Meisje dat ik nog moet – Y.M. Dangre

door Rob Schouten

Compromisloos amoureus, dat is het dichterlijke debuut van de Vlaming Y.M. Dangre (1986), die als prozaïst al met Vulkaanvrucht explodeerde. Liefdeslyriek van het soort dat je niet alle dagen meer ziet, hunkerend, verheerlijkend, hoofs, en eigenlijk steeds gericht op weer een volgende liefde. En alles nadrukkelijk van taal want daar lijkt het vooral om te doen, een ‘meisje in wie ik fluister en fluisterende / reservoirs vol inkt vermoed’.

Muze dus. En inderdaad houdt het maar niet op: ‘Elke ochtend lik ik de dauw uit je monden’, ‘Onverzadigbaar en met haar tandafdrukken / nog in mijn stem roep ik haar weer aan.’

‘Kom dan, meisje dat ik niet kan, / meisje almaar vertikkend, vertakkend / doorheen mijn keel die voor jou sneeuwt.’

Welbespraakt maar onbedaarlijk naïef, deze hoogliedkunst, vol passie en woordenbrij die je haast vergeten was. Iets belovend misschien maar vooral onrijp. Een jonge Orpheus en zijn Euridice. Ach ja.

De Bezige Bij, 62 p., € 19,95