, zegt-ie: het hele systeem is corrupt als de neten.
Mijn vader weet het verschil niet tussen mail, whatsapp, en sms. Of nee, hij wéét het wel, maar hij communiceert slordig. Zijn &#8216;Heb je mijn mail gezien?&#8217;, maakt dat ik drie verschillende communicatiekanalen afstruin, op zoek naar zijn berichtje. Hij is met pensioen, pas, en (lokale) politieke ambitie begint te borrelen. Ik houd mijn hart vast.

Fwd: Re: Vertrouwelijk!!

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: Nexit, Brexit, en de bierfiets. Het was de zondvloed vannacht, mensen. We hebben &#8216;m verdiend.
</div>
Het blijft maar regenen. Druppels zo groot als het hoofd van Fred Teeven vallen in sneltreinvaart te pletter op de stoep. De donder en de bliksem hebben het repertoire van Guus Meeuwis verruild voor midden-Nederland, om de zoveel tellen grijpen we naar onze telefoon in de hoop dat er iemand met ons meeleeft – een bliksemflits in de kamer lijkt verdorie net een notificatie.
Maandag stelde<a href="https://www.vn.nl/geen-horrormaandag-des-doods/" target="_blank"> Clara</a> ons nog gerust: het zou geen &#8216;horrormaandag des doods&#8217; worden. Ze herhaalde: &#8216;geen horrormaandag des doods.&#8217; Há. De hogere machten wachtten tot donderdag. De dag waarop we voorzichtig aan het weekend durven te denken en maandag al lang zijn vergeten. Brand in Moerkapelle, overstromingen in Gouda: de <a href="http://www.telegraaf.nl/tv/nieuws/binnenland/26063673/__Extreem_veel_water_in_Gouda__.html" target="_blank">zondvloed</a> veegt onze lei schoon. Vandaag.
Waar hebben we dit aan te danken? Is het <a href="http://www.telegraaf.nl/binnenland/26063227/__130_km_per_uur_even_veilig__.html" target="_blank">De Telegraaf</a>, die vandaag de krant opent met &#8216;130 even veilig&#8217;: een dikke middelvinger naar de natuur en het klimaat? Is het de Amsterdamse priester <a href="http://www.trouw.nl/tr/nl/13912/Rooms-katholicisme/article/detail/4325506/2016/06/22/Amsterdamse-priester-overhandigt-boek-over-homoseksualiteit-aan-de-paus.dhtml" target="_blank">Pierre Valkering</a>, die een boek over homoseksualiteit aan de paus heeft gegeven? Is het de <a href="https://blendle.com/i/de-volkskrant/amsterdam-is-klaar-met-de-bierfiets/bnl-vkn-20160623-6602397" target="_blank">bierfiets</a>? Heeft het iets te maken met de social media-campagne van de VVD?
<div class="gpdr-overlay-wrapper">
 <script type="text/plain" class="gpdr-iframe gdpr-service-twitter">
<blockquote class="twitter-tweet" data-width="500" data-dnt="true">
Wil jij zien waar Mark Rutte vandaag dit witte voetje haalde? Volg ons op <a href="https://x.com/hashtag/snapchat?src=hash&amp;ref_src=twsrc%5Etfw">#snapchat</a> via vvdonline! <a href="https://t.co/9EAKXITeF4">pic.twitter.com/9EAKXITeF4</a>
&mdash; VVD (@VVD) <a href="https://x.com/VVD/status/745620975702663168?ref_src=twsrc%5Etfw">June 22, 2016</a></blockquote>
<script async src="https://platform.x.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> </script>
<div class="row">
<div class="col-sm-12">
<div class="gdpr-content">
<h4>Twitter</h4>
Deze dienst is alleen beschikbaar wanneer alle cookies zijn geaccepteerd
 <a href="javascript: Cookiebot.renew()" class="gdpr-settings btn btn--primary button--primary">Wijzig cookie voorkeur</a>
 </div>
</div>
</div>
</div>
Sowieso. Maar een potentiële Nexit moet de druppel zijn geweest (die aartsluie woordspeling daargelaten). Nu we vandaag te weten komen of Groot Brittannië wel of niet bij de EU blijft, heerst er <a href="http://www.volkskrant.nl/binnenland/tweede-kamer-bang-voor-besmetting-brexit-virus~a4325713/" target="_blank">besmettingsgevaar</a>: &#8216;Als de Britten voor een Brexit stemmen, gaat het los in Den Haag&#8217;, zegt CDA-Kamerlid Raymond Knops in de Volkskrant. &#8216;Wilders duikt er bovenop.&#8217;
Het zaadje is geplant, en de grond is vruchtbaar. <a href="http://nos.nl/artikel/2112371-veel-nederlanders-voelen-wel-voor-nexit-referendum.html" target="_blank">EenVandaag</a> deed onderzoek en vond uit dat we in Nederland even verdeeld zijn over ons EU-lidmaatschap als de overzeese buren. 45 procent van de Nederlanders is er voorstander van, 48 procent ziet wel wat in een Nexit. Gisteren nog, in een interview met <a href="http://www.gelderlander.nl/algemeen/binnenland/wilders-aast-op-nexit-ook-als-brexit-niet-slaagt-1.6128741" target="_blank">De Telegraaf</a>, hield Wilders een pro-referendum-pleidooi. VNL (ja, nog in leven) diende al eerder een voorstel in voor een Nexit-referendum, en de SP sluit voorzichtig aan door te pleiten voor herziening van het EU-lidmaatschap. &#8216;Na vandaag zal Wilders zeggen: en nu Nederland uit de EU!&#8217;, vervolgt Knops. &#8216;Het wordt billenknijpen.&#8217;
In Londen regent het nog harder. In enkele uren luidde een maand aan neerslag B-day in. <a href="https://www.theguardian.com/uk-news/2016/jun/23/torrential-rain-and-flooding-in-london-and-south-east-on-referendum-day" target="_blank">De brandweer</a> rukt noodgedwongen uit om de wegen naar de stemhokjes vrij te maken.
<div class="gpdr-overlay-wrapper">
 <script type="text/plain" class="gpdr-iframe gdpr-service-twitter">
<blockquote class="twitter-tweet" data-width="500" data-dnt="true">
300 &#39;999&#39; calls as we attend floods &amp; lightning strikes in <a href="https://x.com/hashtag/londonstorm?src=hash&amp;ref_src=twsrc%5Etfw">#londonstorm</a> <a href="https://t.co/wtHRVVOOhG">https://t.co/wtHRVVOOhG</a> pic <a href="https://x.com/GlobalsNewsroom?ref_src=twsrc%5Etfw">@globalsnewsroom</a> <a href="https://t.co/aYjMhhqf6H">pic.twitter.com/aYjMhhqf6H</a>
&mdash; London Fire Brigade (@LondonFire) <a href="https://x.com/LondonFire/status/745832286994698240?ref_src=twsrc%5Etfw">June 23, 2016</a></blockquote>
<script async src="https://platform.x.com/widgets.js" charset="utf-8"></script> </script>
<div class="row">
<div class="col-sm-12">
<div class="gdpr-content">
<h4>Twitter</h4>
Deze dienst is alleen beschikbaar wanneer alle cookies zijn geaccepteerd
 <a href="javascript: Cookiebot.renew()" class="gdpr-settings btn btn--primary button--primary">Wijzig cookie voorkeur</a>
 </div>
</div>
</div>
</div>
Gisterenavond probeerde een uitgetelde <a href="http://www.theguardian.com/politics/2016/jun/22/david-cameron-makes-final-plea-for-britain-to-vote-to-remain-in-the-eu" target="_blank">David Cameron</a> nog een keer het tij te keren. Zijn mouwen opgestroopt, met een stem die het af en toe verloor van het sentiment, sprak hij de Britten toe. &#8216;Alsjeblieft, geloof de leugens niet.&#8217; Naast hem stond Gordon Brown. &#8216;This is not the Britain I know, this is not the Britain I love,&#8217; zei de oud-Prime Minister. &#8216;The Britain I know is better than the Britain of these debates, of insults, of posters. The Britain I know is a Britain of Jo Cox. The Britain‎ where people are tolerant – and not prejudiced and where people hate.&#8217;
Boris Johnson reist stad en land af vandaag, &#8216;fueled by coffee&#8217;. Op marktpleinen, op een zeepkist, verkondigt hij zijn boodschap: &#8216;Democracy is vital but it only works when you can kick the buggers out when they make a mistake. If we vote to leave we can take back control of our democracy and our immigration policy!&#8217;
Groot Brittannië, als vanouds Shakespeareaans. Met een beetje fantasie zie je het voor je: Johnson als MacBeth, wiens trouw slechts komt met een disclaimer. Cameron als Duncan I, verraden door vrienden van weleer. &#8216;When shall we meet again? In thunder, lightning or in rain?&#8217; &#8211; &#8216;When the hurlyburly&#8217;s done, When the battle&#8217;s lost and won.&#8217;
Het water kietelt aan mijn enkels. Hippe plateauzolen bestrijden slechts symptomen.
Ik ga op vakantie.

Na Brexit de zondvloed

<div class="lead">
De gesprekken van de dag, volgens de redactie. Vandaag: Koningin Wilhemina zat aan de meth. Dat verklaart haar vreemde gedrag en grillige regeerstijl. (En Trump dan?)
</div>
Het is de tweede naam van mijn zusje, Wilhelmina. Ze heet naar mijn oma, Miep, en ze vindt het vreselijk. Je kunt er geen grens mee over, zegt ze. &#8216;Will-hell-mine-ah&#8217; in het Engels, &#8216;Wiel-el-mina&#8217; in het Frans. Bovendien: het is me het voorbeeld wel, met haar dertien in een dozijn-verschijning, het gearrangeerde huwelijk met haar achterneef, haar vertrek naar Londen en roddel na roddel na roddel. Dan nog liever Christina.
Tijdens de oorlogsjaren was ze praktisch onhandelbaar. Er was niet mee te werken, volgens haar ministers: haar regeerstijl was &#8216;grillig&#8217;, aan haar beleid was geen touw vast te knopen en bij elke publieke vertoning keken ze toe met samengeknepen billen.
<q class="pull-right">De ministerraad vroeg zich af of hare majesteit wel normaal was.</q>
<a href="http://binnenland.eenvandaag.nl/tv-items/67659/drugsgebruik_wilhelmina_had_invloed_op_regeerstijl" target="_blank">Een Vandaag</a> deed het kwartje vallen. Ze zat aan de &#8216;medicijnen&#8217;, verklaarde rechtshistoricus Marcel Verburg. Aan pervetine, dat vermoeidheid tegen zou gaan. Het effect is vergelijkbaar met dat van speed, maar dan drie treedjes intenser: je bent hyper-alert, je vermoeidheid verdwijnt als sneeuw voor de zon, je hebt energie voor twee, praat de oren van ieders hoofd, eet weinig maar geniet van een aanhoudend gevoel van euforie. Tegenwoordig noemen we het spul ook wel crystal meth. En met de kennis van vandaag noemen we &#8216;niet mee te werken&#8217; ook wel &#8216;helemaal wap.&#8217;
‘Ik kwam op het idee om dat verband wel te leggen toen ik las welke vreemde beslissingen ze nam waarna de ministerraad zich afvroeg of hare majesteit wel normaal was’, zegt Verburg. Onder invloed van pervetine trok Wilhemina de macht gretig naar zich toe en de politieke gevolgen van de vreemde beslissingen die ze maakte tijdens de oorlog liegen er niet om.
Het is een lekker verhaal, over &#8216;Weird Willy&#8217;. Jammer genoeg komen we moeilijk meer te weten: het antwoord op de vraag waarom ze pervetine bleef gebruiken staat vast in het archief van het Koninklijk Huis. En verder dan 1934 mogen we daar niet in bladeren. Alleen Willem-Alexander kan ons toegang geven tot de bladzijden van belang.
Dat zou-ie moeten doen, als je het mij vraagt. De omschrijving van het abnormale gedrag van Wilhelmina lijkt op meerdere figuren van toepassing.
Trump. Niet mee te werken, zeggen <a href="http://www.nytimes.com/2016/06/16/us/politics/on-donald-trump-republicans-keep-distance-in-different-ways.html?ref=politics&amp;_r=0" target="_blank">meer en meer partijgenoten</a>. Helemaal wap. Elke vorm van kritiek lijkt op het af te ketsen als een squash serve. Onvermoeibaar blijft hij geloven in zijn eigen gelijk. &#8216;Don’t talk. Please, be quiet,&#8217; liet hij zijn ontevreden partijgenoten weten. &#8216;Just be quiet, to the leaders, because they have to get tougher, they have to get sharper, they have to get smarter, and we have to have our Republicans either stick together or let me just do it by myself.&#8217; In zijn euforie <a href="https://www.theguardian.com/us-news/live/2016/jun/15/clinton-trump-sanders-campaign-us-election-live" target="_blank">beweerde de beste man</a> gisteren zelfs dat zelfs de cijfers hem voor het lapje houden. &#8216;We’re doing very well. Watch what the end result is. And when you look at the phony poll numbers that I’m seeing – take a look at the poll numbers&#8230; I tell you, people are tired, they have to have strength. They have to have intelligence.&#8217;
Meth, ik zeg het je. Goddank, want met een tikkeltje geluk en de harde hand van derden kickt-ie er van af.