Meisje(s). Alice, Charlotte & Renaud – Bastien Vivès
door Jeroen Vullings & Sander Pleij
Een jongen is grenzeloos verliefd op een meisje – dat gebeurt en dat vinden we prima. Over stalken denken we minder licht en dat is precies wat de zesentwintigjarige Renaud doet. In het begin zonder succes: zijn aanbedene is tamelijk dartel en als ze op een feestje een leeftijdgenoot gepijpt heeft, gaat Renaud haar ongevraagd een glaasje water brengen. Voor de smaak. Vindt ze niet leuk. Maar uiteindelijk wordt het een romance, is iedereen gelukkig en dan is de vraag irrelevant hoe dat zo kwam. Geeft stof tot nadenken. Grafisch vernuftig: Renaud hoort in gezelschap alleen wat zijn aanbedene zegt, de letterwolkjes van de anderen zijn in een niet bestaand letterschrift gesteld. Zo gaat dat met verliefderiken: die hebben een tunnelvisie.


