Hoeveel PVV-stemmers kent u?

Ik een paar, heel oppervlakkig, van een of twee keer spreken; maar in mijn vriendenkring zitten ze niet, ook niet in of achter de gordijnen. Daar kan ik mezelf dan mee feliciteren, met zo'n weldenkende club mensen om me heen, maar tegelijkertijd tekent het ook mijn gebrek aan inzicht in de wereld van 1,5 miljoen Nederlanders.

En ik durf te wedden dat het bij u, VN-lezer, ook niet overhoudt.

Dit verbaasde me vroeger altijd: ik boekte op het laatste moment een tripje naar de zon, je vloog dan met een charter, en terwijl je in het vliegtuig om je heen keek, was er die bevreemdende gedachte: waar komen die mensen toch vandaan? Wonen die ook in Nederland?

Ja. Niet in de binnenstad van Amsterdam, maar in de kleinere steden en dorpen, waar ze - het blijft heel vreemd - ook het stemrecht kennen.

Er is die onvergetelijke scène, beschreven door Gerard Reve, wanneer hij op het Friese platteland woont, en een 'artistiek wijf' op bezoek krijgt, dat 'uit ons keukenraam naar huis en erf van onze buren geloerd had en gevraagd: "Wonen daar ook mensjes?"'

Zo ongeveer kijkt niet-Wilderiaans Nederland tegen die vierentwintig zetels van de PVV aan. Waarom kennen wij die types niet? En eten ze ook gewoon met mes en vork?

Hoe het ook zij, die 'exoten' vallen niet meer te negeren, niet vanwege hun evidente gelijk, maar vanwege hun getalsmatigheid. Er zijn vast mensen die uit diepe overtuiging op Wilders hebben gestemd, maar de mensen die ik gesproken heb, beriepen zich steevast op de 'proteststem'. Ze vergaten er dan wel bij te vertellen waartegen ze nu precies protesteerden, het was een klacht als een schot hagel, de verwijten schoten alle kanten op, links en rechts.

Als ik ze een concreet plan van de PVV voorlegde, bijvoorbeeld 'hoofddoekjes mogen niet getolereerd worden in openbare ruimtes, zoals de bibliotheek', dan wuifden die mensen dat weg. Ach, dat was een beetje overdreven, daar ging het helemaal niet om. 'Maar U hebt wel op die partij gestemd,' probeerde ik nog. Schouderophalen.

Vandaar ook dat Wilders de dag na zijn verkiezingsoverwinning zijn plannen voor de AOW per direct kon opgeven, terwijl vijfenzeventig procent van de PVV-stemmers daar ook weer vrede mee had. Dat zou een VVD- of PvdA-politicus niet voor elkaar krijgen. Het is niet eerlijk, al met al, maar wel de werkelijkheid, en de rest van Nederland moet er kennis van nemen, met frisse tegenzin of niet.

De onbekendheid met de PVV-stemmer in de 'weldenkende klasse' lijkt op de stralende onwetendheid die we dertig jaar geleden aan de dag legden met betrekking tot de 'allochtoon'. Er werd in het parlement wel eens over die mensen gesproken en beslist, toen nog het meest in welwillende termen, maar die vriendelijkheid ging gepaard met een indrukwekkend gebrek aan kennis als het om de concrete leefwereld van de 'allochtonen' ging.

De PVV-stemmers zijn wat vroeger de buitenlanders waren, maar nu in eigen land. Migranten, die zelf niet verhuisd zijn, maar de die hun vertrouwde omgeving wel zagen veranderen, als waren ze per ongeluk ergens ver over de grens gedropt. Er zit maar één ding op in een democratie: ernstig nader kennismaken. We gaan niet weer dertig jaar lang over een groep mensen bedisselen, zonder te weten wat er in die kringen leeft en speelt, om daarna stomverbaasd een 'monocultureel drama' te constateren.

Het betekent dat de PVV in een regering moet worden opgenomen, al was het maar om die partij te confronteren met de grondwettelijke beperkingen, waaraan veel fraaie PVV-voornemens nooit getoetst zijn. En eigenlijk, vind ik, ligt het voor de hand dat ook de PvdA hier haar verantwoordelijkheid neemt. Het is wel stoer om bij voorbaat samenwerking met de PVV uit te sluiten, maar in een coalitieland als het onze slaat het nergens op. Bovendien: Cohen heeft zich zo verbonden aan dat 'verbinden' van 'm, dat hier een uitgelezen kans ligt zich nu eens te engageren met het onbekende Nederland van de PVV-stemmer. Want ook daar speelt het 'integratieprobleem', ook die mensen willen het idee krijgen gehoord en gezien te worden.

Een coalitie van VVD, PvdA en PVV dus. Ik geloof dat niemand er blij van wordt, maar het is wel de enige mogelijkheid om het gesprek met heel Nederland gaande te houden. Bah, wat een gekonkelfoes zal dat weer opleveren, zo'n verkiezingsuitslag zorgt nu nooit eens voor een chique oplossing. Maar goed, politiek gaat in de praktijk nooit over deftigheid, het is een pragmatisch vak, waar ruilen en bieden het hoogste goed zijn.

Het weldenkende Nederland, dat volgens goede vriend Anil Ramdas alleen maar op de PvdA kon stemmen, moet zich nu toch eens verstaan met al die andere, onweldenkende 'mensjes'.