Vrij Nederland

Ook redacteuren van Vrij Nederland lazen ooit kinderboeken. Ter ere van de kinderboekenweek dragen zij voor uit hun favorieten.

Jean de Brunhoff

Babar thuis

Carel Peeters over Babar:
" ‘Babar’ wil zeggen: een vriendelijke, warme vaderolifant die ook koning is en hoofdpersoon van een reeks boekjes waarin hij zijn kinderen en onderdanen even vriendelijke als spannende avonturen laat beleven die altijd goed aflopen. ‘Babar’ wil ook zeggen: kijken naar de perfecte eenvoud van de kleurige, levendige en verfijnde tekeningen van Jean en Laurent de Brunhoff."

Truus Matti

IJsvrijersrap

Sander Pleij over de IJsvrijersrap:
"Vertellen is versieren. Je trekt, nee, je sleurt iemand met je mee. Door spannend, opmerkelijk, grappig, mooi, heel heftig te vertellen krijg je het voor elkaar dat mensen naar je luisteren. Dat deden vroeger de verhalenvertellers die door stad en land trokken. Maar ook de dominees en de meesters op school. Rappers doen het ook, meestal niet op papier maar in een microfoon, maar net als dichters gebruiken ze hun woorden om te versieren."

Ann Rutgers van der Loeff

De Kinderkaravaan

Maurits Martijn over de Kinderkaravaan:
"De Kinderkaravaan is zo’n boek waarvan de sfeer voor altijd ergens in je lijf blijft hangen. Ook al weet je allang niet meer waar het boek over gaat, de klank van de titel of het lezen van één zin wekt die sfeer weer tot leven. Paul Biegel kon dat, en Roald Dahl, maar Ann Rutgers van der Loeff is de absolute meester."

Astrid Lindgren

Ronja de Roversdochter

Padu Boerstra over Ronja:
"Misschien wel het mooiste én spannendste boek dat ik ken. Ronja, dochter van een roverhoofdman, raakt bevriend met Birk, zoon van de hoofdman van de rivaliserende roversbende. Ze mogen niet met elkaar omgaan en lopen samen weg – eigenlijk het Romeo-en Julia-verhaal dus. Het stukje dat ik voorlees is net voordat Ronja en Birk elkaar voor het eerst ontmoeten; Ronja is op de vlucht voor de doodenge vogelheksen. "

Astrid Lindgren

Pippi Langkous

Marijn van de Jagt over Pippi Langkous:
"Pippi Langkous van Astrid LIndgren is niet alleen een vrolijk, maar ook een onontbeerlijk boek. De anarchistische creativiteit waarmee Pippi de benauwende regeltjes van de volwassenen omkeert, omzeilt of om zeep helpt, schept ruimte in je hoofd. Op mijn 45e haal ik Pippi regelmatig aan als deskundige op diverse terreinen van het leven: keuzes maken, haarverzorging, hoe je te gedragen bij een deftige theevisite en vrijelijke omgang met een overschat begrip als de waarheid zeggen."

Dr. Seuss

Je bent nog niet in Niemandsverdriet

Thijs Niemantsverdiet over Dr. Seuss:
"Je bent nog niet in Niemandsverdriet heeft voor mij bovenal sentimentele waarde. Het was het eerste boek dat ik ooit kreeg, van vrienden van mijn ouders. Voorin staat geschreven: ‘Voor de kleine Niemantsverdriet, bij zijn geboorte.’ De plaatjes in het boek zijn niet wonderschoon, maar wel heel erg seventies: en dat is per slot van rekening het decennium waar ik uit afkomstig ben. En de moraal van het verhaal spreekt me ook wel aan: geef nooit op, ook al zit het zo nu en dan tegen. De laatste zin luidt: 'De pech die ik nu tegenkom, die pech heeft pech gehad'."

Werner Holzwarth/Wolf Erlbruch

Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft

Sander Donkers over 'De kleine mol':
"Hét voorleesboekje voor de anale fase - wanneer die ook mag zijn, want
volgens mij blijft poep voor kinderen heel lang leuk. 'De Mol' heeft niet
alleen véél poep, maar ook verschillende poep. Grootte, kleur, structuur en
geur worden behandeld, en dat schijnt goed te zijn voor de latere
geestelijke gezondheid van de kleintjes. Lastig was wel dat mijn dochter
zich vaak weer klaarwakker schaterde als de mol zijn zoete wraak nam."

Daan Remmert de Vries

Prikneus

Robert van de Griend over Prikneus:
"Als ik mijn stiefzoontje Wester (5) voor het slapen gaan moet voorlezen, kies ik als het even kan voor het boekje van Ridder Prikneus. Omdat het een leuk verhaal is over een jongetje dat zich een ridder waant, maar vooral om het niet zo politiek correct is als veel andere kinderboeken. Ridder Prikneus gebruikt woorden die kinderen van zijn leeftijd nog niet mogen gebruiken, en is brutaal tegen zijn ouders. Net als in het leven zelf. Ook aardig: het verhaal wordt verteld in Ilja Pfeijffer-achtige neologismen. Mijn stiefzoontje heeft zijn eigen reden om het verhaal telkens weer te
willen horen. Ergens gebruikt ridder Prikneus het woord 'piemelier'. Je begrijpt, voor een jongetje van vijf blíjft dat grappig."

Annie M.G. Schmidt

De Mislukte fee uit: Vingertje Lik

Juliëtte Berkhout over 'De Mislukte fee':
"Als kind had ik heel veel sproeten. Die zijn nu voor een deel verdwenen, wat
ik jammer vind. Maar indertijd vond ik het vooral jammer dat ik die sproeten
wél had. Boeken hielpen een beetje. Pippi Langkous, natuurlijk. En, omdat ik
van de eerste echte Annie M.G. Schmidt-generatie ben, haar gedicht 'De
mislukte fee'. Waarin mij gek genoeg nu pas, bij het voorlezen, de wrede
moeder opviel."