Eerlijk gezegd heb ik een zwak voor Marlies Veldhuijzen van Zanten, de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in het kabinet-Rutte. Ze komt niet uit de politiek maar was verpleeghuisarts en manager in de ouderenzorg. Sinds ik vaak op bezoek ga bij mijn 95-jarige tante Cora weet ik hoeveel misstanden er in verzorgingstehuizen bestaan. Goed dus dat er iemand in het kabinet zit die op dat gebied verstand van zaken heeft. Bovendien heb ik Veldhuijzen van Zanten leren kennen als een geïnteresseerde, betrokken en spontane vrouw. Nooit weg in een wereldje van egotrippers die graag met hun ellebogen werken.

Ze kwam op het laatste moment in het kabinet terecht: Fleur Agema van de PVV eiste een aparte staatssecretaris van ouderenbeleid want Henk en Ingrid senior die krom hebben gelegen om dit land op te bouwen mochten niet onder de bezuinigingen lijden. Het CDA had niemand in de aanbieding en de vrouw van vicepremier Maxime Verhagen kende nog wel een geschikte kandidaat: Marlies Veldhuijzen van Zanten. Sindsdien geniet ze de protectie van de man die zich graag partijleider van het CDA zou willen noemen. Is dat voldoende om overeind te blijven in de Haagse leeuwenkuil? Kennelijk niet.

De ouderenexpert zag over het hoofd dat haar portefeuille veel meer omvatte dan het toezicht op de Stichting Duinrust en het Verzorgingstehuis Rosariumhorst. Ze is ook verantwoordelijk voor de AWBZ, het jeugdbeleid, de oorlogsslachtoffers en het persoonsgebonden budget. Dat PGB dreigt nu haar Waterloo te worden. Elke keer dat daarover aan het Binnenhof gediscussieerd wordt, gebeurt dat in aanwezigheid van tientallen gehandicapten in hun rolstoel of scootmobiel. Op de publieke tribune doen zich hoogst emotionele taferelen voor. Veldhuijzen van Zanten is kennelijk niet tegen die druk bestand. Tijdens een demonstratie op het Plein beloofde ze dat ze voor het PGB zou blijven vechten. Althans: zo werden haar woorden opgevat.

Later bleek ze te hebben bedoeld dat het recht op zorg zou blijven bestaan maar niet per se via het PGB. ‘Ik weet niet meer wat ik op het Plein gezegd heb,’ was haar verweer in de Kamer. Het kwam haar op een motie van afkeuring van GroenLinks, de SP en de PvdA te staan. Nu wordt Veldhuijzen van Zanten ervan beticht dat ze tijdens een commissievergadering vergadervoorzitter Pauline Smeets de mond wilde snoeren. De werkelijkheid is iets ingewikkelder dan op het veel bekeken filmpje lijkt. De zaal zat weer vol PGB’ers. Ze roerden hun mondje behoorlijk. Tot ergernis van Smeets die hen bars het zwijgen oplegde. Veldhuijzen wilde duidelijk maken dat zij het rumoer op de tribune helemaal niet erg vond: ‘Mag ik zelf bepalen of ik afgeleid word of niet?’ Maar het pakte fataal uit. De staatssecretaris moest excuses aanbieden want het is de Kamer die de orde van de vergadering bepaalt. Niet het kabinet. Oeps, foutje! Inmiddels vraagt heel Den Haag zich hardop af hoeveel ongelukkige uitspraken en vergrijpen tegen de regels er nog zullen volgen.

Zoals gezegd: ik ben wel gecharmeerd van zo’n kat in een vreemd pakhuis. Maar voor het naar behoren vervullen van een rol als lid van het kabinet is misschien toch meer nodig dan bevriend zijn met de vrouw van Maxime Verhagen.

Foto: RVD