De generatie die volwassen werd in de jaren zestig en zeventig krijgt er flink van langs. Dat is eerder gebeurd, maar nooit al te serieus. Tijdens de laatste presidentsverkiezingen in Frankrijk trok Nicolas Sarkozy van leer tegen de 'soixante-huitards', de deelnemers aan de Meirevolte van 1968. Ze hadden de nationale saamhorigheid en het gezag ondermijnd. Door hun toedoen waren ook de goede manieren uit de mode geraakt. De erfenis van mei '68 moest voor eens en voor altijd worden 'geliquideerd', vond Sarkozy. Maar eenmaal in het Elysée benoemde hij de 'soixante-huitard' Bernard Kouchner tot minister van Buitenlandse Zaken.

In Nederland was VVD'er Frits Bolkestein Sarkozy voorgegaan. In boeken als De engel en het beest en Onverwerkt verleden maakte hij gehakt van de linkse intellectuelen die pleitten voor democratisering van het onderwijs en antiautoritaire kindercrèches maar intussen dweepten met dictatoriale leiders als Fidel Castro, Ho Chi Minh en Mao. Desondanks gaf hij zijn zegen aan de vorming van een paarse coalitie waarin sympathisanten van de beweging van de jaren zestig als Van Mierlo en Pronk een prominente rol speelden.

Wie zetten zich nog meer af tegen het gedachtegoed van de jaren zestig? Balkenende bekritiseerde de anything goes-mentaliteit van de babyboomers die waarden als naastenliefde en gemeenschapszin had verdrongen. Maar hij werd uitgelachen om zijn 'tegeltjeswijsheden'. En Rouvoet gaf tijdens een gebedsontbijt van christelijke politici in Brussel de 'kinderen van de culturele revolutie van de jaren zestig' de schuld van de doorgeslagen individualisering en ongebreidelde consumptiedrift. D66, GroenLinks én VVD reageerden ontstemd. Op sites als SeniorenPlaza bleven babyboomers met trots schrijven over de grote verworvenheden van de sixties: de anticonceptiepil, de coffeeshops en The Beatles die 'All You Need is Love' zongen.

Maar nu is het menens. PVV-Kamerlid Martin Bosma zegt in zijn boek De schijn-élite van de valse munters de linkse idealisten van weleer de wacht aan. Ze hebben niet alleen een klap van de 'marxistische mallemolen' opgelopen, maar ook de geesten rijp gemaakt voor de islamisering. Bejubelden ze eerst Das Kapital, nu zijn ze blind voor het gevaar dat uitgaat van de Koran. By the way: ze zijn ook verantwoordelijk voor de gegroeide losbandigheid en toenemende agressie tegen ambulancebroeders en conducteurs op de tram. Want wie zijn leraar op school met 'Jan' of 'Kees' aansprak, vraagt om een maatschappij 'die geen enkele autoriteit meer erkent'.

Laat ik vooropstellen dat ik het toejuich dat Martin Bosma probeert zijn partij van een filosofische en ideologische onderbouwing te voorzien. Geen overbodige luxe voor een groepering die nog niet is toegekomen aan het uitgeven van een maandblad of wetenschappelijk tijdschrift, maar volstaat met een site die voornamelijk de toespraken en protesten tegen de Indonesische ambassadeur van Geert Wilders bevat. De intellectueel van de PVV-fractie wil laten zien dat zijn partij niet uit 'tokkiepopulisten' bestaat en dat is prijzenswaardig. Maar het kost me moeite de rode draad in het betoog van Bosma te volgen. Wat zou eigenlijk het verband zijn tussen de swinging sixties en de islamisering? Loopt er een rechte lijn van de hippies naar Volkert van der Graaf? Zijn de Maagdenhuisbezetters schuldig aan de moord op Theo van Gogh? De PVV-denker suggereert dat. Het lijkt me - om met zijn voorman te spreken - een knettergekke redenering.

In zijn streven grote verbanden te schetsen draaft Bosma nogal eens door. Wat te denken van zijn observatie dat Adolf Hitler een linkse politicus was (noemde hij zich immers niet nationaal-socialist?). Of van zijn poging zich behalve als politicoloog ook als psychiater op te werpen: 'Bovenmatig veel allochtonen hebben een verstandelijke afwijking, mogelijk één op de vijf.' Ronduit grotesk is zijn vergelijking tussen de situatie in de door Israël bezette gebieden en die in Charlois en Slotervaart. Tijdens een conferentie in de Knesset wisselde de parlementariër van gedachten met de Britse islamdeskundige Sam Solomon. 'Ik opper: "Misschien hebben we over vijftig jaar ook een Gazastrook in Amsterdam of Rotterdam."' Net als de Joodse staat dreigt Nederland gebied te moeten afstaan: 'Niet de Gazastrook maar de westelijke tuinsteden van Amsterdam, of Ede, of Culemborg.'

Leuk om te lezen hoe een voormalige student aan de Rode Faculteit van de Universiteit van Amsterdam en trouwe bezoeker van cafés in de grachtengordel zich heeft weten te ontworstelen aan de invloed van de linkse elite. Goed dat Martin Bosma een boek heeft gepubliceerd. Jammer alleen dat hij serieus gelooft dat moslims en 'linksmensen' hand in hand werken aan de ondergang van het Avondland.