De engelenclub – Luís Fernando Veríssimo

door Aart van Zoest

De engelenclub is een Braziliaanse thriller over een club smulpapen die hebben besloten elkaar maandelijks te treffen om eens te genieten van een goede en overvloedige maaltijd. Elke keer wordt het lievelingsgerecht van een hunner geserveerd. En dan doet het zich voor dat telkens de uitverkorene kort na de maaltijd sterft. Toch blijven de overlevenden, steeds geringer in aantal, de traditie voortzetten. Tot uiteindelijk alleen de verteller overblijft. Naast de oervragen van iedere detective – wie deed het? hoe en waarom? – dringt hier een andere vraag zich op: waarom blijven de overlevenden komen en om hun lievelingsgerecht vragen, wetende wat er komen gaat? Origineel dus. En vlot geschreven. Wel érg vlot. De bescheidenheid van de eters en hun goede verstandhouding wordt op een bepaald moment aangegeven door de tournure ‘ik ben een lul’ afgewisseld met ‘ik ben een flutlul’. Negen keer in zestien opeenvolgende zinnetjes. Lullig om het te zeggen misschien, maar iets minder zou mogen.

Athenaeum-Polak & Van Gennep, vertaling Harrie Lemmens, 112 p., € 14,95