De Amerikaanse minister Gates heeft (nu toch) besloten om snel 3200 mariniers naar het zuiden van Afghanistan te sturen, omdat de rest van de Navo in gebreke blijft. Het gaat om meer dan een 'act of frustration', in een weinig opgevallen verhoor voor het Congress (11 december 2007) pleitte Gates er al voor om de strategie in Afghanistan de komende 3-5 jaar maar om te gooien van een opbouwmissie naar een 'klassieke counter-insurgency'. Iets wat veel Navo-landen, inclusief Nederland, nu juist niet zo zien zitten.

Van de 3200 man zullen er 2200 naar de provincie Helmand gaan, 1000 zullen als instructeur/strijder opereren.

Op 7 november waarschuwde Robert Gates de Navo voor het eerst: als er niet meer 'geleverd' wordt is het bondgenootschap 'at risk'.

Op 11 december was het weer raak: tegenover het Huis van Afgevaardigden (Armed Services Committee) zei hij dat 'hij de Navo niet zou laten wegkomen' en dat hij 'gefrustreerd was doordat ze niet over de brug kwamen'. Hij was net terug van een reis naar Afghanistan waar hij had vernomen dat er zonder dralen 3500 instructeurs nodig waren, minstens 20 helikopters en 3 infanteriebataljons om de Taliban te kunnen keren. Totaal 7500 man dus.

Ook de Australische minister Fitzgibbon heeft gezegd dat hij troepenuitbreiding naar het zuiden van Afghanistan overweegt, als andere landen dat ten minste ook zouden doen in het kader van een door de Amerikanen gewenste 'bijbuiging' van de strategie om de Taliban te verslaan (zie boven). Australië heeft al 970 man in Uruzgan. Daar komen sowieso al twee Chinook-helikopterteams bij (The Age, 16 januari). Australië maakt zich zorgen over Uruzgan, maar sinds 15 januari ook over de aanslag op het luxe Serena-hotel in Kaboel, waar (een deel van?) de Australische ambassade is gevestigd. De schrik bij ISAF zit er goed in, ook de Noorse minister van Buitenlandse Zaken Stoere was daar naar verluidt aanwezig. De Taliban heeft gewaarschuwd dat meer van dergelijke aanvallen zullen volgen, het aantal plaatsen in Kaboel waar westerse diplomaten en bezoekers logeren en dineren is niet heel groot. En als de Taliban Kaboel onveilig kunnen maken, waar dan niet in Afghanistan?

Rond 1 februari zullen de grootste troepenleverende landen een Amerikaans voorstel om de strategie te wijzigen gaan bespreken. Mocht Australië kiezen voor een hardere counterinsurgency aanpak (zie onder), dan wordt de voorkeur van Nederland voor een wat zachtere aanpak er niet kansrijker op. In een interview in de LA Times gooit Gates nog extra olie op het vuur door te zeggen dat de bondgenoten (in het zuiden: dat zijn het Verenigd Koninkrijk, Canada en Nederland) totaal geen kaas hebben gegeten van 'counter-insurgency' operaties. Ze nog in de Koude Oorlog, is zijn verwijt. Deze uitspraken gaan slecht vallen in Londen, Ottawa en Den Haag.

In heel Afghanistan is het geweld in 2007 bijna 30% gestegen, in de zuidelijke provincies met soms 60%. Toch was het antwoord van Gates in december nog: wij sturen geen extra troepen, het is de beurt aan de Navo. De VS hebben een bergbrigade mariniers en een helikoptercontingent in 2007 al een half jaar langer laten blijven, nu is mooi geweest. Een grimmige JCS (opperbevelhebber) Mike Mullen zei zelfs tegen het Huis: 'In Afghanistan doen we wat we kunnen, in Irak doen we wat we moeten.' Met andere woorden: Irak is onze oorlog, Afghanistan is de oorlog van de Navo. Op het bureau van generaal Dan McNeill (commandant ISAF in Afghanistan) staat een matrix met alle Navo-landen en wie wel/niet genoeg leveren. De 'niet'-hokjes knallen er felgekleurd uit. Om zich de hele dag aan te ergeren.

ISAF is ooit uitgeroepen tot lakmoestest voor de Navo door de Amerikanen. Op de Navo-conferentie in Boekarest (begin april) zal dit conflict een staartje krijgen.