Ahmed Aboutaleb loopt zich warm om lijsttrekker van de PvdA te worden. Maar is dat wel zo’n goed idee?

Over gebrek aan aandacht heeft Ahmed Aboutaleb de afgelopen tijd niet te klagen. Sinds PvdA-Kamerlid Jacques Monasch vlak voor het partijcongres van 13 februari suggereerde dat niet alleen Lodewijk Asscher maar ook Ahmed Aboutaleb een betere kandidaat voor het lijsttrekkerschap zou zijn dan Diederik Samsom, is de Rotterdamse burgemeester niet uit de media weg te slaan. In de wandelgangen van het congres baadde Aboutaleb met zichtbaar genoegen in de aandacht van de cameraploegen. Op de vraag of hij beschikbaar was als lijsttrekker antwoordde hij met een minzaam glimlachje: ‘Dat is niet aan de orde.’ Sindsdien draait de geruchtenmachine op volle toeren.

In zijn werkkamer aan het Coolsingel kon Aboutaleb zich al bijna in het Torentje wanen.

Half mei werd het vuurtje verder opgestookt door Maurice de Hond: uit een peiling in opdracht van het Algemeen Dagblad zou blijken dat 13 procent van de kiezers op de PvdA zou stemmen als Aboutaleb lijsttrekker zou worden, tegen 8 en 5 procent als het Asscher respectievelijk Samsom zou worden. Bovendien – en dat was het voorlopig hoogtepunt van het gespeculeer – zou Aboutaleb maar liefst 18 procent meer stemmen kunnen halen dan Mark Rutte. Prompt noteerde De Telegraaf dat de Rotterdamse burgemeester zich zou kunnen ontpoppen als ‘redder van de PvdA’. In zijn werkkamer aan de Coolsingel kon Aboutaleb zich al bijna in het Torentje wanen.

Sindsdien gaat rond het Binnenhof het gerucht dat Aboutaleb in het diepste geheim al bezig zou zijn met het samenstellen van een campagneteam met slimme internetjongens en -meisjes om zich te verzekeren van het lijsttrekkerschap.

Afgelopen donderdag deed hij in Nieuwsuur voor het eerst zelf een duit in het zakje: eerst moest Diederik Samsom zich terugtrekken voor hij zich kandidaat zou stellen. ‘Het is raar als je een leider heel lang hebt gesteund om dan ineens te zeggen: Nou Diederik, nu ben ik jouw opponent! Dat is een bizarre situatie. Misschien klinkt dat in de oren van anderen niet zo, maar ik zit zo als mens niet in elkaar.’

Op het eerste gehoor klonk het misschien loyaal, maar eigenlijk was het een krom argument: waarom zou hij níet de uitdager kunnen zijn van Samsom, die zelf nota bene liet weten groot voorstander te zijn van een open lijsttrekkersverkiezing? De onuitgesproken boodschap was even duidelijk als vilein: Samsom moet weg, Aboutaleb wil gevraagd worden als lijsttrekker.

Jeroen Dijsselbloem, vriend en vertrouweling van Samsom, sloeg de spijker op zijn kop toen hij in RTLZ reageerde op Aboutalebs ‘vreemde redenering’: ‘Je moet niet eerst wachten tot de ring leeg is, voordat je de ring betreedt.’

Beste kans dat gehaaide debaters als Alexander Pechtold, Mark Rutte en Jesse Klaver hem tijdens de verkiezingsdebatten alle hoeken van de kamer laten zien.

De vraag is alleen: is het wel zo’n goed idee als Aboutaleb lijsttrekker wordt, al dan niet gekozen door de PvdA-leden? Als burgemeester van Rotterdam is hij enorm populair. Met stevige uitspraken over rellende moslimjongeren (‘Als het je hier niet bevalt, dan pak je je koffers maar en ga je maar ergens anders wonen’ en ‘Als je het hier niet meer ziet zitten dat humoristen een krantje maken, ja… mag ik het zo zeggen: rot maar op!’) werd hij een nationale beroemdheid. Maar in de Haagse arena heeft hij geen ervaring om over naar huis te schrijven. Integendeel: als staatssecretaris van Sociale Zaken in het laatste kabinet-Balkenende maakte hij geen sterke indruk. De voormalige Amsterdamse wethouder had nauwelijks greep op ingewikkelde dossiers en bleef tijdens debatten moeizaam overeind.

Beste kans dat gehaaide debaters als Alexander Pechtold, Mark Rutte en Jesse Klaver hem tijdens de verkiezingsdebatten alle hoeken van de kamer laten zien, om nog maar niet te spreken van wat hem te wachten staat als de PvdA daarna in de oppositie belandt en Aboutaleb moet zien te gloriëren aan de interruptiemicrofoon.

Wie denkt dat Aboutaleb de redder van de PvdA kan worden, doet er goed aan zich voor de geest te halen hoe die andere veelgeprezen burgemeester, Job Cohen, eerst als de Messias werd binnengehaald en al na anderhalf jaar het veld moest ruimen.

Dromen van het Torentje is misschien verleidelijk, maar Aboutaleb als lijsttrekker is een teleurstelling in de maak.