Logica en idealen
Wie houdt Geert Wilders tegen? De Pvv blijft maar stijgen in de peilinge terwijl met name de PvdA steeds verder wegzakt. Iemeand moet een vuist maken - maar hoe? Wie durft Wie kan d
Rocco Buttiglione. De meeste Europarlementariërs krijgen nog altijd spontaan een grijns op hun gezicht als ze de naam horen. De kwestie-Buttiglione, vijf jaar geleden, wordt door velen beschouwd als het mooiste moment uit de dertigjarige geschiedenis van het Europees Parlement.
Wat gebeurde er ook alweer in oktober 2004? José Manuel Barroso, de nieuwe voorzitter van de Europese Commissie, presenteerde zijn ploeg met commissarissen. De Italiaanse kandidaat heette Rocco Buttiglione, minister van Europese Zaken in de regering-Berlusconi. Buttiglione was een uitermate conservatieve christen-democraat die nauwe banden onderhield met het Vaticaan - en dat niet onder stoelen of banken stak. Zo liet hij zich met regelmaat afkeurend uit over zaken als homoseksualiteit, abortus en werkende vrouwen. Zijn kandidatuur viel slecht bij veel Europarlementariërs. Zeker omdat hem ook nog eens de post Justitie was toebedeeld, waaronder het anti-discriminatie beleid van de Unie valt.
Op 11 oktober moest Buttiglione in het parlement verschijnen voor de Commissie Burgerlijke Vrijheden. Hij werd stevig ondervraagd. Op vragen van de Nederlandse Europarlementariër Kathalijne Buitenweg (GroenLinks) antwoordde hij dat hij homoseksualiteit beschouwde als 'een zonde'. Ook zei hij: 'In het huwelijk beschermt de man de vrouw zodat die rustig kinderen kan krijgen.' Sociaal-democraten, liberalen en groenen waren furieus. De Commissie Burgerlijke Vrijheden stemde met één stem verschil tegen Buttigliones benoeming.
