In gedachten zit ik in Canberra op de perstribune van het Australische parlement. De ober serveert een flesje Foster’s bier en een Vegemite sandwich. Het debat gaat over het nieuwe handelsverdrag dat het continent down under met Nederland wil sluiten. De afgevaardigde van de conservatieve Liberal Party is fel tegen dat verdrag gekant. Economisch loopt Nederland ver achter, zegt hij, en dat komt door het karakter van de bewoners van het land achter de duinen. Ze zijn gierig, zuinig en niet bereid om in nieuwe ontwikkelingen te investeren. Australië kan zich beter richten op dynamische handelspartners als Singapore en Hongkong.

De linkse Labor Party windt zich op over die redenering van de partijgenoot van premier Howard. Natuurlijk, als het om geld gaat, loop je een risico met Nederlanders. Maar zo generaliserend als de Liberals doen, mag je niet praten. Nederland heeft een oude democratie en een progressief beleid ten aanzien van euthanasie en homorechten. U ontkent het probleem, roept Howards partijgenoot met stemverheffing: ik ben tegen discriminatie, maar Nederlanders zijn nu eenmaal gierig dus daar moet je geen economische contacten mee aanknopen. Het debat eindigt in een pandemonium. Er wordt geschreeuwd, iedereen beledigt iedereen. Het handelsverdrag wordt door de voorzitter van de agenda afgevoerd.

In werkelijkheid zit ik in de auto te luisteren naar het TROS-programma Kamerbreed. Dat bevat elke week een beknopt overzicht van de politieke uitspraken die in Den Haag zijn gedaan. Het belangrijkste onderwerp is de integratienota van minister Vogelaar. De polarisatie tussen autochtonen en allochtonen moet een halt worden toegeroepen, heeft de minister geschreven. Marokkanen en Turken moeten zich meer betrokken voelen bij onze samenleving. De rechtse partijen reageren knoerthard op dit pleidooi voor meer begrip voor minderheden.

Vogelaar wil alleen maar kopjes thee met imams drinken, suggereert Rita (‘Trots op Nederland’) Verdonk. De Partij voor de Vrijheid weet haar ruimschoots te passeren. Kamerlid Sietse Fritsma heeft in de nota uitsluitend ‘naïef geneuzel uit de jaren zestig’ aangetroffen. Henk Kamp, de sterke man van de VVD, verwijt de minister te veel ‘multiculti-uitstraling’. Het is hard, harder, hardst. Kamp (waar zou Mark Rutte eigenlijk zijn gebleven?) wil een boerkaverbod en – om niet te discrimineren – ook een verbod op andere gezichtsbedekkende kleding.

De Partij voor de Vrijheid is het daar niet mee eens. Straks gaan de rayonhoofden bij de Elfstedentocht nog dikke ijsmutsen verbieden! Je kunt toch ook alleen de boerka’s weren? Sybrand Buma van het CDA heeft een ander bezwaar tegen de algemene regel die de VVD voorstelt. Hoe moet het met Sinterklaas? Stel je voor dat de een of andere burgemeester aanstoot neemt aan de baard en mijter van de goedheiligman. Wat Buma betreft alleen een boerkaverbod en maatregelen tegen dierenactivisten die een bivakmuts dragen. Tja, het valt niet mee de Nederlandse kernwaarden te beschermen.

In 2004 overkwam het de Tijdelijke Commissie Onderzoek Integratiebeleid van de Kamer (de commissie-Blok). Het rapport ‘Bruggen bouwen’ was nog niet eens gepubliceerd en toch knuppelde een meerderheid van de fracties het genadeloos neer. De meeste migranten deden het helemaal niet zo slecht in het onderwijs en op de arbeidsmarkt, had de commissie ontdekt. Een veel te softe conclusie, vond de Haagse politiek. Naïef gebazel met een multiculti-uitstraling. Het rapport verdween in de la. Naderhand gaf D66-woordvoerder Bert Bakker eerlijk toe dat hij zich van het werkstuk had gedistantieerd zonder het te hebben gelezen.

Zouden Verdonk, Fritsma en Kamp al een blik hebben geworpen in de nota van Vogelaar? Het kan bijna niet. Zeker, Vogelaar wil een eind maken aan de verbale krachtpatserij tegen moslims die debatten in de Kamer nu al jaren kenmerkt. Ze vraagt om meer onderling begrip. Ze waarschuwt tegen generalisaties. Maar ze pleit ook voor inburgeringscursussen die (anders dan onder minister Verdonk) wél effectief zijn. Ze stelt maatregelen voor om de probleembuurten van nu van een meer gemengde bevolkingssamenstelling te voorzien. Bijvoorbeeld door troosteloze portiekflats te slopen en doorzonwoningen te bouwen die ook voor de blanke middenklasse interessant zijn. De schoolprestaties van allochtonen moeten omhoog. En er komt verplichte resocialisatie voor Antilliaanse en Marokkaanse raddraaiertjes. Daar moet de knoet overheen, zoals collega-bewindsman Ahmed Aboutaleb dat in dezelfde TROS-uitzending noemde. Er is weinig softs aan.

Maar wat hebben zulke bespiegelingen nog voor zin? Behalve de rechtse partijen hebben ook de Bekende Nederlanders en opinieleiders zich tegen Vogelaar gekeerd. Bij Pauw & Witteman vernedert Heleen van Royen de PvdA-minister die naast haar aan tafel zit. Rita Verdonk, dat is pas een power woman, zegt de stoute vrouw. Daar kan Vogelaar niet aan tippen. Op de website van Elsevier doet Afshin Ellian het verbale geweld van de PVV nog eens dunnetjes over: ‘Ella Vogelaar is niet knettergek. Het is erger.’

Treurig, een land waar een open debat ontaardt in zulk gevloek, geschreeuw en getier. Wat een platte generalisaties! Wat een Babylonische spraakverwarring! Zat ik maar in Australië.