Nu geeft uitgeverij Pegasus onbekende werken uit de Slavische literaturen uit. En het laatste daarvan is De biecht van een echtgenoot van K. Leontjev. Dat is een verrukkelijke novelle die begint met de zin ‘Goddank, ik ben niet arm!’ Vertaler Willem G. Westeijn brengt de tekst in een sterke cadans. Het is erg mooi om te zien hoe de toon van de verteller gaandeweg wordt ingevuld door andere emoties. Maar eigenlijk best jammer dat Pegasus tegelijk een geslaagde poging doet om Leontjev onbekend te houden. In plaats van bij openslaan direct te lezen: ‘Goddank, ik ben niet arm!’ wordt de lezer nu eerst middels een keurige inleiding effectief de leeslust benomen. Ook de cover à la het maandblad van een Overijsselse notarisvereniging uit 1950 smoort veel belangstelling in de kiem. En voor hardleerse volharders is er nog een corpsgrootte niet groter dan gekleurde muisjes.
Haal weg die inleidingen. Leve de uitleiding!

LERNERT ENGEL­BERTS – Dan Lernert Engelberts. Zijn bundel is uitgegeven op papier zo dun en roze als goedkoop Frans wc-papier. In een soort midi-formaat (straight to pocket staat op de eerste bladzijde). Maar Echte slechte mensen (De Harmonie) is niet zomaar het lollig tegendraads prozadebuut van deze dichter en filmmaker. Die Engelberts heeft een ontzettend sterk gevoel voor hoe mensen praten. Er is een verhaal bij waarin verschillende figuren steeds in een paar regels commentaar leveren op het leven van een meisje. Meesterlijk geeft Engelberts hun gedachten weer. Niet door te noteren hoe mensen hóren te praten, maar hoe mensen echt praten. De schoonmaakster zegt: ‘Het maakt niet uit wat je schoonmaakt. Als het maar vies is.’ Simpel maar dichtbij en veelzeggend zijn Engelberts observaties: ‘Hij lag altijd het liefst tegen mijn rug aan, en ik tegen de zijne.’ Hier zit meer in het vat. Hup Lernert Engelberts!

GRANTA – De nieuwe hoofdredacteur Jason Cowley revancheert zich na een vage start. Beginnen met nr. 100 was wellicht ook wat zwaar. Maar nr. 101 heeft veel te bieden. Crowley breekt vrolijk met de traditie: zijn Granta is zonder thema, er staat poëzie in en het mag zelfs over andere teksten gaan. Fijn. Er staat onder meer een goed true crime-verhaal in van Tim Lott over de moord op zijn vriend en impresario Rod Hall. Het lijkt wel alsof Lott zijn verdriet verdrijft door minutieus te analyseren wat er is gebeurd en waarom. Aan het slot ontleedt hij het zojuist vertelde verhaal aan de hand van de esthetische opvattingen van Rod Hall zelf. Wat had die ervan gevonden als een van zijn scenarioschrijvers ermee aan was gekomen? Lott komt tot de navrante conclusie dat zijn vriend zou hebben gezegd: ‘It’s dramatic, I agree. But there’s no redemption in it, no lessons, no hope. It’s just too sad.’

GEHEIME TIP – Alleen voor VN-lezers, want het wordt goed geheim gehouden: zondag 18 mei 2008 telt Amsterdam centrum meer dan duizend boekenkramen in de ‘grootste boekenmarkt ter wereld’. Lezers met bakfietsen, kinderwagens en kruiwagens – we zien elkaar zaterdag en als de organisatie van Amsterdam Wereldboekenstad het nog even stilhoudt: wij gooien onze karren wel vol!