VN MediagidsRoeptoeters
Politiek / zomerrapport 23.06.2011
1. Richard de Mos (PVV)
Wie PVV-Kamerlid wil worden, moet een grote mond hebben. Richard de Mos, voormalig onderwijzer in de Haagse Spoorwijk, voldoet meer dan voorbeeldig aan deze functie-eis. Er gaat geen week voorbij of de parlementariër - tevens gemeenteraadslid in Den Haag - lanceert een bizar plan, liefst via de voorpagina van De Telegraaf. Een kleine greep: een snelweg aanleggen dwars door het Groene Hart, meeuwenvoerende moslims in de Haagse wijk Morgenstond keihard aanpakken en een groots Formule 1-evenement naar de Hofstad halen. Als woordvoerder milieu ageert De Mos graag tegen 'klimaatalarmisten'. In de vroege sneeuwval van de afgelopen winters zag hij het bewijs dat de opwarming van de aarde een fabeltje was. In het najaar raakte De Mos in opspraak: hij had ten onrechte op zijn cv gezet dat hij basisschooldirecteur was geweest. Zijn verweer: aangezien hij wel een opleiding tot directeur had gevolgd, had hij het kunnen zijn.
2. Ahmed Marcouch (PvdA)
Hij was een onorthodoxe en moedige voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. Hij pleitte voor keihard optreden tegen Marokkaanse probleemjongeren en trotseerde zijn islamitische achterban, onder andere door deel te nemen aan de Gay Pride. Dat kostte hem zijn baan: in 2009 werd Marcouch in Slotervaart onttroond na een interne PvdA-coup. De landelijke partijtop, die al jaren met hem wegloopt, haalde hem vervolgens naar Den Haag. Maar als Kamerlid valt Ahmed Marcouch vooral op door zijn onbedwingbare zucht naar media-aandacht. Hij lanceert voortdurend plannetjes zonder follow-up: 'lokjoden' en een 'nationale keppeltjesdag' tegen antisemitisme, een 'homoplein' tegen homohaat, een beschavingsoffensief voor jeugdige relschoppers op Urk. 'Marcouch is louter met beeldvorming bezig,' zegt een collega-Kamerlid.
- Er gaat geen week voorbij of hij lanceert een bizar plan
3. Hero Brinkman (PVV)
De voormalige buurtregisseur uit Amsterdam-West is een van de PVV-roeptoeters van het eerste uur. Hij noemde de Antillen 'een roversnest' en Job Cohen 'een lafaard en de slechtste burgemeester van Amsterdam ooit'. Dit jaar maakte hij naam met een voorstel hoofddoekjes te weren uit alle bussen in Noord-Holland, en dreigde hij commentator Thomas von der Dunk 'bij de enkels' te zullen 'afzagen' als die de PVV met de NSB zou vergelijken. Binnen zijn eigen fractie is de positie van Brinkman omstreden, sinds hij vorig jaar tegen de wil van Wilders een poging deed de partij te democratiseren. Het initiatief mislukte jammerlijk, onder meer vanwege de ongelukkige timing: Brinkman presenteerde zijn plannen precies op het moment dat het ene na het andere gênante verhaal over PVV-Kamerleden naar buiten kwam. Brinkmans collega's zeggen dat hij ondanks deze tegenslag 'zeker geen gebrek aan moed' heeft: 'Hij is natuurlijk een paar keer afgeplast door zijn eigen partij, maar blijft wel gewoon doorgaan.'
4. Charlie Aptroot (VVD)
Hij was een van de trouwste volgers van Rita Verdonk. Maar toen de VVD onder leiding van haar tegenstrever Mark Rutte de grootste partij van Nederland werd, stond Charlie Aptroot op verkiezingsavond het hardst te dansen. Een poging Kamervoorzitter te worden strandde omdat hij de PVV tegen zich in het harnas joeg met een voorstel het aantal spoeddebatten te beperken. Maar de voormalig wethouder van Wassenaar zit niet snel bij de pakken neer . Hij komt graag in het nieuws, bij voorkeur als kampioen van de Nederlandse automobilist. Aptroots kruistocht tegen de kilometerheffing onder Balkenende IV (Kilometerheffing No Way!) gaf de VVD een stevige boost en ook de verhoging van de maximumsnelheid naar 130 kilometer kwam er mede dankzij hem. Aptroots grote arsenaal aan rechtse plannetjes levert hem bewondering op bij partijgenoten: 'Als we tijdens een reces een medialuw weekje hebben, denken we al snel: heeft Charlie nog wat?' Buiten de fractie zijn ze minder van hem gecharmeerd: 'Een patjepeeër eerste klasse.'
5. Liesbeth van Tongeren (GroenLinks)
Als directeur van Greenpeace Nederland wist ze al behoorlijk de aandacht te trekken: ze liet kolossale basaltblokken in de Noordzee dumpen om vissers met sleepnetten te hinderen. Als Kamerlid voor GroenLinks, sinds vorig jaar, gaat Liesbeth van Tongeren op dezelfde activistische voet verder. In een fractie die overwegend wordt bevolkt door sociaal-liberalen, vertolkt zij het ouderwetse eco-geluid: tegen nieuwe kolencentrales, tegen gasopslag in Groningen en Noord-Holland, tegen de C02-grootgrutters van Schiphol. Ook verzet Van Tongeren zich hevig tegen de kerncentraleplannen van het kabinet: onlangs noemde ze minister Maxime Verhagen van Economische Zaken nog 'een spookrijder', omdat hij zich sinds Fukushima weigert te beraden op kernenergie. De verongelijkte toon die Van Tongeren vaak aanslaat, levert haar onder rechtse parlementariërs geen vrienden op: termen als 'drammer' en 'linkse brulboei' zijn niet van de lucht. Maar achter de schermen onderhoudt Van Tongeren uitstekende relaties met haar collega's - naar verluidt zelfs met verkeersminister Melanie '130 km' Schultz van Haegen.
- Cannes Het filmfestival van Cannes is in volle gang. Wat zijn de beste films en de smakelijkste roddels?
- Sap of Dibi GroenLinks houdt een ledenreferendum. Wat is er eigenlijk te kiezen?
- Griekse verkiezingen Op 17 juni gaan de Grieken weer stemmen. De radicaal-linkse partij Syriza en de rechts-extremistische partij Gouden Dageraad doen het goed. Wat willen ze?
- Uit het zicht Steeds meer grote kunstwerken verdwijnen naar de huizen van rijke particulieren. Wat nu?
- Netneutraliteit Nederland heeft als eerste Europese land netneutaliteit in de wet verankerd. Maar wat is het eigenlijk?
