04-06-2008
Door Freke Vuijst

De laatste primary-avond begon met een toespraak van John McCain. Zijn campagneteam vond het ongetwijfeld een slimme zet om de Republikeinse presidentskandidaat in te zetten op een avond die belissend was voor de twee Democratische kandidaten, maar McCain had beter zijn gezicht niet kunnen laten zien. Dit was McCain op z’n slechtst: zijn stem piepte in de hoge octaven, hij grijnsde op de meest ongepaste momenten en de setting voor de speech was bedroevend – een zaaltje in de provincie met 200 lauw reagerende supporters.

Nog geen uur later was het Clinton’s beurt. Nu was het niet de toon, maar de inhoud die verbaasde. Het was alsof Clinton buiten de realiteit stond. Obama had vanavond de Democratische nominatie gewonnen, Clinton had – nipt - verloren. Dat waren de feiten. Alleen niet in Hillaryland, want dit was een campagnespeech, zoals ze er honderden heeft gegeven. Pas aan het eind gaf ze toe dat ze zich de komende dagen zal beraden. Meest gebruikte woord in de toespraak? Het woordje ‘I’.

Weer een uur later en Obama staat op het podium voor een uitzinnig publiek van 17.000 mensen. Zijn campagneteam had de locatie goed gekozen: de hal waar de Republikeinen in september hun conventie zullen houden. Dit was Obama’s avond, niettemin sprak hij twee paragrafen lang over de bijzondere kwaliteiten van zijn tegenstander Hillary Clinton. En hij zette de aanval in op McCain. ‘John McCain has spent a lot of time talking about trips to Iraq in the last few weeks, but maybe if he spent some time taking trips to the cities and towns that have been hardest hit by this economy - cities in Michigan, and Ohio, and right here in Minnesota - he'd understand the kind of change that people are looking for.’ Meest gebruikte woord in de toespraak? Het woordje ‘You.’




Een toespraak is een toespraak is een toespraak. Slechts een enkele keer, zoals vanavond, zijn toespraken onthullend.