In het Europees Parlement wordt met gêne gereageerd op de kabinetsplannen voor het volledig sluiten van de Europese buitengrenzen voor vluchtelingen. De VVD kan er dus naar fluiten dat ze in Brussel gehoor krijgt.

In de wandelgangen van het Europees Parlement, waar Jean-Claude Juncker gisteren de nieuwe migratieplannen van de Commissie presenteerde, werd met een mengeling van verwondering en plaatsvervangende schaamte gesproken over de positie die de Nederlandse regering in het vluchtelingendebat inneemt. Onder druk van de VVD meent de coalitie een ‘dominante bijdrage’ aan de Europese discussie te kunnen leveren door te pleiten voor het volledig sluiten van de buitengrenzen; migranten moeten in de de toekomst alleen nog asiel kunnen aanvragen in opvangcentra buiten de EU.

Gistermiddag deed Eurocommissaris Frans Timmermans nog zijn best overeenkomsten te zien tussen de harde Nederlandse opstelling en de plannen van de Commissie: het zou in ieders belang zijn dat asielzoekers zo vroeg mogelijk worden geselecteerd, voordat ze zich wagen aan een levensgevaarlijke reis naar de EU. Maar Buitenlandcoördinator Federica Mogherini liet in dezelfde persconferentie weten dat ze er niet over peinsde landen als Libanon, die al honderdduizenden vluchtelingen herbergen, met nog meer verplichtingen op te zadelen. Met andere woorden: de VVD kan ernaar fluiten dat de kabinetsplannen in Brussel gehoor krijgen.

In Europa is op aandrang van Angela Merkel, François Hollande en Matteo Renzi een machtige machine op gang gekomen om een nieuw, solidair Europees migratiebeleid tot stand te brengen.

De VVD, met tandenknarsende instemming van de PvdA, denkt daar nu in voorop te kunnen lopen, maar de komende weken zal ook Nederland onvermijdelijk door de pomp moeten. En dan blijkt dat de VVD haar eigen nederlaag nu al heeft georganiseerd.