Veel blijvend schoons uit de Franse letterkunde komt aan de orde – Mehdi voegt de meest klassieke citaten toe aan zijn gretige brein.
Gepubliceerd 2 maanden geleden
Veel blijvend schoons uit de Franse letterkunde komt aan de orde – Mehdi voegt de meest klassieke citaten toe aan zijn gretige brein.
Magistraal is zijn studie over het arceren, dat men kan savoureren, maar dat vooral de vaardigheid is waardoor de grootste beeldende kunstenaars zich als zodanig doen herkennen.
De lezer beleeft samen met hoofdpersoon Jacques nachtelijke dwaaltochten door Parijse straten en pleinen in de hoop droomvrouw Georgette weer te ontmoeten.
Sarah Bakewell schrijft over Montaigne en zijn leven alsof ze als vriendin bij hem over de vloer heeft verkeerd.
Waarom draagt de moslim geen pet met klep? Het zou verhinderen dat het voorhoofd de grond raakt bij het gebed.
Silvia kan niet verliefd worden, zegt ze. Het heeft te maken met iets waarover ze het zwijgen bewaart.
Het zal de status van BN’er zijn die de uitgever heeft bewogen om dit te publiceren.
Twee brieven die Vasili Grossman schreef aan zijn moeder en nooit verstuurde
Aanbeveling van de uitgever: ‘500 klassieke en vaak geciteerde dichtregels. Zodat u nooit meer met de mond vol tanden staat als u de herkomst van een fraaie dichterlijke strofe zoekt.’ Flauwekul natuurlijk, want wat kan het een fatsoenlijk mens schelen of ‘Ik ging naar Bommel om de brug te zien’ van Marten Toonder of van [...]
Vadermoord is een echte Amélie Nothomb. In heldere contouren worden de personages neergezet en de plot wordt kort en krachtig verteld; het is alsof je met een joggende verteller mee mag hollen. In Reno, Nevada, verlaat een jongen van veertien het ouderlijk huis met zijn goochelspullen, want hij wil en zal goochelaar worden, gespecialiseerd in [...]