Zwart-wit film

door Elma Drayer

Media

Vorig jaar november was Curaçao al op het IDFA te zien, twee weken geleden bereikte de film Willemstad zelf. En rond de première, kan ik melden, ging de conversatie op het eiland bijna nergens anders over.

Ook in de Antilliaanse kranten en op internet kreeg het debat al snel verhitte trekken. De een noemde de documentaire ‘een waardeloze film die totaal niet aan mijn verwachtingen voldeed’, de ander roemde juist ‘de grote meerwaarde’ ervan. De belangstelling was zo groot dat er extra voorstellingen moesten worden ingelast. Dat had Teatro Luna Blou in zeven jaar niet meegemaakt.

Het idee voor Curaçao (die nu ook in filmhuizen hier rouleert) ontstond tijdens een zonvakantie van regisseur Sarah Vos. Samen met cameraman Sander Snoep keerde ze diverse malen terug. Nobel doel: ‘het collectief verzwegen verleden van de Nederlandse oud-kolonie tonen en hoe dit de Curaçaose samenleving van nu beïnvloedt’.

Dat maakte nieuwsgierig. Ik zag Curaçao op een avond niet lang na de...