Wat een grappige schimmengevechten voeren het CDA en de PVV met elkaar op! Vlak voor de Statenverkiezingen was het oud-partijvoorzitter Henk Bleker die tijdens een spreekbeurt in zalencentrum De Poppe in Markelo genadeloos uithaalde naar de supporters van Geert Wilders.

Na eerst een werkbezoek te hebben afgelegd aan een paardenhouderij en de wijngaard Hof van Twente, zei Bleker dat hij gruwde van de inrichting van 'tuigdorpen' en het uitvaardigen van een hoofddoekjesverbod in de provinciehuizen. 'Ik moest niets van de PVV hebben en ik moet nog steeds niets van de PVV hebben,' aldus de man die binnen zijn partij de Napoleon van Vlagtwedde wordt genoemd.

Helaas doemde aan de horizont zijn Waterloo al op. Na een sms'je van Wilders aan Mark Rutte en een driftaanval van Verhagen aan het adres van Bleker werd de stoere uitspraak binnen vierentwintig uur teruggebracht tot: sommige ideeën van de PVV spreken me niet aan maar daarmee is geen kwaad woord gezegd over die partij als gedoogpartner. Tot zover de knieval van Bleker.

Sinds een week is het opnieuw raak. Minister Hillen van Defensie, de door de wol geverfde zestiger die zich de 'oom van de CDA-familie' noemt, merkte in NRC Handelsblad misprijzend op dat Wilders zijn PVV te veel heeft gebouwd op boosheid en negatieve emoties. Daarmee schoot hij zichzelf in de voet: 'Boosheid hou je tot de hoek van de straat, dan ben je eraan gewend (...) De nieuwigheid is er echt af. Het wordt veel moeilijker voor Wilders.' Ondanks zijn afkeer van de NRC, die spreekbuis van de vreselijke linkse elite, was de PVV-leider zo goed de redacteuren Herman Staal en Freek Staps op zijn kamer te ontvangen. Boosheid? Negatieve emoties? Wilders sloeg keihard terug naar de bewindsman die het op dit moment toch al zo moeilijk heeft. Het waren kwalijke uitspraken van een minister die er zonder de steun van de PVV niet zou zitten, sprak hij dreigend.

Hillen had een scheve schaats gereden. Hij viel ook wel een beetje tegen, die man. Het was een verdwaalde geest die er op zijn eigen ministerie een puinhoop van maakte. De Grote Gedoger: 'Hillen is eerder een brekebeen dan een groot geniaal strateeg.' Het verbale spierballenvertoon werkte. Bij Buitenhof maakte de minister van Defensie dezelfde terugtrekkende beweging als Bleker een paar weken geleden: 'Wie kaatst, moet de bal verwachten. Wilders reageert fel, iets te veel op de man. Maar hij is sportief. Ik moet over de PVV zeggen dat de partij ons tijdens het debat over Defensie afgelopen week ruimhartig heeft gesteund.' Tot zover de capitulatie van Hillen.

Het is niet voor het eerst dat de 'oom van de CDA-familie' zich tegenover de PVV van een dergelijke zigzagtactiek bedient. In 2009 voorspelde de toenmalige senator dat Wilders in de loop van het najaar 'op Verdonk-achtige wijze zou leeglopen als een ballon'. Toen de profetie niet uitkwam en de PVV bij de Kamerverkiezingen vierentwintig zetels haalde, was Hillen de eerste prominente christen-democraat die het roer omgooide. Ernst Hirsch Ballin en Ab Klink hadden gewetensbezwaren, Maxime Verhagen hield nog wekenlang vol dat er te veel fundamentele meningsverschillen bestonden om met de PVV samen te werken. De geoefende spindoctor Hillen (hij was vroeger onder meer directeur voorlichting van het ministerie van Financiën en souffleur van partijleiders als Brinkman en De Hoop Scheffer) fluisterde journalisten toen al in dat je anderhalf miljoen boze kiezers niet in de kou kon laten staan. Tegenover de PVV gold: if you can't beat them, join them. Trouwens: wisten de verslaggevers wel dat de Limburgers Geert en Maxime een zelfde soort gevoel voor humor hadden? Die twee konden het zonder twijfel met elkaar vinden.

In augustus 2010 was Hillen overigens ook de man die Wilders via de microfoon van TROS Kamerbreed waarschuwde dat naar New York reizen en daar tekeergaan tegen de voorgenomen bouw van een moskee het inmiddels beoogde gedoogkabinet in gevaar kon brengen. 'Ach, laat Hillen er maar alvast aan wennen. Ik ga natuurlijk gewoon en ik ga ook zeggen wat ik wil,' repliceerde Wilders. De toespraak op Ground Zero ('No mosque here!') bracht de in aanbouw zijnde rechtse coalitie vervolgens in het geheel niet aan het wankelen.

Voorlopig heeft het er alle schijn van dat Wilders zich niet al te veel zorgen hoeft te maken over de losse flodders die vanuit het CDA-smaldeel in het kabinet op hem worden afgevuurd. Je deelt hem af en toe een dreun uit en als hij boos wordt geef je hem een aai. Zoals het sportsmen in de politiek betaamt.