Frank Kalshoven
Frank Kalshoven
Illustraties: Bas van der Schot
-
Na de overwinning volgt de bezuinigingskater
Wie de gemeentelijke verkiezingen gewonnen heeft - en waar - mag bij het ter perse gaan van dit nummer dan onbekend zijn, dat er winnaars en verliezers zijn, weten we op voorhand. Verliezers: gecondoleerd. Winnaars: gefeliciteerd. En vooral: sterkte.
Want tijdens de komende collegeonderhandelingen zal blijken dat de vruchten van de overwinning een bitterzure bijsmaak hebben. Waar tijdens de campagne in alle talen over budgetten en euro's is gezwegen - een gewoonte die vorige week door Kees Kraaijeveld op deze plek terecht is gehekeld - moeten lokale politici nu met de billen bloot. De naam van het spel de komende vier jaar is: bezuinigen. -
Ombudsman neemt zzp’ers in bescherming
Fraudeurs waren het. Rovers van premiegeld. En ze moesten boeten. De boeven in kwestie waren mensen die met behoud van een deel van hun uitkering een eigen zaakje begonnen, en aan de Belastingdienst een ander aantal gewerkte uren opgaven dan aan uitkeringsinstantie UWV. Het boeten liep uiteen van geldboetes tot strafrechtelijke vervolging.
De Nationale Ombudsman, Alex Brenninkmeijer, deed onderzoek naar deze gang van zaken en concludeerde vorige week in zijn rapport ZZP'ers met een valse start: disproportionele actie van het UWV, vooral omdat de organisatie zelf onduidelijk had voorgelicht. Het is nu aan minister Donner van Sociale Zaken om een oordeel te vellen. -
Gebruik het brede welvaartsbegrip
In zijn Den Uyl-lezing, een onderhoudend en door de bank genomen genuanceerd verhaal over markt, staat en de Derde Weg, deed PvdA-leider Wouter Bos een beroep op de economische professie. Gebruik toch alsjeblieft het brede welvaartsbegrip, luidde zijn oproep. Het klinkt een beetje flauw, maar mijn neiging is om terug te zeggen: doe het zelf (en dan goed).
Het kernpunt is even helder als belangrijk. Groei van de economie, of inkomensgroei van huishoudens, is niet identiek aan welvaartsgroei. Economie draait om het bevredigen van behoeften met beperkte middelen. Uit inkomen te betalen consumptie is een behoefte, maar, zoals Bos terecht opmerkte, een schoon land, goede gezondheidszorg en een rechtvaardige verdeling zijn dat ook. -
Een natie van beleggers en ondernemers
Inkomen uit arbeid: dat snappen we. Een werknemer heeft een arbeidscontract met een werkgever; de werknemer levert de daarin afgesproken bijdrage in uren; de werkgever betaalt het ter compensatie afgesproken loon.
Dit snappen we niet alleen, op deze verhouding is het hele sociaal-economische bouwwerk opgetrokken. Van cao-loonstijging, via verzekeringen voor werknemers tegen inkomensderving bij werkeloosheid en arbeidsongeschiktheid, tot pensioenopbouw en koopkrachtplaatjes: de achterliggende gedachte is steeds die aan een werknemer met (alleen) looninkomen.
-
Het tweede decennium wordt beter
Het kostte de media weinig moeite om op de eerste tien jaar van deze eeuw terug te kijken als een decennium horribilis. Het Amerikaanse weekblad Time was het meest direct: The decade from hell. De opsommingen spraken voor zichzelf: van de dotcom-crisis via de aanslagen op 11 september in de Verenigde Staten, en oorlogen in Irak en Afghanistan, langs voedselcrises, klimaatvraagstukken en tsunami's naar de grootste economische crisis sinds de jaren dertig. Genoeg! U weet er alles van.
Het tweede decennium wordt beter: dáár moeten we het over hebben. Voor deze verwachting zijn in elk geval twee goede argumenten te verzinnen. Het eerste is statistisch-psychologisch, het tweede veranderkundig.
