Oefenen, oefenen, oefenen – het wordt de zomer van de religieuze ijver

De sportzomer grijnst ons tegemoet – en het gaat er allang niet meer om of we van ‘sport’ houden of niet. Houdt u van de mens, houdt u van de natuur? Vragen van ongeveer dezelfde reikwijdte. Wat kwam, komt en komen gaat: Roland Garros, EK voetbal, Wimbledon, Tour de France, Olympische Spelen, US Open en Paralympische Spelen. De grote golf- en schermevenementen sla ik gemakshalve even over.

Dit alles zal ons leven beïnvloeden: via kranten, gesprekken in het café, het aanbod in supermarkten. De onontkoombaarheid van het geheel roept als vanzelf verzet op. Er lijkt geen alternatief: we moeten kiezen tussen het langdurige televisiestaren, liefst met vriendengroep of ander collectief, of de wrokkige terugtrekking in een vacuümverpakte privésfeer. Je bent van het spel, of je bent spelbreker.

Een andere kwestie die minder urgent lijkt: ik mag op zondagochtend graag de televisiezenders langsgaan op...