Ik lig bij de tandarts, met mijn hoofd iets lager dan mijn voeten; mijn mond wordt afgedekt door een plastic zeiltje, dat weer op zijn plaats wordt gehouden door een beugelklem. Het zeiltje verhoudt zich als een servet tot het echte grote operatielaken, maar ik vind het allemaal klinisch genoeg. De tandarts zegt dat ik gewoon kan slikken, maar mij lukt dat toch niet goed. Neusbeademing dan maar. Hij verzekert dat een verdoving niet nodig is, en hij blijkt gelijk te hebben, zo'n anderhalf uur lang. De zenuw is al dood, al blijf je natuurlijk wel het ruwe loodgieterswerk voelen waarmee de wortelkanalen worden schoongemaakt. Dit is, geeft hij meteen toe, niet het meest subtiele onderdeel uit zijn handelingsrepertoire.

Ik lig bij de tandarts en denk intussen aan de grondwet. Dat is wel heel erg patriottistisch van me.

Het klinkt overdreven als ik zeg dat de politieke situatie in Nederland me beroerd maakt (de wortelkanaalbehandeling helpt ook niet echt), maar ik kan het niet laconieker zeggen. Ik heb altijd gevonden dat we juist in Nederland in een luxe situatie verkeren: de politiek is belangrijk, je kunt je daar bij tijd en wijle flink over opwinden, maar liggend bij een tandarts bijvoorbeeld heb je letterlijk ander zaken aan het hoofd. Nu dus even niet.

Net een artikel in de Volkskrant gelezen waarin goede bedoelingen ongemerkt overgaan in een boel warrigheid. Michiel Hegener, oprichter van het Steuncomité ex-moslims, vindt het een schande dat moslimafvalligen die hun geloof willen verlaten, dat in veel landen met de dood moeten bekopen. Ook in Nederland is het veel minder eenvoudig dan de meeste moslims willen toegeven.

Tot zover kan ik hem volgen en ben ik het ook met hem eens. Het blijft overigens jammer dat de auteur niet ook andere godsdiensten noemt dan de islam, want (ultra-)orthodoxe christenen en joden nemen ook zo hun maatregelen wanneer het nageslacht niet geporteerd blijkt van het ware geloof. Verstoting is in die kringen heel gewoon.

Hegener stelt: 'Dagelijks worden er wereldwijd zo'n tachtigduizend kinderen geboren in een islamitisch gezin. Zonder uitzondering worden ze meteen beroofd van de vrijheid van godsdienst.'

Hier begint het betoog al behoorlijk te hyperventileren. Het is een schande inderdaad dat alle baby's bij hun geboorte afhankelijk zijn van de overtuigingen en opvoedkundige inzichten van hun ouders, maar een uniek islamitisch probleem is dat niet. Denk aan al die kleintjes die gedoopt worden zonder dat ze hun goedkeuring hebben kunnen geven; denk aan al die peuters die in een streng atheïstisch gezin opgroeien, terwijl de ukken misschien wel dorsten naar religieuze kennis. Wij worden geboren en ons wordt niets gevraagd: het is hemeltergend, je kan het een existentieel drama noemen, maar ik zie niet in hoe je deze misstand juridisch kunt verhelpen.

Het punt is natuurlijk dat jonge mensen, zodra ze de jaren des onderscheids bereiken, vrij moeten zijn om het geloof aan te nemen of te verlaten naar eigen goedvinden. De vrijheid van godsdienst, is, zoals Hegener terecht schrijft, een individueel recht, en niet een groepsprivilege. In een volmaakte wereld zijn achttienjarigen gerechtigd hun eigen keuzen te maken, vrij van groepsdruk, sociale conventies en vooral het door moeders gevoede schuldgevoel. Toch zou ik hier de politie niet meteen laten uitrukken. Het is, om met de tandarts te spreken, niet het meest subtiele instrument om de situatie te verbeteren.

En ik snap al helemaal niet waarom het een goed idee zou zijn om het individuele recht op godsdienstvrijheid te pareren met een groepsverbod op één bepaalde godsdienst, zoals Wilders voorstaat. Hegener lijkt sympathie te voelen voor de PVV-voorman, maar het is onnavolgbaar hoe hij het groepsdenken van de PVV wil combineren met zijn pleidooi voor individuele rechten. Waaronder - het moet er tegenwoordig bij gezegd worden - ook het recht om je als gelovige moslim te manifesteren.

En terwijl de tandarts zegt: 'Nog een klein kwartiertje,' vind ik tijd en zin me op te winden over de heersende islamhypothese, waarin gesteld wordt dat het islamitisch geloof zich voordoet als een godsdienst, maar in zijn diepste wezen enkel een agressieve imperialistische ideologie is.

Over welk geloof werd dat eerder gezegd? Juist, over het jodendom, dat in streng islamitische landen wordt gezien als een nepgodsdienst, een handige afleidingsmanoeuvre om het wereldwijde zionisme te verspreiden. Vervang de moslim door een jood, en Wilders en Ahmadinejad zijn het roerend eens. Ik vind het onbegrijpelijk dat een verklaard Israël-liefhebber als Wilders de parallel niet opmerkt.

'Klaar,' zegt de tandarts.

Nu nog even Nederland onder handen.