08-09-2007
Harm Ede Botje

De steunverklaring bij de oprichting van het comité van ex-moslims is tot half september, als het comité officieel wordt gepresenteerd, geheim. VN heeft de tekst. Wat staat erin?

‘Vertrouwelijk’ staat er met grote letters op de voorkant van de steunverklaring bij de oprichting van het comité van ex-moslims. In een begeleidende brief, gestuurd aan een honderdtal sympathisanten, wordt gewezen op de plicht tot geheimhouding tot half september, als het comité officieel wordt gepresenteerd. ‘Als u het eens bent met de inhoud verzoeken wij u een exemplaar te ondertekenen en zo spoedig mogelijk te retourneren.’

Onder de brief staan de namen van vijftien academici, schrijvers en journalisten. Het zijn mensen die wel vaker opduiken in het islamdebat: Paul Cliteur, Afshin Ellian, maar ook Cisca Dresselhuys, Theodor Holman, Max Pam. Nog geen afvallige islamieten op het schrijven van voorzitter Michiel Hegener.

De beginselverklaring begint met een uitgebreide juridische onderbouwing van de godsdienstvrijheid, zoals die is vastgelegd in de grondwet en in de internationale verdragen. Vervolgens beschrijven de opstellers de situatie in de islamitische wereld, waar afvalligheid kan worden bestraft met de doodstraf. Omdat de islam nu in Nederland wortel heeft geschoten, is de godsdienstonvrijheid binnen die religie een zaak van alle Nederlanders geworden, vindt het comité.
‘Het conflict tussen de islamitische leer en de Nederlandse wet bestaat al jaren. Maar de regering negeert het probleem en stelt kennelijk respect voor de islam boven respect voor individuele vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing’: in deze zin zit het venijn. Het comité suggereert dat de Neder­land­se overheid laks is geweest en afvalligen tot nu toe aan haar lot heeft overgelaten. Dat gaat veel te ver, vindt PvdA-fractievoorzitter Jac­ques Tichelaar, die liet weten vanwege deze passage de steunpetitie niet te ondertekenen.

De meeste eisen in de verklaring zijn niet verrassend, omdat ze al vastliggen in de grondwet en Europese verdragen. Belangrijkste en politiek meest haalbare voorstel is dat op alle scholen, ook de islamitische, ‘ruim aandacht moet worden gegeven aan het recht, ook van kinderen, om van godsdienst te veranderen en daarvan te getuigen’. Voorts is er de oproep aan islamitische organisaties om godsdienstvrijheid te erkennen en geweld en intimidatie tegen afvalligen te veroordelen. Of dat haalbaar is? De praktijk moet het uitwijzen.