Ryanair gaat alle vluchtelingen toelaten. Aldus Trouw, The Post Online en enkele andere media vandaag. Maar het blijkt een hoax. Die aan het denken zet.

Het stond al opvallend klein geplaatst, voor een bericht met een game changing-effect op de vluchtelingencrisis. Donderdag, linksonder, pagina 8 van Trouw: ‘Ryanair vervoert vluchtelingen’. De budgetmaatschappij heeft aangekondigd alle vluchten vanaf Oost-Europa en Griekenland open te stellen voor vluchtelingen, staat er. Dit zou het einde betekenen van al die hachelijke tochten over het Europese vasteland. Voor ‘iedereen die een gerede kans maakt op asiel’ zal er geen visumcontrole zijn, schrijft Trouw. Bovendien neemt Ryanair de boete à drieduizend euro per persoon die sinds 2001 staat op het illegaal vervoeren van een migrant voor lief.

Op de bijbehorende campagnewebsite ‘Ryanfair’ licht hoofd marketing Kenny Jacobs de beslissing toe:

We are facing the biggest humanitarian emergency of our era, confirming our mission: made air travel accessible to the masses. We decided to open to refugees our routes from Greece and East Europe, violating a rule that simply dumps government responsibilities on the carriers. We will proudly cover all the costs of this violation.

Het is een politiek statement waar je u tegen zegt, dat getuigt van een verbazingwekkende generositeit.

Te mooi om waar te zijn? Inderdaad. De website ziet er professioneel uit, maar blijkt een grap. Al op woensdag twitterde Ryanair dat het allemaal verzonnen is:

Twitter

Deze dienst is alleen beschikbaar wanneer alle cookies zijn geaccepteerd

Wijzig cookie voorkeur

Maar dat hadden Trouw, The Post Online  en de paar andere media die erover berichtten ook zelf kunnen bedenken. Drieduizend euro per migrant, dat is niet niks als het om duizenden mensen gaat. Waar haalt de prijsvechter dat boetegeld vandaan? Bovendien, waarop zouden Ryanairs stewardessen baseren wie wel gerede kans maakt op asiel, en wie niet?

Wie er echt achter Ryanfair zit, is nog niet bekend. Maar dat doet er niet toe. De site heeft haar doel bereikt: ze plaatst kanttekeningen bij de rol van vliegtuigmaatschappijen in de vluchtelingencrisis. Aan de ene kant zijn die nadrukkelijk afwezig – het zijn de gammele bootjes, overvolle treinen en verstikkende vrachtwagens die de voorpagina’s halen. Maar aan de andere kant spelen zij juist een belangrijke rol aan het ‘einde’ van het migratieproces. Uitgeprocedeerde asielzoekers worden doorgaans gedeporteerd in speciale vluchten, zoals te zien is in de Frans-Zwitserse documentaire Special Flight (2012) en de Nederlandse telefilm Exit (2013). ‘Gewone’ maatschappijen werken hier aan mee: geregeld protesteren activisten tegen deportaties die door AirFrance-KLM worden uitgevoerd.

Don’t shoot the messenger, zou je kunnen denken – en toch. Het is goed om te bedenken dat het ook anders kan.