Wat een heerlijk begin van de dag heb je soms: een boterham roosteren, een kopje espresso erbij en dan snel naar de website van De Telegraaf. Zelfs in deze gloriedagen van GeenStijl, Dumpert en Fok! is er geen betere plek om de onderbuik van Nederland te onderzoeken.

Sinds het verscheiden van politiek commentator Kees Lunshof is de krant van wakker Nederland steeds meer een actiepamflet aan het worden: tegen de vliegtickets die een kwart duurder zijn geworden, tegen de dieselprijs die alle records slaat, tegen de lange uren die de hardwerkende Nederlander in de file doorbrengt en vooral tegen de linkse milieumaffia die het land economisch ontwricht.

Het moet maar eens uit zijn met de malloten die uit empathie met de knoflookpad, zandhagedis, woelmuis en kamsalamander de aanleg van snelwegen en bedrijfsterreinen verhinderen. Met clubs als de Vogelbescherming en de Vereniging tot Behoud van de Waddenzee, die moord op onze mosselvissers plegen. Het moet vooral uit zijn met de subsidies die de overheid verstrekt aan een organisatie als Milieudefensie (‘een dogmatische, ondemocratische actiegroep die ieder gesprek weigert en besluiten wil dwarsbomen’). De trouwe lezers van De Telegraaf leven helemaal op van zulk proza. Honderden reageren op de site. ‘Opsluiten, die criminelen!’ vindt de een. ‘Een zooitje gajes,’ meent een ander: ‘Dit linkse werkschuwe tuig moet maar eens aan het werk in plaats van de economie naar de kloten te helpen.’

Als ik het bedrijfsleven was, zou ik ook deze zomer gebruikt hebben om via De Telegraaf een campagne tegen de Vrienden van de Aarde te starten. Oud-GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak heeft bekend dat hij in de jaren tachtig betrokken was bij inbraken in militaire bunkers en bij het ministerie van Economische Zaken. Nadat hij koevoet en breekijzer had
afgezworen, voerde hij campagne tegen de uitbreiding van Schiphol en was hij directeur van Milieudefensie.

Duyvendak is niet de enige die zich van activist tot bestuurder van een milieuorganisatie ontwikkelde. Hij is ook niet de enige trait d’union tussen de milieubeweging en GroenLinks. Zijn partner, oud-journaliste Mirjam de Rijk, was van 1999 tot 2003 partijvoorzitter van GroenLinks. Ze zat ook in de Eerste Kamer. De Rijk (‘Eksters zijn prachtig’) is nu directeur van de Stichting Natuur en Milieu. Frank Köhler, oud-GroenLinks-wethouder van Amsterdam, vervult diezelfde functie bij de Vereniging Milieudefensie. Nu de affaire-Duyvendak zowel GroenLinks als de ijveraars voor een mooie en gezonde wereld in opspraak heeft gebracht, moet het voor het bedrijfsleven onweerstaanbaar verleidelijk zijn om het mes te zetten in de ‘linkse milieumaffia’. De Telegraaf legt dat verband ook expliciet.

De Raad Nederlandse Detailhandel loste het startschot. Het samenwerkingsverband van onder meer C&A, Albert Heijn en Praxis ergerde zich al een tijdje groen en geel aan de campagne ‘Zit het wel goed?’ van Milieudefensie. In het kader van de strijd tegen de illegale houtkap in de Derde Wereld brachten inspectieteams een bezoek aan tuincentra en winkelketens. Het doel: nagaan of in de tuinmeubelen dubieus hout was verwerkt. Rond Pasen riep Milieudefensie op de vestigingen van GroenRijk en Ikea te boycotten. Dat zette kwaad bloed bij de detaillisten. In een brief riep secretaris Pieter Walraven minister Cramer van VROM op de subsidieverstrekking aan Milieudefensie door te lichten. Dat was in juni. Op 10 augustus – de affaire-Duyvendak was nog geen week oud – klonk de RND opeens een stuk radicaler. De brancheorganisatie vond nu dat de minister ‘voor eens en altijd korte metten moet maken met radicale milieuorganisaties’.

De Telegraaf stortte zich op de zaak: ‘Stop subsidie milieuclubs’. Net als het VVD-Kamerlid Charlie Aptroot: ‘Activisme moet niet worden gesubsidieerd.’ Inmiddels is ook de grote werkgeversorganisatie VNO-NCW op de kar gesprongen. Voorzitter Bernard Wientjes stoort zich er vooral aan dat Milieudefensie de aanleg van de Tweede Maasvlakte wil verhinderen door naar de Raad van State te stappen. Ook hij eist van Cramer een subsidiestop: ‘Het is toch belachelijk dat organisaties die democratische besluiten aan hun laars lappen, overheidssubsidie ontvangen.’

De laatste helft van die zin klopt, zegt Frank Köhler. Milieudefensie wordt voor ongeveer een derde door VROM gesubsdieerd. De rest komt van de ruim dertigduizend leden, donateurs en de Nationale Postcode Loterij. De vrijwilligers die de tuincentra inspecteerden, werden uit subsidies betaald. Het onderzoeksrapport Zit het wel goed? en de acties tegen GroenRijk en Ikea die daaruit voortvloeiden, betaalde Milieudefensie zelf.

Maar de campagne van de RND en VNO-NCW werkt. Afgelopen week dreigde minister Cramer van VROM de subsidies stop te zetten van milieuorganisaties die eenzijdige voorlichting geven. Grappig detail: in de jaren tachtig was Jacqueline Cramer zelf voorzitter van de Vereniging Milieudefensie.