Toen u vorige week iemand advies gaf met betrekking tot zijn supermarktgedrag, viel mij het volgende op. U zei dat hij de boodschappen in een zak moest doen. Nederlanders doen hun boodschappen in een tas of in een krat. Amerikánen doen hun gekochte waren in een zak. Nu weet elke linkse mediavolger dat u in de Verenigde Staten woont en met de huidige stand van zaken der techniek is dat geen enkel probleem. U kunt Pauw & Witteman iedere avond zien en de Volkskrant lezen op uw laptop in uw New Yorkse appartement. Maar u kunt u niet de volgende ochtend bij de koffieautomaat mengen in het gesprek van de dag. Bent u niet bang dat u voeling met uw Nederlandse lezers mist?
- Thomas van der S. , Hilversum

Ik zie het verschil niet zo tussen een (plastic) zak en een tas. Ik geef toe dat je een stoffen tas eerder tas zou noemen. Nu weet ik niet waar u uw boodschappen doet, maar toen ik van de zomer een paar keer in een Nederlandse supermarkt was, was daar niemand met een kratje te zien. Ik geloof graag dat enkele Nederlanders van een krat gebruikmaken, maar zou het kunnen zijn dat de krat vaker gebruikt wordt in de Lidl dan in de Albert Heijn?

Misschien is dat een interessante sociologische studie, Nederlanders en hun zakken, tassen en kratjes. Zouden PvdA-stemmers eerder gebruik maken van een kratje dan van een tasje?

Uw opmerking dat 'linkse mediavolgers' weten dat ik in New York verblijf, doet mij denken dat er een ideologisch kantje aan uw schrijven zit.

Om uw vraag te beantwoorden: nee.

Ook toen ik in Nederland woonde, verscheen ik overigens zelden aan de koffieautomaat om het gesprek van de dag te volgen. Als u mijn journalistieke reportages volgt, weet u dat ik geregeld onder de mensen kom. Ook onder Nederlandse mensen. Als u nog een koffieautomaat weet waar ik mijn oor te luisteren moet leggen, graag.

Tot slot: ik kijk nooit naar Pauw & Witteman.

U en uw Volkskrant hebben het te pas en te onpas over stalinisme en stalinisten. Vorige week begon u zelf weer op de voorpagina van de Volkskrant over stalinisme. Ik meende eruit te moeten opmaken dat u eigenlijk gewoon het woord bureaucratisch bedoelde. Waarom zegt u dat niet. Het woord stalinisme is zo denigrerend. Vooral hier in Nederland haalt u er velen mee door het slijk.
- Rik Min

Uw brief (die ik flink hebt ingekort) hebt u ook naar de Volkskrant gestuurd. Die wilde hem niet afdrukken; de Mensendokter heeft ook voor stalinisten een plekje in zijn wachtkamer.

Ik bedoel met stalinisme geenszins bureaucratie. De marxistische literaire criticus Georg Lukács, in uw ogen zou dat een onverdachte bron moeten zijn, omschreef het stalinisme als revisie van de leer van Marx en Lenin, met andere woorden als contrarevolutie.

Zelfs voor de laatste communisten en het handjevol trotskisten dat Nederland rijk is, is het woord stalinisme niet denigrerend.

Overigens is in de Georgische stad Gori een Stalinmuseum, ik ben er in 2002 geweest, waar men probeert het oordeel van de geschiedenis over Stalin met vereende kracht te herzien.

Geachte heer Grunberg, beste Arnold, Ik las uw interview in Hollands Diep op mijn weg naar mijn jaarlijkse vakantieweekje naar NYC. Het zou me heel leuk lijken om met u een kopje koffie te drinken als dat schikt. Ik trakteer! Nu ja, wellicht bereikt dit bericht u nooit maar niet geschoten is altijd mis. Ik ben nog tot vrijdagmiddag in deze geweldige stad. Wellicht tot snel. Met vriendelijke groet,
Wido van Bergen, Amsterdam

Ik heet Arnon en in de regel val ik op vrouwen. Wat kunt u mij aanbieden in ruil voor mijn tijd?

Als u boodschappen doet, hebt u dan een zakje, een tasje of een kratje bij u? Of een slaaf?