'Israëliërs brengen Geert Wilders staande ovatie', berichtten zowel de Volkskrant als het NOS Journaal. De publieke omroep interviewde een dame die helemaal weg was van de aanvoerder van de Partij voor de Vrijheid: eindelijk een Europeaan die begreep hoe groot het risico was dat het islamitisch terrorisme voor de wereld vormde. Maar klopt die berichtgeving wel? Nou, nee.

De indruk dat heel Israël voor Geert Wilders stond te juichen, moet toch echt op een misverstand berusten. Zie de Israëlische kranten van deze week. De links-liberale Haaretz maakte zijn lezers er juist op attent dat de Nederlander een rechts extremist was. De conservatieve Jerusalem Post liet in zijn bericht over het bezoek van Wilders voornamelijk Arabische parlementsleden aan het woord die Wilders omschreven als een racist die de Koran in een zo kwaad mogelijk daglicht probeerde te stellen. Zoals de geachte afgevaardigde Ahmed Tibi die tegenover de krant de vrees uitsprak dat Ísraëlische en Europese fascisten één front tegen de Palestijnen probeerden te vormen. Grote woorden maar wel heel andere taal dan de Volkskrant en de NOS in Jeruzalem optekenden.

Die staande ovatie was er maar alleen in het Begin Center waar zeshonderd aanhangers van de partij Hatikva bijeen waren. Die juichten de PVV-leider inderdaad toe. Maar daaraan mag worden toegevoegd dat de aanhangers van de Hatikva-partij bij de lunatic fringe van de Israëlische politiek moeten worden ingedeeld. De partij is opgericht door Aryeh Eldad, een fameuze ruziemaker die tot nu toe in de Knesset zat voor de extreem-rechtse Nationale Unie maar zich inmiddels heeft afgesplitst. Zijn Hatikva-groepering vindt dat de Palestijnen moeten worden gedeporteerd omdat ze ‘the enemy within’ vormen – een standpunt dat door grote politieke parrtijen als de Likoed van Benyamin Netanjaho, de Kadima van Tsipi Livni en de Arbeiderpartij van Ehoed Barak geenszins wordt gedeeld.

Het waren uitsluitend de rechts-extremisten die Wilders in Jeruzalem op het schild hesen. Zijn boodschap (‘tot nu toe vecht Israël alleen een oorlog om gebied met de Palestijnen, het land zou een ideologische oorlog moeten voeren tegen de islam’) is aan de gemiddelde Israëliër niet besteed. Die heeft al genoeg zorgen aan zijn hoofd. Een ídeologische oorlog tegen de islam’ kan er echt niet nog bij. De Volkskrant en het Journaal zaten er lelijk naast. Zo ‘knettergek’ als Geert Wilders is de mainstream van de Israëlische politiek niet.