Ik vrees te leven in een achterlijk boeren­kafferdorp, te weten: Neder­land. Wat kan ik nog doen behalve ‘Innere Emigration’?
Bhe. uit R.

Schelden op het land waar men woont of geboren is, is net zo’n krachtig antidepressivum als schelden op de eigen kinderen, de echtgenoot of echtgenote en de eigen ouders. Naast de Inne­re Emi­gra­tion kunt u altijd daadwerkelijk emigreren of een tijdje vreemdgaan met een ander land. On­langs las ik voor in Bie­le­feld. Nergens heb ik mensen zo op hun eigen stad horen schelden als in Bie­le­feld. Ik kreeg te horen dat op het internet geruchten circuleren dat Bie­le­feld niet zou bestaan.

Ik geef toe dat op het internet veel geruchten circuleren. Het interessante was dat de Bie­le­fel­ders zelf de indruk hadden in een niet-bestaande stad te wonen. Ga eens een tijd in Bie­le­feld wonen, des­noods met uw familie. Of in Kher­son in de Oek­raïne. Misschien bevalt het u daar en dan bent u van veel problemen verlost. De laatste en interessantste mogelijkheid is om als buitenlander in Ne­der­land te blijven. Neem een andere naam aan, ga regelmatig naar de moskee, neem spraaklessen om met een accent te leren spreken, doe een inbur­gerings­cursus, bekijk alle Fass­bin­der­films en staar naar het dorp waaruit u weg wilde door de ogen van de vreemdeling.

Kunt u mij een paar Nederlandse schrijvers aanraden?
K. uit A.
Schrijvers die vergeten zijn, zijn meestal om goede redenen vergeten. In Ne­der­land, zoals in andere landen, zijn er schrijvers die eigenlijk al vergeten hadden moeten worden maar die het nog niet zijn. Vaak omdat ze de pech hebben nog te schrijven en te leven. Af­ra­den is altijd makkelijker dan aanraden. Het verzameld werk van Kel­len­donk is verkrijgbaar en de moeite waard. Het verzameld werk van Ka­rel van het Re­ve staat op het punt te verschijnen en is de moeite waard. Ik lees momenteel de Ideeën van Mul­ta­tu­li, antiquarisch voor een habbekrats per deeltje verkrijgbaar. Ver­der: Het mirakel van Mu­lisch, aforismen en ander werk van Joop Gouds­blom. Een van de interessantste romans van de laatste jaren was Hok­wer­da’s kind van Oek de Jong. Ooit werd Je­roen Brouwers boos op Ka­rel van het Re­ve omdat hij een Vlaam­se schrijver een Ne­der­land­se schrijver had genoemd. Om niemand onnodig boos te maken heb ik geen Bel­gen genoemd.

Waar moet ik op letten bij het be­drij­ven van de liefde met een oude­re vrouw?
.J. uit A.
U gaat uit van de malle veronderstelling dat het bedrijven van de liefde met een oudere vrouw technisch iets anders zou zijn dan met een maagd van achttien. Uw tweede malle veronderstelling is dat er één soort oudere vrouw is. Wan­neer een oudere vrouw met een jongere man naar bed gaat, koestert zij de niet geheel onjuiste verwachting dat hij zal presteren en niet na tien minuten in slaap valt. Be­reidt u voor op drie tot vier hoogtepunten per nacht. Van vrouwen wordt beweerd dat zij wel eens een orgasme veinzen. Het is in het belang van alle betrokkenen dat ook een man leert om dat te doen. Het bovenstaande blijft onverminderd van toepassing als u met meer oudere vrouwen tegelijk naar bed gaat.