Hysterie in Holland. Moeten onze troepen uit Uruzgan naar Gouda worden gestuurd?

Tijdens de Palestijnse opstand 
in de bezette gebieden – de intifada – had ik een eigenaardige ervaring. Op Central Square in Jericho zat ik koffie te drinken met een officier van de Palestijnse politie. De palmbomen wuifden. Kooplui trokken met handkarren vol gehaktballen en maïskolven voorbij. Aan de overkant waren tienerjongetjes aan het voetballen. De eigenaar van het café bracht een waterpijp.

Vreedzamer kon het leven niet zijn. Tot een satellietwagen van CNN Central Square op draaide. In een mum van tijd hadden de voetbalteams zich omgekleed: met hun bivakmuts op en Arafatsjaal om zagen ze er heel anders uit. Ze rolden spandoeken tegen het oorlogszuchtige zionisme uit en begonnen met keien te gooien. De Palestijnse politieagent sloeg met zijn knuppel hard op de opstandelingen in. Het camerateam zond de gebeurtenissen live uit. Totdat het voldoende materiaal had gedraaid en weer vertrok. Nu de tv er toch niet meer bij was, herstelde de rust zich meteen. De jongetjes hervatten hun competitie. De agent lurkte verder aan zijn waterpijp.

Zou zoiets ook de wijk Oosterwei in Gouda zijn overkomen? Vast staat dat streekvervoerder Connexxion besloot dat stadsbuslijn 3 de wijk voorlopig moest mijden. Na een incident met Marokkaanse probleemjongeren. Voor het overige valt de affaire niet makkelijk te reconstrueren. Een chauffeur van Connexxion werd met een mes gestoken, meldde de ene krant. Nee, hij werd alleen van zijn wisselgeld beroofd, meende een andere. Het was midden in Oosterwei, schreef de een. Nee, het gebeurde buiten die wijk, rapporteerde de ander. Vervolgens zou een camerateam in elkaar zijn geslagen. Terwijl de politie discreet de andere kant op keek. Wat later door de gemeente werd tegengesproken.

Volgens burgemeester Wim Cornelis was er eigenlijk niet veel aan de hand geweest. Toch stonden de media bol van de gewelddadigheden in Gouda, van oudsher toch eerder bekend van zijn goede kazen en stroopwafels dan als strijdtoneel van de jihad. Wat was er nou gebeurd in Oosterwei? En in hoeverre was het de schuld van de media?

Zaterdag zat PvdA-wethouder Siebe Keulen van Gouda bij het TROS-radioprogramma Kamerbreed. Hij gaf zijn lezing van de zaak. Keulen ontkende niet dat de buschauffeurs reden tot klagen hadden. Maar de sfeer in de buurt was eigenlijk pas verhard nadat De Telegraaf op woensdag flink had uitgepakt over het incident. Daarna waren alle media Oosterwei binnengetrokken, 'een buurtje met maar vijfentwintighonderd inwoners, het zijn niet meer dan tien, vijftien straten'.

Het moslimgedeelte van de bevolking had die grootscheepse media-aandacht zo midden in de ramadan maar matig gewaardeerd. Een groep jongeren belaagde enkele journalisten. Wat vrijdagochtend opnieuw een alarmerende kop opleverde in De Telegraaf: 'Jongeren Gouda mishandelen cameraploeg.' Wat de krant van wakker Nederland verzweeg, was dat de gemeente de rust twee dagen eerder al had hersteld. Het goede oude poldermodel bleek ook in Oosterwei te werken: gesprekje met de Marokkaanse ouders in sporthal De Springer, gesprekje met de dwarse jongeren in buurthuis ’t Wiel. De ouders boden excuses aan, de jongeren verzekerden de gemeente dat er maar een stuk of twintig raddraaiertjes in hun midden vertoefden. De bussen konden weer rijden.

Maar wie de landelijke media volgde, kreeg de indruk dat heel Gouda in brand stond. Vrijdag liep de website van De Telegraaf vol reacties van opgewonden autochtone Nederlanders: 'Stuur leger of ME naar Gouda', 'wordt het geen tijd voor een soort Guardia Civil?'. Een geluid dat in de Tweede Kamer werd verwoord door de geachte afgevaardigde Geert Wilders. Bij de algemene politieke beschouwingen waarschuwde hij voor 'de Marokkaanse intifada die ons land teistert'. Dat is de taal waarop de media tegenwoordig zitten te wachten. Niet het betoog van CDA-fractieleider Pieter van Geel over de wenselijkheid van een 'eco-efficiënte economie' of het pleidooi van PvdA’s Mariëtte Hamer voor meer sport op mbo-scholen, maar de oproep van Wilders om de troepen in Uruzgan naar de Zuid-Hollandse kaasstad te sturen, was breaking news. 'Zijn onderwerpen, zoals de buschauffeurs uit Gouda die na een steekpartij de wijk Oosterwei mijden, raken de burger,' schreef bijvoorbeeld dagblad De Pers.

Ik zal de laatste zijn om de overlast die Marokkaanse probleemjongeren veroorzaken te bagatelliseren. In de Amsterdamse wijk Slotervaart zijn ambulancebroeders die hun werk deden, bedreigd. Niemand ontkent dat jongeren uit Oosterwei erin zijn geslaagd de chauffeurs van lijn 3 een unheimisch gevoel te geven. Niet voor niets heeft de gemeente de afgelopen jaren een 'integrale veiligheidsaanpak' in die buurt geïntroduceerd. Persoonlijk loop ik liever ook een blokje om als ik in het zwembad voor ‘jood’ (omdat ik een davidsster draag) en 'homo' (omdat dat ook lelijk klinkt) wordt uitgekreten. Maar een intifada in Nederland? Het leger erop af? Tijd voor een Guardia Civil? Kan het bij het volgende busincident misschien een beetje minder hysterisch?