VN MediagidsVreemde snuiters
Politiek / zomerrapport 28.06.2011
1. Helma Neppérus (VVD)
Eigenlijk dankt Helma Neppérus haar bekendheid als Kamerlid aan een flauw staaltje afzeik-tv. In 2009 werd zij wekelijks te kijk gezet in Het Binnenhof van Jaïr op de zender Het Gesprek. Lekker meelachen met Jaïr Ferwerda om Helma's wat onaangepaste uiterlijk: bloempotkapsel en bekakt accent. Maar ondanks de spotternij bleef het slachtoffer doodgemoedereerd doorbabbelen. Zo verwierf ze onbedoeld een soort cultstatus. Tijdens de internationale rel over het rapport van het VN-klimaatpanel in hetzelfde jaar wist Neppérus zich in de Kamer te profileren als klimaatscepticus. Net als PVV-collega Richard de Mos, maar dan een stuk intelligenter: ze pluisde alarmistische klimaatrapporten één voor één door, op zoek naar fouten. Inmiddels heeft de 'Helmaaaaa' van Jaïr haar naam gevestigd als degelijk, invloedrijk Kamerlid, binnen en buiten haar fractie.
2. Dion Graus (PVV)
Niet lang geleden werd Dion Graus nog beschouwd als de lame duck van de PVV-fractie. In opspraak geraakt door hardnekkige geruchten over financiële malversaties en vermeende mishandeling van zijn ex-vriendin, leek de dierenvriend verbannen naar de achterste banken. Wat ook niet hielp was zijn eigenaardige voorkomen: meermalen werd hij vergeleken met 'The Penguin', de waggelende schurk uit de film Batman Returns. Grote woede wekte hij in de Kamer toen hij CDA-collega Henk-Jan Ormel, in een kennelijke poging stoer te doen, een 'beginnend lijder aan alzheimer' noemde. Afgelopen jaar vierde Graus niettemin een grote triomf: hij wist de instelling van driehonderd speciale 'animal cops' in het regeerakkoord te krijgen. Zijn volgende trofee moet het verbod op de rituele slacht worden dat Graus liet opnemen in het PVV-verkiezingsprogramma en dat nu door Marianne Thieme in een wet wordt gegoten. Lastig: in zijn eigen fractie moet Graus de groeiende weerstand van Israël-adepten als Wim Kortenoeven nog zien te overwinnen.
- Ondanks de spotternij bleef ze doodgemoedereerd doorbabbelen
3. Wim Kortenoeven (PVV)
Zelfs in de PVV-fractie zijn er weinig Kamerleden met zo'n wonderlijke staat van dienst als Wim Kortenoeven. Hij was tractorchauffeur en vuilnisman in een kibboets, werkte voor een reisorganisatie, in de sociale sector en bij het CIDI. Ook schreef hij tal van artikelen en boeken over het Midden-Oosten, steevast vanuit een radicaal pro-Israëlisch standpunt. Naast zijn Kamerlidmaatschap is hij directeur van een pro-Israëlische lobbyorganisatie. In het parlement pleitte hij voor een preventieve aanval op schurkenstaat Iran 'om onze eigen vernietiging te voorkomen'. Onlangs kwam hij weer in het nieuws vanwege de enorme oranje-wit-blauwe prinsenvlag - geliefd symbool van de NSB - die hij voor het raam van zijn werkvertrek had gehangen. Alle reden voor de Kamer om hem weg te zetten als een gestoorde zeloot. Maar opvallend genoeg weet hij ook een zekere waardering te oogsten. 'Hij heeft rare ideeën,' zegt een Kamerlid, 'maar hij komt goed uit zijn woorden. Dat kun je niet van de hele PVV zeggen.'
4. Hans Spekman (PvdA)
Hij draag steevast kraagloze overhemden en truien, spreekt de taal van de Utrechtse volksbuurt waar hij opgroeide, stond als wethouder bekend als 'sociale Rambo' en heeft een gloeiende hekel aan dikdoenerij. Toen Wouter Bos hem in 2006 naar Den Haag haalde om de PvdA weer een volkser smoel te geven, betwijfelde menigeen dan ook of Hans Spekman het in de Haagse slangenkuil zou volhouden. Even kreeg hij het lastig in zijn partij toen hij in Vrij Nederland pleitte voor het 'vernederen' van onverbeterlijke Marokkaanse rotjongens. Maar na jaren van onvermoeibaar geploeter voor vluchtelingen, daklozen en andere minder bedeelden moet de conclusie zijn: Spekman staat recht overeind. Binnen en buiten zijn fractie geldt hij als een ongepolijst maar bedreven politicus. Sinds de aanvang van dit parlementaire jaar zit hij in het fractiebestuur, verantwoordelijk voor campagnes en strategie.
5. Lutz Jacobi (PvdA)
In de links-liberale vleugel van de PvdA is de afgelopen jaren wel eens wat lacherig gedaan over Lutz Jacobi, die met haar dikke bril, korte geverfde haar, wijde kleren en ferme stemgeluid het toonbeeld is van de ouderwetse sociaal-democratische politica. Maar daar laat Jacobi zich niet door van de wijs brengen. In Friesland, haar geboortegrond en een van de weinige provincies waar de PvdA nog heer en meester is, wordt ze op handen gedragen. In de Kamer zwoegt ze rustig voort, met af en toe een opmerkelijk succesje. Toen CDA-staatssecretaris Henk Bleker zijn Groningse maatje Marc Calon (PvdA) wilde inhuren als extern adviseur om de chaos te bedwingen bij de Dienst Regelingen (waar dezelfde Calon al jaren in de Adviesraad zat) ging Jacobi dwarsliggen, gesteund door een Kamermeerderheid. 'Sterk en sociaal, dichtbij mensen' mag dan een versleten kreet zijn, voor sommige PvdA'ers lijkt-ie nog steeds van toepassing.
- Cannes Het filmfestival van Cannes is in volle gang. Wat zijn de beste films en de smakelijkste roddels?
- Sap of Dibi GroenLinks houdt een ledenreferendum. Wat is er eigenlijk te kiezen?
- Griekse verkiezingen Op 17 juni gaan de Grieken weer stemmen. De radicaal-linkse partij Syriza en de rechts-extremistische partij Gouden Dageraad doen het goed. Wat willen ze?
- Uit het zicht Steeds meer grote kunstwerken verdwijnen naar de huizen van rijke particulieren. Wat nu?
- Netneutraliteit Nederland heeft als eerste Europese land netneutaliteit in de wet verankerd. Maar wat is het eigenlijk?
