De obsessie met Wilders

11 mei 2010
Leestijd:

Waarom strekt de journalistieke geestdrift zich niet uit tot álle kandidatenlijsten?

Indrukwekkend, hoor, de ijver waarmee de vaderlandse pers de PVV-kandidatenlijst de afgelopen weken doorlichtte. Zodra de partij de namen op 12 april openbaarde, moet op menige redactie onmiddellijk het grote googelen zijn begonnen. Niet tevergeefs. Al de dag erna bleek nummer 9 op de lijst, Mellony van Hemert, anders dan de PVV-website suggereerde, nooit gepromoveerd. NRC Handelsblad meldde bovendien dat ze onder pseudoniem een dubieus en daarom nimmer uitgegeven boek had geschreven.

Diezelfde week wist dit blad te onthullen dat Gidi Markuszower, nummer 5 op de lijst, in 2008 was gearresteerd wegens wapenbezit. Ook bleek de man een heethoofd die dingen zegt over de islam 'waar lang niet alle Joodse Nederlanders het mee eens zijn'. De Pers kwam daarop met het nieuwtje dat Markuszower graag alle ideologische tegenstanders uit zijn gemeenschap zou willen stoten.

Niet veel later berichtte Joop.nl over 'het besmette verleden' van PVV-Kamerlid Raymond de Roon, nummer 4. De Antifascistische Onderzoeksgroep Kafka ontdekte dat hij als twintiger extreem-rechtse taal uitsloeg en actief was geweest in 'een club NSB'ers'.

- Niemand is undercover gegaan bij de Partij voor de Dieren

Eén leugenares, één foute Jood en één cryptofascist - de oogst was indrukwekkend. De buitenwereld constateerde dan ook triomfantelijk dat het de partijleider niet was gelukt om 'LPF-achtige toestanden' te voorkomen.

Natuurlijk, het lichten van doopcelen en het natrekken van gangen valt onder de dure plichten van de vrije pers. Maar hoezo zijn alleen potentiële PVV-Kamerleden de moeite van het navorsen waard? Waarom strekt de journalistieke geestdrift zich niet uit tot álle kandidatenlijsten?

Neem Tjeerd van Dekken, nummer 27 op de PvdA-lijst. Die heeft ooit publiciste Karin Spaink hinderlijk 'belaagd'; zijn broer bedreigde haar met de dood. Spaink moest naar eigen zeggen een advocaat inzetten 'om het gestalk te laten stoppen'. Dit zou na een kwartiertje surfen boven water zijn gekomen. Alleen: dat deed niemand. Het kwam naar buiten via 'burgerjournalisten', onder meer van De Dagelijkse Standaard. En dus kon het genegeerd worden. Toch zou de PvdA er haar voordeel mee kunnen doen. Zoals ook GroenLinks minder schade had opgelopen als de fantasierijke Tara Singh Varma eerder was ontmaskerd. Of als de strapatsen van Wijnand Duyvendak tijdiger aan het licht waren gekomen.

Waarom dat niet gebeurt? Hier wreekt zich, vermoed ik, de nationale fixatie op Het Kwaad Dat Wilders Heet. HP/De Tijd liet maandenlang een nepstagiaire meelopen bij de PVV-fractie. Geen redactie is bij mijn weten op het idee gekomen om undercover te gaan bij de Partij voor de Dieren - een clubje dat net zo'n hekel heeft aan pottenkijkers en dat minstens zo autoritair wordt geregeerd.

Waar een en ander toe leidt, werd zondagavond pijnlijk duidelijk in de Zembla-documentaire Wilders, profeet van de angst. Uiteraard mocht de parallel met de architecten van de Holocaust niet ontbreken. Ook werd de PVV-leider losjes vergeleken met genocideplegers als Milosevic en Karadzic. En even moeiteloos wist de programmamaker de ware vrienden van de lijsttrekker aan te wijzen: de 'militant-rechtse' dan wel 'bloeddorstige' krachten in Amerika en Israël. Paul Schnabel, directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, beschreef het fenomeen onlangs treffend. Het klimaat in Nederland, zei hij in Hollands Diep, wordt verziekt doordat de politieke tegenstander 'eigenlijk altijd' moreel niet deugt. 'Iemand als Wilders heeft geen ándere opvattingen, hij heeft fóúte opvattingen.'

Inderdaad. De collectieve obsessie met de PVV zal moreel uiterst bevredigend zijn. Maar ze doet het zicht op de werkelijkheid geen goed.

 

A

Geplaatst door: A reacties

Waarom strekt de journalistieke geestdrift zich niet uit tot álle kandidatenlijsten?

Misschien omdat kandidaatlijsten geen interviews mogen geven van de grote leider?!

[reageren]

Over Elma Drayer

Elma Drayer (Drachten, 1957) is sinds april 2010 mediacolumnist.

Blog

Thijs Broer

Hoe Zwarte Piet van kleur verschoot

De roetpieten van het Sinterklaasjournaal

Column

Elma Drayer

Vier jaar mediacolumn: een terugblik

Vier jaar de mediacolumn van Elma Drayer: een terugblik

Reportage

Kelli van der Waals

Wraakporno

Wraakporno: wat te doen tegen de business van woede en jaloezie?

Column

Elma Drayer

IS, James Foley en de journalistieke plicht

IS, James Foley: niemand kan zich meer beroepen op onwetendheid

Column

Elma Drayer

CIDI, geen lobby om trots op te zijn

'Ik heb zelden een lobbyist gezien die zo weinig voor elkaar weet te krijgen als het CIDI.'

Dit is goed! Ik ontvang graag wekelijks verhalen in mijn inbox

E-mailadres *
Ja, ik wil graag de VN Nieuwsbrief ontvangen

Neem nu een
abonnement
Jaar
Half jaar
Kwartaal
Proef
Papier en digitaal
Alleen digitaal