De overwinning van Barack Obama liet zelfs de meest cynische spindoctors in Washington niet onberoerd. Niemand anders dan Karl Rove, voormalig politiek strateeg van George W. Bush, schreef een lyrisch stuk in The Wall Street Journal – over de zoon van een Keniaanse immigrant die het tot president van Amerika had gebracht. Wie was er niet geroerd, vroeg Rove zich af, bij het zien van de tranen op het gezicht van Jesse Jackson?

Aan deze zijde van de oceaan hield ook Kay van de Linde, onze eigen Karl Rove, het bijna niet meer droog. Op verkiezingsavond bekende de spindoctor van Rita Verdonk bij Pauw & Witteman dat hij ‘kippenvel’ kreeg van Obama’s speeches en dat hij hoopte op een ‘landslide’ voor de zwarte presidentskandidaat. Rita Verdonk, dacht ik: was dat niet de vrouw die bij de lancering van Trots op Nederland zei dat ‘ze’ overal maar slavernijmonumenten willen neerzetten 'om ons slecht af te schilderen?'

Opeens moest ik weer denken aan een bijeenkomst in Den Haag, zo’n drie jaar geleden, waar Verdonk - toen nog minister - een emancipatieprijs voor allochtone vrouwen zou uitreiken. Het was een gezellige boel, totdat Rita binnenkwam: plotseling was het alsof er een ijzige wind door de zaal ging. Na afloop vertelde Noraly Beyer, de Surinaams-Nederlandse nieuwslezeres, dat ze zich door Verdonk een vreemdeling in eigen land was gaan voelen.

En nu keken Noraly Beyer en de spindoctor van Rita Verdonk zonder dat ze het van elkaar wisten ontroerd naar dezelfde beelden uit Amerika.

Thijs Broer