Bezuinigt de regering op de zorg? Als u de reacties op het Kunduz-akkoord hoort, zou u haast denken van wel. Hoewel het CPB pas 16 juni met de doorrekening van de plannen komt, schreeuwt de politiek nu al moord en brand. Volgens Emile Roemer komt de zorg er relatief slecht vanaf: 'Dit is heel geforceerd bezuinigen.'

Geert Wilders voegde nog toe dat 'nog meer verschraling' onverantwoord is. Als we naar deze politici luisteren, zouden we kunnen gaan denken dat we in Nederland al jaren bezuinigen op de zorg. En dat denken we dus ook. Vraagt u eens om u heen: geven we meer of minder geld uit aan zorg? De meeste mensen denken dat we al jaren bezuinigen. Dat komt door de politieke retoriek.

Want wat betekent bezuinigen ook al weer? Volgens Van Dale is het 'uitsparen door zuinig te zijn', oftewel minder geld uitgeven. En geeft Nederland minder geld uit aan zorg? Ik dacht het niet. Als we naar de jongste cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek kijken, dan blijkt dat de zorg het afgelopen jaar weer een nieuw record heeft gevestigd. Midden in de economische crisis staat de teller nu op 90 miljard euro! We gaven niet minder uit. We bezuinigden niet, maar besteedden bijna 3 miljard euro meer aan zorg. Per persoon is dat nu 5400 euro per jaar. Per gezin van vier personen is het 1800 euro per maand. Waar dat geld naartoe gaat? Vooral naar de ziekenhuizen en de medisch specialisten. Zij vormen de grootste kostenpost in het totale zorgbudget en zagen hun inkomsten vorig jaar met 3,8 procent groeien tot 23,6 miljard euro. Het budget voor de huisartsen, die ook nu weer klagen over de 'bezuinigingen', steeg met 8 procent naar 2,7 miljard.

Maar maakt het Kunduz-akkoord hier dan geen einde aan? Welnee. Het akkoord gaat in totaal over zo'n 12 miljard euro. Gezien het feit dat de zorg de grootste uitgavenpost is van de overheid, is het aandeel van de zorg in het Kunduz-akkoord met 1,6 miljard zeer beperkt. Dus als Roemer zegt dat de zorg er 'relatief slecht' vanaf komt, dan jokt hij.

Kijken we dan naar de maatregelen die de Kunduz-coalitie voorstelt, dan zijn de meest concrete zaken ook geen bezuinigingen, maar een verschuiving van de kosten van collectief naar particulier. De rollator moet u voortaan zelf betalen, het eigen risico gaat omhoog naar 350 euro en u gaat meebetalen aan een gehoortoestel en aan ziekenhuisverblijf. Hiermee tempert de overheid de gestage groei van de zorguitgaven niet. De zorg, de enige sector die nog florissante groeicijfers noteert, spendeert er geen euro minder door.

Laat u niets op de mouw spelden. De overheid bezuinigt niet op de zorg, maar geeft ook volgend jaar weer miljarden extra uit. U en ik bezuinigen ook niet, want wij mogen volgend jaar ook meer bijdragen aan de groeiende zorgbudgetten. Over de besteding van de middelen ga ik niet, maar als we naar de euro's kijken, is het jokkebrokken om in de zorg te spreken van bezuinigingen en verschraling.

En jokken is verkeerd. Want door de bezuinigingsmythe realiseren we ons onvoldoende dat de zorg het rupsje-nooitgenoeg van de publieke sector is. En ook niet dat, hoe gerechtvaardigd de meeste zorguitgaven ook zijn, deze zorg-bonanza niet is vol te houden.