Er moet heel wat zijn afgeruzied achter de schermen van The Jerusalem Post. Meteen na de gruwelijke slachtpartij op het Noorse vakantie-eiland Utøya publiceerde het Israëlische dagblad een commentaar waarvan de honden geen brood lustten. Natuurlijk werd de slachtpartij die Anders Breivik onder de socialistische teenagers op het eiland had aangericht, afgekeurd.

Maar de krant kon begrip opbrengen voor de bezwaren die Breivik koesterde tegen het ruimhartige immigratiebeleid van zijn land en de opmars van het multiculturele denken binnen de Norske Arbeiderpartiet. De Noren stonden als een pacifistisch volkje bekend, maar was hun streven naar wereldvrede niet een beetje naïef? Het bloedbad op Utøya leidde hopelijk tot een wat kritischer houding tegenover de moslimmigranten. Oslo's tragedie mocht in geen geval worden misbruikt door 'degenen die er baat bij hebben het failliet van het verwerpelijke multiculturalisme te verdoezelen'.

Dit weekend bood de hoofdredactie excuses aan. De krant had het Europese immigratiebeleid er beter niet met de haren kunnen bijslepen. Breiviks waarschuwing tegen de 'moslimkolonisatie van Noorwegen' deed bij nader inzien denken aan de haatdragende taal van de nazi's aan het adres van de Joden. De krant veroordeelde elke vorm van geweld tegen onschuldige burgers.

So far, so good? Niet helemaal. Want de Post was lang niet het enige pro-Israëlische medium dat de aanslag op Utøya aangreep om de Noorse socialisten de les te lezen. Vooral conservatief-Joodse bloggers in Amerika sloegen flink om zich heen. Neem Pamela Geller, de vrouw die Wilders uitnodigde een toespraak tegen de bouw van een moskee op Ground Zero te houden en auteur van het boek Stop the Islamization of America. A Practical Guide to the Resistance dat sinds kort in de winkels ligt. Op haar weblog Atlas Shrugs onthulde ze dat Utøya geen onschuldig vakantiekamp was, maar een 'antisemitisch indoctrinatiecentrum'. Vlak voordat Breivik zijn automatisch geweer tevoorschijn haalde, had de Noorse minister van Buitenlandse Zaken, Jonas Gahr Stoere, de socialistische jongeren toegesproken. Hij juichte het toe dat de Palestijnen van plan waren dit najaar hun eigen staat uit te roepen. Het veiligheidshek dat Israël op de grens met de bezette gebieden heeft neergezet, moest wat hem betreft worden afgebroken. De jongeren wachtten de minister op met een spandoek met de tekst: 'Boikott Israel'. Reden voor Geller om de Utøya-gangers te verwijten dat zij de Joodse staat 'demoniseerden'.

FrontPageMag, een andere rechtse blog, liet bestsellerauteur Alan M. Dershowitz aan het woord. Hij had de Noorse ambassadeur in Israël, Svein Sevje, betrapt op een kwalijke uitspraak. Voor de moordlust van Breivik bestond geen excuus, voor de Palestijnse aanslagen op Joodse kolonisten in de bezette gebieden wél, meende de diplomaat. Dan moest Israël zich maar vredelievender opstellen. Een grove schande, aldus Dershowitz. Zijn conclusie: 'Noorwegen is het meest antisemitische en meest anti-Israëlische land in Europa.' Op dezelfde site vergeleek publicist Joseph A. Klein de leiders van de Arbeiderpartiet met Hitlers Noorse stadhouder Vidkun Quisling.

Kennelijk slagen sommige pro-Israëlische kringen er met geen mogelijkheid in de barbaarse aanslagen in Noorwegen en het conflict in het Midden-Oosten uit elkaar te houden. Representatief voor de inwoners van de Joodse staat lijken me de opvattingen van Geller, Dershowitz en Joseph A. Klein niet. Dit weekend demonstreerden driehonderdduizend Israëliërs in het centrum van Tel Aviv tegen de stijgende kosten van het levensonderhoud en voor meer sociale gerechtigheid. De modale Moshe en Noa hebben wel iets anders aan hun hoofd dan ruzie zoeken met de Scandinaviërs. Maar dat de staat Israël steeds vaker het gezelschap opzoekt van rechtse fundamentalisten uit Europa en Amerika, valt moeilijk te ontkennen. Als ze maar tegen de islamisering zijn.

In december 2010 maakte een delegatie van de European Freedom Alliance zijn opwachting in Jeruzalem. De buitenlandse gasten werden rondgeleid over de West Bank. Ze brachten een bezoek aan het parlement, de Knesset en het Holocaust Museum Yad Vashem. De delegatie bestond uit voorzitter Heinz-Christian Strache van de Oostenrijkse FPÖ, Filip Dewinter van het Vlaams Belang en Kent Ekeroth, lid van de Zweedse Rijksdag namens de rechtse Sverigedemokraterna. Allemaal groeperingen die in het verleden vonden dat de SS ook goed werk had verricht. Maar nu waren ze tot het filosemitisme bekeerd. Waarom? Volksvertegenwoordiger Ekeroth: 'Israël wordt door de moslims met raketten bedreigd. Stockholm nog niet. Maar we zitten met hetzelfde probleem.'

Bundesparteiobmann Strache: 'Israël is de voorpost van de westerse beschaving. Het islamisme is het fascisme van de eenentwintigste eeuw.' Dewinter in de Knesset: 'U bent het slachtoffer van de militaire jihad. Wij van de culturele, de demografische en de immigratie-jihad. We voeren dezelfde oorlog.' Geen misverstand: ik begrijp heel goed dat Israël zich bedreigd voelt door Hamas en de Hezbollah. Maar soms kun je het gezegde 'De vijand van mijn vijand is mijn vriend' te ver doorvoeren.