06-12-2008
Door Rudie Kagie

Zou de Zembla-uitzending vorige week over de gijzeling in het stadhuis van Almelo afgelopen zomer, zo’n geruchtmakend document zijn geworden als de gemeente de medewerking had verleend waar de makers om vroegen? De burgemeester glipte schielijk door een glazen deur het gemeentehuis in toen hem een microfoon onder de neus werd geschoven: ‘Nee, we moeten door, we moeten door, we gaan vergaderen.’ Iedereen kon zien dat de haast die hier werd voorgewend op een smoes berustte.

Niet zo handig van de burgemeester, die uit hoofde van zijn ambt altijd en overal op zijn woord geloofd moet kunnen worden. Als hij over zo’n kleinigheid als ‘tijdgebrek’ al aan het fabuleren slaat, hoe waarheidsgetrouw zijn dan ’s mans verklaringen over prangende kwesties waar Almelo ’s nachts wakker van ligt?

Later dreigde de burgemeester het vasthoudende team van Zembla uit de raadszaal te laten verwijderen. De in het nauw gedreven wethouder Anthon Sjoers kroop zowat onder de tafel toen hem met draaiende camera werd gevraagd om de dubieuze aankoop van een bouwkavel toe te lichten. De beelden van wegduikende bestuurders versterkten de indruk dat in het stadhuis van Almelo een kolossaal geheim verborgen ligt.

Zelfs kijkertjes van Klokhuis weten tegenwoordig dat verijdelen dat iets gefilmd wordt door een hand voor de lens te houden, potsierlijke televisie oplevert. Wie aldus, doorgaans in opperste paniek, ingrijpt als de werkelijkheid geregistreerd en openbaar gemaakt dreigt te worden, zet zichzelf voor aap, maar blijkbaar is dat geen reden om dat niet te doen.

Toen Jacob Melsen, hoofd van de dienst binnenstadsontwikkeling van Almelo, door Zembla over de grootstedelijke ambities werd ondervraagd, vond Gerard Schopman het als gemeentelijke ‘senior communicatieadviseur’ nodig om bij dit onderhoud aan te schuiven. Grrr, dit was een voorlichter van het ergste soort, zo’n beroepsbemoeial die vast van plan lijkt om elk interview in de soep te laten lopen. Terwijl ambtenaar Melsen trouwhartig aan het uitleggen was dat er anderhalf miljard euro in de bouw van een nieuw stadshart zou worden gepompt ‘omdat dit geen stad van armoe hoeft te zijn en te blijven’, interrumpeerde Schopman: ‘Ho, hier wordt een wel heel zwartgallig beeld van Almelo neergezet. Mag dit stukje even overnieuw?’

‘Maar ik kan er niet zoveel anders van maken,’ bromde Melsen.

‘Je mag best zeggen dat Almelo zich aan het ontwikkelen is,’ instrueerde de verschrikkelijke Schopman.

‘Misschien is het beter dat ik eerst mijn verhaal afmaak, daarna bekijken we hoe dat uitpakt,’ stelde Melsen knorrig voor. Even later kapte Schopman de geïnterviewde opnieuw af, ditmaal resoluut: ‘Stop! Zet die camera uit! Dit gaan we dus niet doen.’ Ambtenaar Melsen werd het woord ontnomen toen hij wilde ingaan op de vraag op welke termijn café De Rechter (van de wanhopige Turk waar het in de uitzending om draaide) zou hebben moeten wijken voor de nieuwbouw.

Dat een gemeentelijke verklaring een dag na de Zembla-uitzending gewag maakte van ‘eenzijdige berichtgeving’ was een gotspe. We zagen bange bestuurders die allerminst tuk waren op wederhoor. Het droevigste beeld was dat van de ambtenaar die niet mocht uitspreken van een voorlichter met een rood potlood achter zijn oor.

Zembla: Gijzeling in Almelo - 23 november 2008