19-04-2008
Door Freke Vuijst

Volgende week hervatten Clinton en Obama hun strijd met de voorverkiezing in Pennsylvania. Maar het beeld van een nek-aan-nekrace is misleidend.

De afgelopen zes primary-vrije weken hebben tenminste één ding opgeleverd: de campagnejunkies zijn aan het rekenen geslagen. Hun conclusie is eensluidend: Clinton kan Obama niet meer inhalen.

Het rekenwerk van de cijferaars is gortdroog en mist de opgeklopte spanning van een nek-aan-nekrace. Niettemin is het overtuigend. Obama heeft op dit moment honderdeenenzestig gedelegeerden meer dan Clinton.

Dat lijkt niet veel, maar is in feite een voorsprong van zes procent. Er staan nog negen voorverkiezingen en caucussen op de kalender (hekkensluiter is Puerto Rico op 7 juni) met in totaal vijfhonderdzesenzestig gedelegeerden, dat is slechts zeventien procent van het totaal.

Pelosi club
Ook als Obama in een staat verlies lijdt (bijvoorbeeld in Pennsylvania, waar Clinton in de peilingen een kleine voorsprong heeft), voorspellen de getallenkrakers op basis van peilingen en de demografische structuur van de staten in deze laatste ronde een netto winst voor Clinton van slechts negentien gedelegeerden.

Clintons eigen campagnestrategen hebben nu toegegeven dat Clinton in de primaries van de komende weken Obama niet kan verslaan. De Clinton-campagne concentreert zich daarom op de zevenhonderdachttien super­delegates, Democratische Congresleden en partijbonzen die niet door de kiezers zijn gekozen. Clinton ligt vierentwintig supergedelegeerden voor op Obama. Er zijn tweehonderdtweeënvijftig superdelegates die hun voorkeur voor de Democratische presidentskandidaat nog niet bekend hebben gemaakt.

Om haar achterstand weg te werken, zou Clinton tweederde van dit groepje moeten overhalen.
Dat is onrealistisch, gezien de trend van de supers om zich voor Obama uit te spreken. Sinds februari hebben negen­enzestig supers zich gelieerd aan Obama en heeft Clinton vijf aan haar gelieerde supergedelegeerden verloren.

En dan zijn er de leden van de zogenaamde ‘Pelosi Club’, die net als Nancy Pelosi, de Democratische leider van het Huis van Afgevaardigden, hebben gezegd dat zij hun stem zullen uitbrengen op de kandidaat die in de voorverkiezingen de meeste gedelegeerden heeft gewonnen. Met andere woorden: voor Obama zullen stemmen.

De Pelosi Club bestaat nu uit zeven supers, maar het sentiment onder de supers om de wil van de kiezers te volgen is waarschijnlijk veel groter.

Ontknoping
Kunnen Florida en Michigan de rekensom nog beïnvloeden?
Nee. Deze twee staten waren gewaarschuwd dat hun gedelegeerden niet zouden meetellen omdat ze tegen de wil van de partij hun voorverkiezingen naar het begin van het verkiezingsjaar hadden verzet. Beide kandidaten hebben daarom geen campagne gevoerd in de staten, in Michigan stond Obama zelfs niet op het stembiljet. Clinton won in beide staten.

Over het lot van deze ‘gedelegeerden’ moet een kwalificatiecommissie van de conventie beslissen. Die commissie wordt echter ge­domineerd door Obama-mensen en Clinton kan haar zogenaamde overwinningen in Florida en Michigan dus wel vergeten.

De spannende vraag in de komende weken is dus niet wie de verkiezing wint, want Obama heeft al gewonnen, maar wanneer Clinton het opgeeft. Howard Dean, de voorzitter van de partij, voorspelde een ontknoping in juni, ofwel na de laatste voorverkiezing in Puerto Rico.

Dat is het moment voor de supers die hun stem nog niet hebben verklaard, om dit wel te doen.
En voor de partij om de rekensom aan Clinton te presenteren.