Waarom ik deze vraag stel? Vanwege je stukje in Vrij Nederland: 'Politici in Nederland zijn mensen die graag aan de slag hadden gewild bij Ahold of ING.' Soort van tweede keus? Maar als zij niet zijn waar ze willen zijn, waar zijn wij dan als burgers? Ik verspreid de UITloper in Leeuwarden en kom daardoor veel in contact met burgers, want dat zijn we toch allemaal? Meer werkloosheid en armoede tekent het straatbeeld, maar ook de werknemers die gewoon met hun leventje doorgaan net of hun neus bloedt.

De bibliotheek had vanmiddag nog een gratis filmvertoning: The age of stupid. Onder andere mediatip in de Intermediair, maar waarom zie ik alleen maar oude bolhoofden in de zaal en loopt eenderde halverwege weg? Kunnen ze hun eigen waarheid niet onder ogen zien? Wat doen we de wereld en onszelf aan? Laten we eens wakker worden uit deze nachtmerrie die zoet lijkt. Moet de natuur ons eerst tot halt roepen of zijn we toch zo volwassen om onszelf tot de orde te roepen? Tot nu toe vind ik onszelf aardig stupid en ik hoop dan ook dat we met onze techniek en producten eens wijs en verstandig gaan worden.
Luitzen de Graaf

Het beeld van de mens als onverantwoordelijk wezen dat zijn omgeving en uiteindelijk zichzelf te gronde richt, is een gemeenplaats geworden. Daarmee hoeft die gemeenplaats nog niet onwaar te zijn, maar ik vraag me af of het beeld klopt. U lijkt 'de waarheid' onder ogen te kunnen zien. Waarom u wel en de ander niet?

Onder het kopje 'Reis door de Duitse inflatie' schreef Walter Benjamin: 'Van de schat aan zegswijzen, waarmee de uit domheid en lafheid aaneengesmede levenswijze van de Duitse burger zich dagelijks verraadt, is die van de op handen zijnde catastrofe - omdat het immers "zo niet langer door kan gaan" - bijzonder gedenkwaardig.'

Nog steeds denken wij dat het zo niet langer door kan gaan. Veel is er veranderd, maar niet alles. Tegenwoordig zijn wij ook volledig ingesteld op waarschuwingen over op handen zijnde catastrofes. Zij die nog nooit in hun leven voor de catastrofe hebben gewaarschuwd, moeten wel oppervlakkige of slechte mensen zijn.

Dat de burger die moe is geworden van deze reeks van waarschuwingen een pak luiers gaat kopen, valt hem nauwelijks kwalijk te nemen.

Wij willen graag ons dagelijks leven onder vrijwel alle omstandigheden voortzetten. Dom zou ik deze levenshouding niet willen noemen.

Het is vrijdagavond laat. Samen met mijn slapende vriendinnetje zit ik in een lege coupé. Op een station stappen vier gasten van een jaar of drieëntwintig in, die een slok te veel ophebben. Ze gaan op een meter of vijftien van ons af zitten. Ze schreeuwen, boeren en zingen. Ik hoor iets breken. Waarschijnlijk een opklaptafeltje. Even later hoor ik tot twee maal toe een neus opgetrokken worden, waarna een rochel tegen het raam belandt. Wat zou u doen? Voor uw informatie: ik ergerde me kapot, wilde hen wel aanspreken op hun gedrag, maar ben uiteindelijk toch op mijn stoel blijven zitten. Om vervolgens van mezelf te balen dat ik de mensheid weer niet verbeterd had. Graag uw advies.
Joris van Meel

Het is nobel van u dat u uw medemens wilt opvoeden. En u heeft gelijk, wij breken geen coupés af, zelfs niet als we dronken zijn. Ook gebruiken wij geen ramen als zakdoeken.
In de ideale wereld was u opgestaan, had u de conducteur gewaarschuwd, die samen met collega's manhaftig had ingegrepen.

Wij weten dat die ideale wereld niet bestaat. Uw ouders, uw vriendin, uw minnares en uw werkgever zullen net als ik veel begrip kunnen opbrengen voor uw praktische lafheid.
Het voorkomen van een pak slaag is een mensenrecht. Maar dat maakt het raadsel waarom u in die coupé bent blijven zitten niet minder groot.