Over niets wordt zo veel gelogen als over seks, en ik heb sterk het idee dat je daar nog blij om moet zijn ook. Blij met dat leugenachtige spreken. Want spraken we naakt en onbedekt, de wereld zou er nog grimmiger uitzien dan ze toch al doet.

Er bestaat een seksuele praktijk, of 'praxis' zoals doe-het-zelvers en marxisten niet moe worden te zeggen, en die vertegenwoordigt een relatief klein gebied. Het overgrote deel van het seksuele territorium wordt gevuld door praatjes, preken, spreken, insinuaties, gefluister, gestamel en achterklap. Dit gegeven zou ons al met argwaan moeten vullen, want als de seksuele daad zo bevredigend is, waarom moeten er dan zo veel woorden aan vuil worden gemaakt? Seks is veel meer een praat- dan een doevak, om het populair te zeggen.

En een vak is het, er moet gewerkt worden. Ik geloof dat iedereen wel weet dat het heel moeilijk is een beroep te vinden, dat enkel en alleen uit jolijt bestaat. Hoe vervullend een baan ook is, en hoezeer wij er ook in slagen onze unieke persoonlijkheid er in uit te drukken, er is altijd een deel van het werk dat we het liefst zouden overslaan, maar dat toch moet gebeuren, omdat het er nu eenmaal bij hoort. Zelfs de schrijver van de meest spannende thrillers houdt er zoiets als een administratie op na, en dat is prozaïsch werk, van btw en bonnetjes.

Ik las net een onderzoek van de Studiedienst van de Vlaamse Regering (SVR), waarin gekeken werd naar de 'werktevredenheid' van de Vlaamse werknemer. Die Vlaming onderscheidt zich van zijn Zuid-Europese collega omdat hij meer dan de Spanjaard en de Italiaan werklustig is: vijftig procent van de ondervraagden 'wil aan de slag blijven, ook als dat financieel niet meer nodig is'. In Nederland en Scandinavië zal dat werkethos minstens zo goot zijn, zo niet nog groter. Slechts twintig procent van de geënquêteerden ziet zijn 'job enkel als een manier om geld te verdienen'. Het overgrote deel van de mensen verzint er dus van alles bij: zelfontplooiing, leergierigheid, sociale contacten, kantoorhumor, automatenkoffie en meer van dat soort onmisbare dingen.
Maar er is niemand die voor honderd procent tevreden is met zijn werk. Er is altijd wel een klein, minder aangenaam randje dat we voor lief moeten nemen, en dat we vergoelijken met de term 'het dagelijkse bestaan'.

Het vervelende is nu dat die realiteitszin bij seks geheel ontbreekt. Op de een of andere manier is het idee ontstaan dat seks de grote gelijkmaker zou zijn. Niet voor niets dat marxisten als Reich cum suis die klasseloze maatschappij van ze ook meteen voorstelden als een seksueel walhalla: want iedereen beschikt min of meer over gelijke, seksuele 'productiemiddelen', dus daaraan kan het niet liggen.

Seks zou alles goedmaken wat in het dagelijkse leven moeizaam loopt. Seks is natuurlijk, spontaan, moeiteloos: hetkomt vanzelf, je hoeft er weinig voor te leren (al kan een beetje oefening geen kwaad): zelfs het wat oudere kind kan al de was doen. En van dat wasje verwachten we niet minder dan de totale bevrediging. Elke keer weer. Honderd procent. Ook als de sekspartners het voor de driehonderdzesentachtigste keer doen, en je vooral de afwasmachine hoort die op volle toeren draait.

Noem ze me: de seksueel gelukkigen. Wijs me ze aan, zelfs de mensen die voor tachtig of negentig procent tevreden zijn met hun seksleven. Ik ken ze niet. Of liever gezegd: ik geloof ze niet. Het is ook zo lullig om over seks te klagen. Als er al over gesproken wordt, gebeurt dat besmuikt, met veel geknipoog en kat-in-het-bakkie-taal. Thumbs up. Bij ons gaat alles zó.

De waarheid is, dat de mens naast zijn werk een nog groter werk wacht, en dat is de seks. En het moet gebeuren, anders zijn wij niet volwaardig mens.

Ik ken hier geen percentages, maar denk dat ook hier maar een kleine minderheid toegeeft dat hij of zij seks heeft simpel en alleen om de seks. Een wasje draaien, soms kom je er niet om heen. Het merendeel der mensen heeft heel wat hogere verwachtingen: overgave, intimiteit, vervloeiing, het ultieme samenzijn. Dat zijn de mensen die zo hoog opgeven van de automatenkoffie. Ze kunnen er sloten van drinken, en ze krijgen er nooit genoeg van.

Ik heb alles vóór en na de seks altijd leuk gevonden: de flirt, de verwachting, de sigaret na afloop, andermans hand op je buik. Maar dat tussenstuk: ik vind het nogal een gedoe. Twister voor ouderen. Ja, seks is voor mij een middel: de verbinding is sneller via de seks, het is de ADSL van de sociale contacten. Maar dat middel zelf, om daar nu zo hoog van op te geven. Ik vind dat de grootste leugen die wij mensen eendrachtig in stand houden.