Aruba, dat zich sinds het de status aparte binnen het koninkrijk verwierf trots ‘one happy island’ noemt, ligt maar zeventien minuten vliegen van Curaçao.

Toch is het vrijwel onmogelijk om via plaatselijke kranten als de Diario en The News te volgen wat zich op de andere boven- en benedenwindse eilanden afspeelt. De Arubanen hebben zelf voldoende aan het hoofd: de verdwijning van Natalee Holloway uit een van de toeristenhotels waarmee Palm Beach staat volgebouwd, de slechte naam die Joran van der Sloot en zijn vriendenkring van dronkelappen het blije eiland bij de Amerikaanse toeristen hebben bezorgd, de moordende concurrentie tussen de hindoestaanse zakenlieden die rond de haven waar de cruiseschepen arriveren allemaal een juwelierswinkel hebben geopend. En natuurlijk de voorbereiding van het carnaval dat dit jaar onder het motto ‘the heat is on’ plaatsvindt. Het is dé gebeurtenis van het jaar – naast de herdenking van de geboortedag van vader des vaderlands Betico Croes.

Urenlang trekt de fakkeloptocht over de L.G. Smith Boulevard. Met praalwagens, steelbands en dj’s die in hun beste Papiamento de bijeen gestroomde menigte tot ‘dandara’ (plezier hebben) proberen aan te zetten. Wie maalt er met een goed glas rum of een blikje lokaal gebrouwen Balashi-bier achter de kiezen om de staatkundige tragedie die zich honderd kilometer verderop voltrekt?

Daar – op Curaçao – zit een zware parlementaire delegatie onder leiding van de besnorde VVD’er Willibrord van Beek zich al dagen lang te verbijten op het terras van het Avila Beach Hotel. Tevergeefs wachten de Tweede en Eerste Kamerleden op het moment dat het periodieke Parlementair Overleg Koninkrijksrelaties (POK) begint.

Er is zand in de machine gegooid. Door PVV-parlementariër Teun van Dijck, oud-ambtenaar van de Dienst Openbare Werken op de Antillen, getrouwd met een voormalige Miss Curaçao en vanwege zijn lidmaatschap van de ‘Als Je Met Z’n Zessen Band’ op de eilanden bekend als Tony Saxophony. Een corrupte bende en een bodemloze put, noemde hij de Antillen tegen zijn nieuwe partijleider Geert Wilders. Die zag daar wel een politiek issue in. Rond Sinterklaas diende de voormalige Amsterdamse politie-inspecteur Hero Brink­man, portefeuillehouder konink­rijksrelaties binnen de PVV-fractie, een motie in om de banden van Nederland met de An­til­len en Aruba te verbreken. Geheel in de geest van Tony Saxophony omschreef hij de tropische gebiedsdelen als een ‘boevennest’. Zijn suggestie om de eilanden via marktplaats.nl van de hand te doen, werkte niet de-escalerend. Nog vóór Oud en Nieuw kwam er een reactie uit Willemstad: de Antilliaanse staten vonden zijn uitspraken ‘humiyante’ (vernederend) en eisten een ‘disculpa’ (excuus). Anders kwam Brinkman er tijdens het POK niet in.

Vanaf mijn hotelbalkon op Aruba probeer ik via Radio Nederland Wereldomroep de ontwikkelingen te volgen. Brinkman is begeleid door bewakers op het vliegveld van Willemstad gearriveerd. Hij neemt zijn uitspraken niet terug. De statenfracties nemen een motie aan waarin hem de toegang tot het gebouw wordt ontzegd. Van Beek en zijn mededelegatieleider Marijke Linthorst slaan aan het polderen. Brinkman heeft zich confronterend uitgelaten, daar kunnen de andere Nederlandse politici zich niet in vinden. Maar het is ook grof de PVV’er de toegang tot de staten te ontzeggen. Iedereen heeft nu eenmaal recht op zijn mening, zo werken de regels van de democratie. Trouwens, als het overleg niet op Curaçao kan plaatsvinden, waarom dan niet op Aruba? Als compromis?

Het blijkt aan dovemansoren gezegd. De statenleden weigeren elke vorm van overleg als Brinkman met zijn ‘koloniale slavendrijversmentaliteit’ daarbij aanwezig is. Mike Eman van de Arubaanse AVP haalt de Tweede Wereldoorlog erbij, Dwigno Puriel van de MAN de corruptie die volgens hem ook in Nederland welig tiert. Dudley Lucia van de PNP zegt plechtig: ‘Als Brinkman onze politici beledigt, dan beledigt hij ook het Antilliaanse volk.’ Van Beek en Linthorst voelen zich op hun beurt voor het blok gezet, gebruuskeerd en geschoffeerd. Na een paar dagen wordt het hele POK afgelast. De Wereldomroep meldt dat Maurice de Hond al heeft berekend dat de helft van het Nederlandse volk het eens is met de Geert Wilders van de West. Nog maar zeven­endertig procent vindt dat de Antillen bij Nederland moeten blijven horen.

De reactie op Aruba? Zelfs daar werkt de PVV polariserend. In café The Plaza in Oranje­stad (‘Great cocktails! Good food! Dutch hospitality!’) krijgt Brinkman bijval van de Nederlandse kolonie. De plaatselijke bestuurders houden hun hand alleen maar op in Den Haag en rijden ondertussen in een dikke Mercedes rond, luidt de opinie. De autochtone Arubanen denken er anders over. Ook zij hekelen de corruptie van hun eigen politici, maar afscheid nemen van Nederland? No way! Op de L.G. Smith Boulevard heft een feestvierende man zijn glas Balashi-bier: ‘Op Reina Beatrix!’